Waarom begroef Antigone haar broer?

Waarom begroef Antigone haar broer? Was het puur uit goddelijk recht? Had ze gelijk om koning Creon te trotseren? In dit artikel ontdekken we in detail wat haar tot deze actie aanzette.

Antigone

In het toneelstuk begraaft Antigone haar broer ondanks de doodsdreiging. Om te begrijpen waarom ze haar broer begraaft, moeten we het stuk doornemen:

Het stuk begint met Antigone en Ismene, de zus van Antigone, die ruziën over het begraven van Polyneices.
Creon vaardigde een wet uit die zou voorkomen dat hun broer een fatsoenlijke begrafenis zou krijgen, en iedereen die het lichaam toch begraaft, zal worden gestenigd.
Antigone, die vindt dat ze haar overleden broer volgens de goddelijke wet moet begraven, besluit hem zonder de hulp van Ismene te begraven.
Antigone wordt gezien terwijl ze haar broer begraaft en wordt gearresteerd wegens het trotseren van Creon.
Creon stuurt Antigone naar een grot/graf om haar dood af te wachten.
Haemon, de verloofde van Antigone en de zoon van Creon, pleit voor de vrijlating van Antigone.
Creon weigert zijn zoon.
Tiresias, de blinde profeet, waarschuwt Creon dat hij de goden boos maakt; hij zag in een droom symbolen die wijzen op de toorn van de goden.
Creon probeert Tiresias zijn standpunt te laten begrijpen.
Tiresias weerlegt hem en waarschuwt hem opnieuw voor de tragedie die zijn lot te wachten staat.
Op dat exacte moment redt Haemon Antigone en ziet hij haar in de grot hangen aan haar nek.
Radeloos pleegt Haemon zelfmoord.
Creon snelt onmiddellijk naar de grot waarin Antigone gevangen zit nadat hij de woorden van Tiresias ter harte heeft genomen.
Hij is getuige van de dood van zijn zoon en is verlamd door verdriet.
Creon brengt het lichaam van Haemon terug naar het paleis.
Bij het horen van de dood van haar zoon pleegt Eurydice, de vrouw van Creon, zelfmoord.
Creon leeft daarna in ellende.

Waarom begroef Antigone Polyneices?

Antigone begroef haar broer uit toewijding en loyaliteit aan zowel de goden als haar familie. Zonder het een of het ander zou ze niet de moed of de gedachte hebben gehad om tegen de wet van Creon in te gaan en haar leven op het spel te zetten.

Sta me toe dit toe te lichten; haar loyaliteit aan haar broer stelt haar in staat om voor hem en zijn recht op begrafenis te vechten, maar dit is niet genoeg voor Antigone om zichzelf op te offeren voor louter een begrafenis.

Haar intense toewijding aan de goden speelt ook een rol in haar koppigheid die tot haar ondergang leidt. Ze gelooft heilig in de goddelijke wet dat alle wezens na de dood begraven moeten worden, maar dit betekent niet dat ze bereid zou zijn zichzelf voor zomaar iedereen op te offeren.

De loyaliteit aan zowel haar broer als de goden versterkte Antigone’s overtuiging om haar broer te begraven en uiteindelijk de dood onder ogen te zien.

Ze gelooft dat het eren van de goden belangrijker is dan enige sterfelijke wet; dit geeft haar het zelfvertrouwen om haar einde tegemoet te treden.

Waarom pleegde Antigone zelfmoord?

Waarom pleegde Antigone zelfmoord** in plaats van te wachten op haar doodvonnis?** Antigone, die vond dat ze in haar recht stond om haar broer volgens de goddelijke wet te begraven, wordt gevangengezet in een graf dat bedoeld is voor de doden om haar doodvonnis af te wachten. In het stuk wordt niet vermeld waarom ze ervoor koos zichzelf op te hangen, maar we kunnen veronderstellen dat dit een stap was om te ontsnappen aan de gruwelijke dood die Creon haar zou opleggen.

