Huis van Skiold

Het Huis van Skiold (Skjold) is een legendarische dynastie in Denemarken. Skiold was de stichter van de dynastie en de naamgever van de Skioldungs (Skjoldungs), zijn nakomelingen. Er bestaan een aantal tradities over de leden van de Skioldungs, die van elkaar verschillen qua genealogie en details van de verhalen.

De Deense traditie is voornamelijk te vinden bij Saxo Grammaticus, in zijn Gestuam Danorum. De legende was echter niet beperkt tot Denemarken, aangezien er twee verschillende tradities van de legende bestonden, een in IJsland en de andere in Angelsaksisch Engeland.

Verspreide IJslandse verwijzingen zijn te vinden in de Poetische Edda en Snorri Sturlusons Proza Edda. Geen van beide vertelt het volledige verhaal van Skiold of een van zijn nakomelingen.

De volledige IJslandse legende van Halfdan tot Hrolf is te vinden op de pagina getiteld Hrolf Kraki, die gebaseerd is op de 14e-eeuwse Hrolfs saga Kraka. Daarom hoeft het verhaal hier niet herhaald te worden, behalve om een korte schets van Skiolds genealogie te geven.

In de Oudengelse legende werd Skiold, uit de IJslandse legende, Scyld genoemd, en zijn dynastie wordt de Scyldings genoemd.

• Deense traditie
• De Edda en Snorri (IJslandse traditie)
• Alternatieve IJslandse tradities (Hrolfs saga)
• De Scyldings: Oudengelse traditie (Beowulf)

Deense traditie

De Deense traditie was behoorlijk anders dan zowel de IJslandse Edda (Poetische Edda en Proza Edda), als de Hrolfs saga, zowel qua afstamming als in sommige details over de Skioldungs. De belangrijkste Deense bron was de Gestuam Danorum, een geschiedenis van Denemarken, geschreven door Saxo Grammaticus, die werkzaam was tussen 1180 en 1220. Zijn geschiedenis was eigenlijk in het Latijn geschreven.

Volgens Saxo was Skiold (Latijn Skioldus) niet de zoon van Odin. Zijn vader was Lother, en zijn grootvader was Dan, die de naamgever was van de Denen.

Dan was de zoon van Humble, en broer van Anglus. Hij was de vader van Humble en Lother. Dan was een krijgerskoning en naar verluidt een groot jager.

Skiold was een betere koning dan zijn vader, omdat Lother een tiran was. Skiold stond ook bekend als een krijger en groot jager, net als zijn grootvader Dan.

De genealogie is in veel opzichten behoorlijk anders. Skiolds zoon was Gram, niet Fridleif zoals in Snorri’s Proza Edda, en zijn kleinzonen waren Hadding en Guthorm, niet Frodi in de Proza Edda. Deze Frodi (Latijn Frode) was Haddings zoon.

Toen Frodi de troon erfde, was het koninkrijk verarmd door de frequente oorlogen van zijn vader. In de Eddaische literatuur verwierf Frodi rijkdom van de twee vrouwelijke slavinnen die maalden bij een magische molen, bekend als Grotti, die alles kon produceren wat Frodi wenste. Hij wenste rijkdom en vrede. Maar in de Gestuam Danorum was er bij Frodi geen molen of reusachtige slavinnen; in plaats daarvan moest Frodi een reusachtige slang doden die de schat bewaakte.

In de Gestuam Danorum was Frodi de vader van Helgi (Latijn Helge) en (over)grootvader van Hrolf (Latijn Rolf). Helgi was ook de vader van Skulde (Skuld) en Rute, die met Bjarke trouwde.

De Edda en Snorri (IJslandse traditie)

Dit artikel steunt op verschillende IJslandse bronnen over de Skioldungs.

De Poetische Edda, met name het gedicht Grottasong, legde een deel van het leven van Frodi vast, een nakomeling van Skiold. Hoewel de Grottasong niet in de Codex Regius voorkomt, is het een Eddaisch gedicht, waarschijnlijk geschreven voor 1200. Eveneens in de Poetische Edda bevindt zich een gedicht genaamd Hyndluliod, of Lied van Hyndla, dat spreekt over Ali, hoewel de Proza Edda geschreven door Snorri Sturluson hem Halfdan de Oude noemde. Meer over Ali of Halfdan de Oude volgt aan het einde van dit artikel.

