Creons weigering om Polynices te begraven en de gevolgen daarvan

Koning van Thebe

Creon, de koning van Thebe, bracht rampspoed over zichzelf en zijn familie door zijn hubris (overmoed). Creon verbiedt het begraven van Polynices en bestempelt hem als een verrader. De manier waarop hij zijn rijk leidt, zijn fouten en zijn trots verhinderden hem om wijs en rechtvaardig te regeren.

In plaats daarvan werd hij een tiran die harde en onrechtvaardige straffen uitdeelde aan degenen die hem trotseerden. In Antigone wordt hij neergezet als een belangrijke schurk die ingaat tegen de goddelijke wet en zijn eigen volk om loyaliteit af te dwingen. Maar wat gebeurde er precies waardoor hij zijn neef als verrader bestempelde?

Om zijn redenering te begrijpen, moeten we de gebeurtenissen van Antigone doornemen:

• Na de oorlog waarbij zowel Polynices als Eteocles omkwamen, greep Creon de macht en nam de troon over.
• Zijn eerste decreet als heerser was om Eteocles te begraven en de begrafenis van Polynices te verbieden, waarbij hij het lichaam op de grond liet wegrotten.
• Deze stap verontrustte de meerderheid van het volk, omdat het inging tegen de goddelijke wet.
• De goddelijke wet, ingesteld door de goden, stelt dat alle levende wezens na hun dood begraven moeten worden.
• De meest ontdaan door dit besluit was, niet verrassend, Antigone, de nicht van Creon en de zus van Polynices.
• Antigone praat met haar zus Ismene over de onrechtvaardige behandeling van hun broer en vraat haar om hulp om hem te begraven.
• Gezien de aarzeling van Ismene, besluit Antigone hun broer alleen te begraven.
• Creon is woedend over deze openlijke ongehoorzaamheid.
• Hij laat Antigone arresteren voor het begraven van Polynices en zij wordt ter dood veroordeeld.
• Haemon, de verloofde van Antigone en de zoon van Creon, smeekt zijn vader om Antigone te laten gaan.
• Creon weigert, en Antigone wordt naar een tombe gebracht om haar lot af te wachten.
• Tiresias, de blinde profeet, bezoekt Creon en waarschuwt hem dat hij de goden vertoornt.
• Tiresias zegt: “Eigenzinnigheid, dat weten we, leidt tot dwaasheid. Nee, erken de rechten van de dode; steek de gevallene niet neer; welke dapperheid is het om de verslagene opnieuw te doden? Ik heb het beste met je voor, en voor je eigen bestwil spreek ik: en het is nooit zoet om te leren van een goede raadsman dan wanneer hij adviseert voor je eigen gewin.”
• Creons eigenzinnigheid is te zien in de wetten en straffen die hij Antigone oplegde.
• De woorden van Tiresias waarschuwen Creon voor de toorn die hij over zich afroept door de goden te beledigen met zijn decreet.
• Zijn daden – het toestaan van de begrafenis (levend begraven) van een springlevende vrouw en het weigeren van een graf voor de dode man – zullen hun toorn opwekken en vervuiling over Thebe brengen, zowel figuurlijk als letterlijk.
• Tiresias vervolgt met een levendige beschrijving van zijn dromen. Hij vertelt over twee vechtende vogels, dezelfde vogels die boven het lichaam van Polynices vochten tot er een stierf.
• Uit angst snelt Creon naar de tombe van Antigone.
• Bij de grot aangekomen, ziet hij Antigone hangen en zijn zoon dood liggen.
• Hij is radeloos over de dood van zijn zoon en brengt zijn lichaam naar de tempel.
• Eurydice (de moeder van Haemon en de vrouw van Creon) steekt zichzelf in het hart nadat ze hoort van de dood van haar zoon.
• Creon slijt de rest van zijn leven in ellende door de tragedie die hem is overkomen.