Creon en zijn trots

Bij het bestijgen van de troon vaardigde Creon het verbod op begrafenis uit voor Polyneices. De man die Thebe de oorlog had verklaard, moest aan de oppervlakte wegrotten, en iedereen die probeerde zijn lichaam te begraven, wordt gestenigd. Dit druiste rechtstreeks in tegen de goddelijke wet van de goden en bracht zijn volk verder in beroering.

De zware straf was bedoeld om zijn greep op de troon te verzekeren; hij geloofde dat het ongehoorzaam zijn aan zijn wet zou moeten resulteren in rechtvaardige vergelding. Hij is blind voor goddelijke toewijding in zijn verlangen om de loyaliteit van zijn volk aan hem te verzekeren, maar in plaats van zijn volk gerust te stellen, veroorzaakte hij onbewust onrust bij hen.

Sterfelijke vs. Goddelijke Wet

De onrust onder de mensen is duidelijk in het eerste bedrijf van het stuk. Antigone vertegenwoordigt degenen met een intense goddelijke toewijding die zich niet laten beïnvloeden door sterfelijke wetten. Ismene daarentegen vertegenwoordigt degenen met voldoende toewijding aan beide.

Ismene gedraagt zich als een gemiddeld persoon die worstelt met waar ze zich aan moet houden; ze wil haar broer begraven volgens de goddelijke wet, maar wil niet sterven door de menselijke regel te volgen.

Creon daarentegen vertegenwoordigt de sterfelijke wet. Zijn vaste overtuiging in zijn koers is wat hem verhindert wijs te reageren. Hij stelde zichzelf op één lijn met de goden, wat hen vertoornde en twijfel veroorzaakte onder de gelovigen.

Later in het stuk straffen de goden Thebe door hun offers en gebeden te weigeren. Deze niet-geconsumeerde offers vertegenwoordigen de verrotting van de stad die wordt geregeerd door een man die zichzelf op één lijn met de goden plaatst.

Antigone’s verzet

Antigone trotseert Creon en vecht voor het recht van haar broer op een fatsoenlijke begrafenis. Ze marcheert dapper naar voren om de gevolgen van haar ontdekking onder ogen te zien en toont geen berouw voor haar daden. Zelfs in haar graf houdt Antigone haar hoofd hoog, gelovend in haar daden tot het uur van haar dood.

Antigone’s verzet is op meer dan één manier te zien. Het meest dringende en overduidelijke verzet zijn haar acties tegen de wet van Creon; ze gaat tegen Creon in, beroept zich op de goddelijke wet, en toen dat niet werkte, begroef ze haar broer toch. Een ander voorbeeld van Antigone’s koppige verzet is ook te zien in een van de koren.

Het koor prijst Antigone voor haar moed om de teugels van haar lot in handen te nemen, om de vloek van haar familie te trotseren, maar het was allemaal voor niets, want ze stierf uiteindelijk toch. Men zou ook kunnen veronderstellen dat ze haar lot wel degelijk heeft veranderd, want ze stierf geen tragische dood, maar een dood door haar eigen hand met zowel haar moraliteit als haar trots intact.

Antigone na de dood

Na de dood van Antigone treft de tragedie Creon, maar het volk van Thebe ziet haar als een martelaar. Ze vocht dapper tegen hun tirannieke keizer om te vechten voor haar leven en overtuigingen. Ze geloven dat Antigone haar leven heeft gegeven om de sterfelijke wet te bestrijden die innerlijke conflicten in henzelf veroorzaakte; ze zien haar niet langer als onderdeel van de vervloekte familie, maar als een martelaar die vecht voor hun religie.