De andere Eddaische literatuur wordt de Proza Edda genoemd, geschreven door Snorri Sturluson, die als een handboek over de Noorse literatuur en mythologie fungeert. Snorri schreef ook over de geschiedenis van de Noorse koningen, getiteld Heimskringla. Hij verwees kort naar de Skioldung-dynastie in het deel van de Heimskringla dat de Ynglinga Saga wordt genoemd. Aangezien de Ynglinga Saga het werk van Snorri was, is die saga een van de bronnen van dit artikel.

In de Proza Edda schreef Snorri dat Skiold de zoon van Odin, of Woden, was. Odin kwam oorspronkelijk uit Turkije, waar Troje lag. Aangezien hij de gave van voorspelling bezat, wist hij dat hij altijd herinnerd zou worden in de noordelijke koninkrijken (Scandinavie en Duitsland). Dus vertrok hij naar de noordelijke landen en vestigde zich voor langere tijd in Saksen. Odin verdeelde het land vervolgens onder zijn drie zonen:

• Veggdegg ontving Saksen;
• Bledegg (Baldr) kreeg Westfalen; en
• Siggi ontving Frankrijk. Siggi was de voorvader van Volsung, en de helden Sigmund, Sinfjotli, Helgi en Sigurd.

Zie de genealogiepagina over de Huizen van de Noordelijke Koninkrijken.

Odin trok vervolgens naar het noorden naar Reidgotaland, vaak Gotland genoemd, maar nu Jutland of Denemarken. Daar werd Odin de vader van Skiold.

Er worden niet veel details gegeven over Skiolds leven in Snorri’s Edda. Wat bekend is, is dat Skiold de koninklijke dynastie stichtte in Zeeland, het belangrijkste eiland van Denemarken. Skiold was de vader van Fridleif en de grootvader van Frodi.

Snorri gaf echter meer details in de Ynglinga Saga, te vinden in de proloog van de Heimskringla. Snorri zei dat Skiold met de godin Gefjon trouwde, en dat zij de stichters waren van de Skioldung-dynastie. Gefjon had het land van het noorden verdeeld door het land fysiek te beploegen met haar ploeg, die werd getrokken door vier reuzen in de gedaante van ossen.

De Poetische Edda bevat geen verwijzingen naar Skiold zelf.

De Proza Edda verwees echter wel naar een paar van zijn nakomelingen. Frodi, zijn kleinzoon, regeerde na Fridleif, en zijn bewind werd gekenmerkt door een periode van vrede en voorspoed in het noorden, en hij zou een tijdgenoot van Augustus Caesar zijn geweest. Er is een Eddaisch gedicht getiteld Grottasong (“Lied van de Handmolen van Grotti”), dat hetzelfde verhaal vertelde, maar in meer detail. Dit gedicht was hoogstwaarschijnlijk de bron waaruit Snorri zijn legende haalde.

Frodi was rijk omdat hij een magische molen had gekocht die “grotti” heette. Frodi had de molen gekocht van Fiölnir, de koning van Zweden. De “grotti” kon alles malen wat de eigenaar wenste, en Frodi wenste goud en vrede. Frodi had twee slavinnen om de molen te bedienen, en het waren twee reuzinnen genaamd Fenia en Menia. Frodi liet hen niet rusten en liet hen onafgebroken goud en vrede malen.

Frodi werd later vermoord door Mysing, een Viking. Mysing plunderde de “grotti”, bracht deze naar zijn schip en nam de reuzenslavinnen Fenia en Menia in zijn dienst. Mysing beval hen niets anders dan zout te malen, wat Fenia en Menia deden. Mysing gunde Fenia en Menia evenmin rust als hun vorige meester.

Fenia en Menia maalden zoveel zout dat het schip zonk door het gewicht. Iedereen aan boord van het schip verdronk, inclusief Fenia en Menia. Het zoete water van de oceanen en zeeen werd toen zout.

Het gedicht vermeldde ook dat Yrsa’s zoon, d.w.z. Hrolf Kraki (hoewel Hrolfs naam niet werkelijk werd genoemd), die een verwant was van Halfdan, Frodi zou wreken, maar vermeldde niet “hoe” Hrolf dit zou doen.

Snorri verwees wel naar Frodi en zijn slavinnen, zonder Fenia en Menia bij naam te noemen, in de Heimskringla (Koning Harald Grijspels). Snorri noemde Frodi’s maal, wat Frodi’s goud is, maar in de Heimskringla werd de molen of de naam van de molen, Grotti, niet genoemd.