Creons machtsovername

Creon kwam voor het eerst aan de macht toen Oedipus zichzelf in schaamte verbande. De specifieke reden voor het plotselinge vertrek van Oedipus liet de troon van Thebe over aan zijn tweelingzonen, Eteocles en Polynices. Zijn zonen, die nog te jong waren, konden een natie niet besturen. Om dit op te lossen, nam Creon het bewind over.

Zodra beide zonen volwassen waren, besloten de broers om Thebe in afwisselende jaren te regeren, beginnend met Eteocles. Maar toen het tijd was om de kroon aan zijn broer over te dragen, weigerde hij en stuurde hij Polynices weg.

In woede en schaamte zwerft Polynices door het land, maar uiteindelijk vestigt hij zich in Argos. Hier verlooft hij zich met een van de prinsessen. Hij vertelt over zijn verlangen om de troon te heroveren die hem zo bitter was ontnomen. De koning van Argos geeft Polynices vervolgens de macht om de troon met geweld over te nemen, wat leidde tot oorlog. Een oorlog waarbij zowel Eteocles als Polynices omkwamen.

Creon als koning

Creon werd als koning beschreven als een tiran. Hij was een trotse man die zichzelf op gelijke hoogte stelde met de goden. Hij verzette zich tegen hun wetten, veroorzaakte onenigheid, negeerde de smeekbeden van zijn volk en deelde harde straffen uit aan degenen die hem tegenwerkten.

Hij toonde zijn tirannie tegenover Antigone, die werd gestraft ondanks het verzoek van zijn zoon en het volk. Dit diende als voorbeeld voor degenen die hem wilden dwarsbomen, wat uiteindelijk de toorn van de goden opwekte.

Ondanks de liefde voor zijn zoon kon hij niet toegeven aan diens verzoek om de vrijlating van zijn verloofde. Omdat zij tegen zijn bevelen was ingegaan, vond hij dat zij de dood verdiende.

Creon luisterde naar geen enkel advies totdat Tiresias, de blinde profeet, hem waarschuwde voor de tragedie die hem zou overkomen als hij zijn daden niet zou rechtzetten.

Geconfronteerd met de dreiging voor zijn zoon, snelt hij onmiddellijk naar Antigone om haar te bevrijden, maar ontdekt in plaats daarvan de lichamen van Antigone en zijn zoon. Hij was te laat; de tragedie van zijn familie had zich al voltrokken. Zo leefde hij de rest van zijn leven in ellende omdat hij weigerde zijn neef te begraven.

Waarom wilde Creon Polynices niet begraven?

In zijn poging om het land te stabiliseren, verlangde Creon naar loyaliteit. Zijn methode: straf voor daden van verraad. Degenen die hem en de natie hadden verraden, werd het recht op een fatsoenlijke begrafenis ontzegd.

Ondanks zijn familiebanden met Polynices, vaardigde Creon een decreet uit om het lijk van zijn neef te laten rotten en hem aan de gieren over te laten. Zijn wetten veroorzaakten innerlijke onrust bij zijn volk, en in plaats van loyaliteit zaaide hij tweedracht en veroorzaakte uiteindelijk vervuiling (miasma) in Thebe.

Hoe veroorzaakte Creon vervuiling?

Creon was de kern van de vervuiling door een lijk op het oppervlak van zijn land te laten rotten. Figuurlijk creëerde Creon zoveel onenigheid dat zijn wetten uiteindelijk zijn volk vervuilden. Hoe? Omdat hij de goden vertoornde door Antigone in feite levend te begraven en te weigeren de dode te begraven, riep hij de toorn van de goden over zich af.

De goden verwierpen alle gebeden en offers, waardoor het land verder vervuild raakte en werd bestempeld als een verrot land.

Het verrotte land en de vogels

Tiresias’ droom toont twee identieke vogels die tot de dood vechten. Dit zijn dezelfde vogels die in het toneelstuk rond de lijken van Polynices cirkelden, en op de een of andere manier beseft Creon het gevaar waarin hij zichzelf en zijn familie heeft gebracht.