De vloek van de familie

De vloek van haar familie gaat terug naar haar vader en zijn overtredingen. Om de vloek verder te begrijpen, laten we de gebeurtenissen van Oedipus Rex kort samenvatten:

De koning en koningin van Thebe ontvangen een orakel dat stelt dat hun pasgeboren zoon de huidige koning zou doden.
Uit angst sturen ze een dienaar om hun pasgeboren baby in de rivier te verdrinken.
De dienaar, die dat niet wil, besluit hem in de bergen achter te laten.
Een herder ontdekt hem en brengt hem naar de koning en koningin van Korinthe.
De koning en koningin van Korinthe noemen de baby Oedipus en voeden hem op als hun zoon.
Oedipus ontdekt dat hij geadopteerd is en reist naar de tempel van Apollo in Delphi.
In de tempel zegt het orakel dat Oedipus voorbestemd is om zijn vader te doden.
Hij besluit naar Thebe te reizen, waar hij een oudere man en zijn gevolg tegenkomt en in een woordenwisseling raakt.
In een woede-uitbarsting doodt hij de oudere man en zijn gevolg, waarbij op één na iedereen sterft.
Hij verslaat de Sfinx door haar raadsel op te lossen en wordt in Thebe als een held onthaald.
Hij trouwt met de huidige koningin in Thebe en krijgt vier kinderen bij haar.
Er breekt droogte uit in Thebe en er verschijnt een orakel.
De droogte zal niet eindigen totdat de moordenaar van de vorige keizer is gepakt.
Tijdens het onderzoek van Oedipus ontdekt hij dat hij de vorige keizer heeft gedood en dat de vorige keizer zijn vader was en de overleden echtgenoot van zijn vrouw.
Bij het besef hiervan pleegt Jocasta, de koningin van Thebe, zelfmoord, en zo vindt Oedipus haar.
Walgend van zichzelf, verblindt Oedipus zichzelf en laat de troon over aan zijn beide zonen.
Oedipus wordt tijdens zijn reis door de bliksem getroffen en sterft uiteindelijk.

In de gebeurtenissen van Oedipus Rex zien we dat Oedipus’ fouten zijn familie vervloeken tot de dood door ofwel strijd of zelfmoord. Zijn fouten achtervolgen zijn familie tot het punt waarop er nog maar één persoon over is om zijn bloedlijn voort te zetten. Nadat hij haastig uit Thebe is vertrokken, houdt hij er geen rekening mee dat het delen van de troon door zijn zonen zou leiden tot bloedvergieten in het koninkrijk.

Zijn zonen beginnen een oorlog met elkaar om de troon en worden uiteindelijk door hun eigen handen gedood. Zijn zwager Creon neemt de troon over en zet de vloek van de familie voort door zijn besluit om te weigeren de dood van Polyneices te eren. Dit leidt tot de dood van Antigone en uiteindelijk ook tot de dood van de vrouw en zoon van de keizer.

De tragedie van de vloek van de familie eindigt bij Antigone, die door de goden werd begunstigd, waardoor alleen Ismene overblijft als nageslacht van Oedipus.

Conclusie

Nu we klaar zijn met het bespreken van Antigone, haar karakter, waarom ze haar broer begroef en de vloek van de familie, laten we de belangrijkste punten van dit artikel doornemen:

Antigone is het vervolg op Oedipus Rex.
Ze heeft drie andere broers en zussen: Ismene, Eteocles en Polyneices.
Eteocles en Polyneices sterven in de oorlog om de troon.
Creon bestijgt de troon en verbiedt de begrafenis van Polyneices.
Antigone begraaft haar broer zoals voorgeschreven door de goddelijke wet vanwege haar sterke gevoel voor loyaliteit en toewijding.
Antigone wordt vervolgens gevangengezet waar ze zelfmoord pleegt, wat het begin is van de tragedie die Creon treft.
Creon wordt gewaarschuwd voor de dood van Haemon door zijn daden, haast zich om Antigone te bevrijden, maar het was te laat; Haemon had zichzelf al gedood.
Antigone trotseert haar lot en de wet van Creon.
Creon probeert het land te stabiliseren, gaat in tegen de wet van de goden en zaait tweedracht onder zijn volk.
Creon’s trots weerhield hem er niet alleen van om wijs te regeren, maar bracht ook zijn familie tragedie.