---

De Proza Edda gaf ook meer details over Hrolf, een andere nakomeling van Skiold.

Beide Edda’s maakten geen melding van Helgi, en hoe Helgi onbewust met zijn eigen dochter Yrsa was getrouwd, wat volledig te vinden is in de IJslandse saga - Hrolfs saga Kraka. Helgi verwekte Hrolf bij zijn eigen dochter. Hoewel Helgi niet werd vermeld, verscheen Yrsa’s naam wel in zowel de Proza Edda als de Poetische Edda (in Grottasong), als de moeder van Hrolf Kraki.

De Proza Edda vertelde over een paar gebeurtenissen in Hrolfs leven.

Een van deze gebeurtenissen was hoe Hrolf de naam “Kraki” aan zijn naam toegevoegd kreeg. Deze versie verschilt van die in Hrolfs saga Kraka.

Hrolf was een jonge koning toen een jonge jongen genaamd Vogg, die in armoede leefde, naar Hrolfs hof in Lejre (of Leidre; Hrolfs hoofdstad) kwam, en verrast was door Hrolfs verschijning. Vogg had gehoord dat Hrolf de grootste man in het Noorden was, maar het enige wat hij zag was een jongeling die mager was, als een “paaltje” (kraki) op de troon.

De koning antwoordde dat hij altijd bekend zou moeten staan als Hrolf Kraki. Hrolf zei dat het gebruikelijk was dat een persoon geschenken uitwisselde met de koning, maar aangezien Vogg arm was en geen geschenk te bieden had, gaf Hrolf de jongen een gouden ring van zijn eigen vinger.

Voor deze ring beloofde Vogg de koning te wreken, mocht hij ooit worden gedood (dit was dus Voggs geschenk aan Hrolf). Hrolf lachte dat er niet veel nodig was om Vogg blij te maken.

In de Hrolfs saga waren Hrolf en Vogg niet jong, en hun ontmoeting vond plaats in Uppsala, Adils’ hoofdstad, niet in Lejre.

De andere gebeurtenis over Hrolf die Snorri vertelde, had te maken met Adils, koning van Zweden.

Adils trouwde met Yrsa, Hrolfs moeder, dus was hij Hrolfs stiefvader. Adils behoorde tot de beroemde mythische dynastie die bekendstond als de Ynglingen. Adils woonde in Uppsala, zijn hoofdstad, ongeveer 70 km ten noorden van Stockholm. Adils stond bekend als een zeer gierige heerser, wreed, manipulatief, en in de Hrolfs saga, een lafaard.

Adils was op dat moment in oorlog met Ali, de koning van Noorwegen. Als zijn stiefvader riep hij Hrolf op om hem bij te staan in de veldslag, en beloofde Hrolf zijn leger te betalen, evenals drie schatten uit Zweden. Hrolf ging niet naar het bevroren meer van Vaeni, waar de veldslag zou plaatsvinden, omdat hij in oorlog was met de Saksen. In plaats daarvan stuurde Hrolf een deel van zijn leger naar Adils, onder bevel van zijn twaalf berserkers; Hrolfs kampioenen.

Slechts zeven van de twaalf berserkers werden door Snorri bij naam genoemd; het waren Bodvar Bjarki, Hialti (of Hjalti), Hvitserk de Stoutmoedige, Vott, Veseti, en de twee broers - Svipdag en Beigud.

Met de hulp van de twaalf berserkers was Adils zegevierend, en koning Ali sneuvelde in de strijd. Adils nam Ali’s helm, Hildisvin, en zijn paard, Hrafn. De twaalf berserkers vroegen om drie pond goud voor elke krijger, en de schatten - de helm Hildigolt, het malienkolder Finnsleif, en de gouden ring Sviagris. De Sviagris was Adils’ meest gekoesterde bezit. Adils weigerde zowel het salaris als de drie schatten. De Ynglinga Saga vermeldt deze veldslag tegen Ali wel, maar niet de betrokkenheid van Hrolfs kampioenen.

De berserkers keerden boos over hun behandeling door de Zweedse koning terug naar huis in Lejre. Dus nam Hrolf schepen naar Uppsala om Adils te confronteren vanwege de gebroken belofte.