Hoe hielden de vogels verband met de tegenspoed van Creon? Het conflict tussen de vogels symboliseert de ongelijkheid die Creon onder zijn volk creëerde door zijn decreet. Het kan ook worden geïnterpreteerd als de opstand die zou kunnen ontstaan.

Tiresias vertelt Creon vervolgens dat deze vogels hem niets over zijn toekomst zullen vertellen, omdat ze zich al hebben ondergedompeld in het bloed van de man die hij weigerde te begraven. Dit kan worden gezien als de goden die Polynices en zijn familie bevoordelen boven Creon. Creon wordt bestempeld als de tirannieke koning, terwijl Antigone in de dood tot martelares werd uitgeroepen.

Ongehoorzaamheid in Antigone

Antigone is ongehoorzaam aan Creon door haar broer te begraven, ondanks de wens van de koning. Hoewel Antigone familie is van Creon, weerhoudt dit de koning van Thebe er niet van haar hard te straffen.

Hij sluit haar levend op in een tombe als straf, wat de goden vertoornt en leidt tot een orakel van Tiresias. Deze waarschuwt hem voor zijn lot dat de dood van zowel zijn zoon als zijn vrouw zou kunnen veroorzaken.

De opstandigheid van Antigone in het stuk toont haar volledige toewijding aan het goddelijke, en in haar ongehoorzaamheid toonde zij gehoorzaamheid aan de goddelijke wet.

De straf die Antigone kreeg opgelegd, dramatiseert het conflict tussen twee tegengestelde wetten en laat het publiek de spanning voelen die dit creëert. Maar Antigone was niet de enige opstandige in het verhaal.

In tegenstelling tot de burgerlijke ongehoorzaamheid van Antigone, toonde Creon goddelijke ongehoorzaamheid. Hij gaat in tegen de goddelijke wet door het tegenovergestelde te bevelen en de begrafenis van Polynices te weigeren, en gaat zelfs zo ver dat hij een levend persoon opsluit.

De tegenstrijdige overtuigingen tussen Creon en Antigone leiden tot een gepassioneerde discussie die escaleert tot een kwestie van leven en dood.

Conclusie

Nu we Creon, zijn bewind, zijn karakter, de symbolen in het stuk en Antigone zelf hebben besproken, laten we de belangrijkste punten van dit artikel doornemen:

• Creon is de koning die de macht overnam in Thebe in het verhaal van Antigone.
• Creon probeerde het land te stabiliseren door een wet uit te vaardigen die de begrafenis van zijn neef Polynices verbood; dit veroorzaakt onrust onder de mensen omdat hun koning besloot de goddelijke wet tegen te werken.
• Antigone, woedend hierover, begraaft haar broer ondanks de bevelen van de koning. Nadat ze is betrapt, wordt ze opgesloten in een tombe en ter dood veroordeeld.
• Creons hubris (overmoed) vertoornt de goden, die hun ongenoegen uiten via Tiresias.
• Tiresias bezoekt Creon en waarschuwt hem voor de toorn van de goden en het gevaar voor zijn familie.
• Creon snelt weg om Antigone te bevrijden, maar realiseert zich bij aankomst dat hij te laat is; zowel Antigone als zijn zoon Haemon hebben zelfmoord gepleegd.
• Eurydice, de vrouw van Creon, hoort van de dood van haar zoon en kan het verdriet niet aan; ze steekt een dolk in haar hart, waarmee het voorteken van Tiresias uitkomt.
• Creon leeft de rest van zijn leven in ellende door de tragedie die hem en zijn familie is overkomen.
• Het gevecht tussen de gieren symboliseert de verdeeldheid die Creon creëerde door zichzelf op gelijke hoogte met de goden te plaatsen.
• De goden weigeren nog offers en gebeden van Creon en het volk van Thebe te aanvaarden, waardoor Thebe wordt beschouwd als een verrot land of een land van vervuiling — zowel letterlijk als figuurlijk.

En daar heb je het! Een volledige bespreking van waarom Creon weigerde Polynices te begraven, Creon als koning, het verrotte land Thebe en de symbolische aard van de vogels in de dromen van Tiresias.