Yrsa verwelkomde haar zoon en bood Hrolf en de berserkers gastvrijheid aan, zonder toestemming van haar echtgenoot. Terwijl Hrolf en zijn berserkers bier dronken en dineerden in de hal, stookten Adils’ mannen een groot vuur in de hal. Hrolf en de berserkers hadden de reputatie niet te vluchten voor vuur en ijzer, dus hoopte Adils dat zijn stiefzoon en zijn krijgers in het vuur zouden omkomen. In plaats van het vuur te blussen, maakten Hrolf en de berserkers het vuur groter door hun eigen schilden in het vuur te gooien. Vervolgens gooiden Hrolf en zijn krijgers Adils’ mannen in het vuur, waar ze verbrandden.

Yrsa, die het verraad en de onvrijgevige aard van haar echtgenoot kende, gaf haar zoon een grote hoorn gevuld met gouden munten, evenals Adils’ ring, Sviagris. Ze gaf hen ook paarden, waarop ze wegreden.

Dus vertrok Hrolf uit Uppsala met Adils’ leger in achtervolging. Op de Fyri-vlakte strooide Hrolf de gouden munten over de weg. Dit zorgde ervoor dat Adils’ soldaten stopten en de gouden munten opraapten, en vergaten hun vijanden te achtervolgen. Snorri noemde het goud dat Hrolf op de Fyri-vlakten strooide “Hrolfs zaad”.

Adils reed voor zijn leger uit op zijn paard, Slungnir. Hrolf, die Adils naar hen toe zag rijden, nam de ring Sviagris en gooide deze op de weg voor Adils. Adils stopte onmiddellijk en gebruikte zijn speer om de ring op te rapen.

In de Hrolfs saga was het iets anders. Hrolf ging naar Uppsala om zijn erfenis te halen, die Adils van Helgi had gestolen. En toen Adils de Sviagris opraapte, gebruikte Hrolf zijn zwaard Skofnung om Adils’ billen af te snijden.

Helgi was afwezig in Snorri’s Edda, maar Snorri schreef kort over Helgi in zijn andere werk, de Ynglinga Saga.

Volgens de Ynglinga Saga was Adils een zoon van Ottar, en volgde zijn vader op de troon op. Adils was op een van zijn Vikingstochten in Saksenland. De koning, Geirthjof, en zijn vrouw, Alof, regeerden Saksenland samen, maar de koning was afwezig ten tijde van de raid. Adils plunderde Saksenland en nam een van de meisjes mee terug naar Uppsala. De naam van het meisje was Yrsa, en ze was even intelligent en wijs als ze mooi was. Hij bewonderde haar zozeer dat hij met haar trouwde.

Zijn huwelijk met Yrsa was echter van korte duur, omdat Helgi, zoon van Halfdan en koning van Denemarken, Zweden binnenviel. In plaats van Helgi met zijn leger te confronteren, vluchtte Adils en liet Yrsa achter. Toen Helgi Uppsala veroverde, nam Helgi Yrsa als zijn gevangene mee en keerde terug naar Lejre, waar hij met Yrsa trouwde.

Helgi en Yrsa kregen een zoon genaamd Hrolf Kraki (deze vertaling noemde hem Rolf Krake), en ze waren gelukkig, totdat Yrsa’s moeder arriveerde. Alof onthulde dat Helgi eigenlijk Yrsa’s vader was, dus hadden ze bloedschande gepleegd.

Dus verliet Yrsa Helgi en haar zoon, en keerde terug naar Adils, terug in Zweden. Helgi regeerde Denemarken totdat hij in de strijd werd gedood, maar de Ynglinga Saga zei niet wie hij confronteerde. Maar in de Hrolfs saga viel Helgi in een hinderlaag die door Adils was opgezet. Dus volgde Hrolf zijn vader op in Denemarken, toen hij pas 8 jaar oud was.

In de Ynglinga Saga werd Adils gedood toen hij op zijn paard, Raven, reed, een nakomeling van Ali’s paard Hrafn.

---

Tot slot vermeldde het Lied van Hyndla (Hyndluliod, Poetische Edda) een machtige Skioldung genaamd Ali. De Proza Edda, geschreven door Snorri Sturluson, noemde deze persoon Halfdan de Oude. Halfdan de Oude (of Ali) was blijkbaar een andere persoon dan de bekendere Halfdan, die de vader was van Helgi en Hroar. In het Lied van Hyndla staat:

‘Ali was voorheen de machtigste der mannen,
de hoogste onder de Skioldungs, voor Halfdan;
beroemd waren de veldslagen die zij voerden,
zijn daden waren wijd bekend onder de hemel

Het Lied van Hyndla 15 uit de Poetische Edda
vertaald door Carolyne Larrington

Interessant is dat noch de Proza Edda Halfdan de Oude als Skioldung vermeldde, noch de Hrolfs saga Kraka Halfdan de Oude of Ali vermeldde; alleen Het Lied van Hyndla noemde Ali (Halfdan de Oude) een Skioldung.

Dus leefde deze Ali (of Halfdan de Oude) voor de tijd van Halfdan, vader van Helgi en Hroar.

Zowel de Proza Edda als Het Lied van Hyndla zeiden dat Ali of Halfdan de Oude trouwde met Alvig de Wijze (Almveig), dochter van koning Emund van Novgorod, en dat ze 18 zonen hadden. De eerste negen zonen werden samen geboren, en ze heetten Thengil, Raesir, Gram, Gylfi, Hilmir, Iofur, Tiggi, Skyli of Skuli en Harri of Herra. Ze waren allen grote krijgers, maar werden allen in de strijd gedood, elk kinderloos stervend.

Ali-Halfdans andere negen zonen waren elk een voorvader van een beroemde dynastie. Hieronder staat de lijst van de zonen van Halfdan de Oude, de dynastie waartoe ze behoorden en de koninkrijken die ze stichtten.

Als het waar is dat Ali-Halfdan de Oude een Skioldung was, dan waren praktisch al deze nakomelingen, inclusief de Volsung-held Sigurd, verwant en waren het nakomelingen van Skiold, op de een of andere manier, ondanks dat ze tot verschillende dynastieen van verschillende koninkrijken behoorden.

Alternatieve IJslandse tradities (Hrolfs saga)

De belangrijkste alternatieve bron uit IJsland is de 14e-eeuwse IJslandse saga - Hrolfs saga Kraka. De Hrolfs saga verschilt behoorlijk van de meeste IJslandse tradities, waaronder Snorri Sturlusons Proza Edda en de Heimskringla, met name de Ynglinga Saga, en het Eddaische gedicht (Poetische Edda), Grottasong (“Lied van de Handmolen van Grotti”).

Aangezien ik al een pagina heb geschreven over de Hrolfs saga, heeft het geen zin om hier over de saga te schrijven. Ik zal echter de genealogie van Skiold hier uitleggen, en hoe deze verschilt van de Edda.

Skiold wordt helemaal niet vermeld in de Hrolfs saga, maar zijn dynastie wordt minstens een keer in de saga genoemd.

Het verhaal begon eigenlijk met twee broers, wier vader niet bij naam werd genoemd. Het waren Halfdan en Frodi. In de Edda wordt niet vermeld hoe Halfdan en Frodi verwant waren.

Volgens de saga vermoordde Frodi zijn broer om het koninkrijk Denemarken te veroveren. Frodi slaagde er niet in de zonen van zijn broer, Helgi en Hroar, te vinden en te vermoorden, die later de dood van hun vader zouden wreken door Frodi in zijn eigen paleis te laten verbranden. Echter, in de Grottasong was Frodi’s dood het directe gevolg van Mysing, niet Helgi en Hroar. Te oordelen naar de saga, leek Frodi kinderloos te zijn gestorven, en dus zonder erfgenaam.

Zo werd Helgi koning van Denemarken, terwijl zijn broer Hroar koning werd van Northumbria in het noorden van Engeland, door zijn huwelijk met Ogn, en hij werd vader van Hrok.

In het Oudengelse epos Beowulf was deze Hroar geen koning van Northumbria, maar werd hij gelijkgesteld met Hrothgar (of Hroðgar), koning van Denemarken. Ook was Hrothgar de echtgenoot van Wealhtheow, niet van Ogn, en hij had drie kinderen, niet een; het waren Hrethric, Hrothmund en Freawaru (een dochter). Het is deze Hrothgar die geplaagd werd door het monster Grendel, dat gedood werd door de held Beowulf. Beowulf werd gelijkgesteld met de Oudnoorse held Bodvar.

Helgi kon niet trouwen met Olof, die elders als Thora verschijnt, dus verkrachtte hij Olof. Zij werd de moeder van Yrsa. Helgi wist niet dat Yrsa zijn dochter was, en toen hij haar op een dag zag, werd hij verliefd op haar en trouwde met haar, waarmee hij Yrsa tot koningin van Denemarken maakte. Ze kregen een zoon genaamd Hrolf. Het huwelijk werd verbroken toen Olof onthulde dat zij vader en dochter waren. Hrolf bleef bij Helgi, terwijl Yrsa met tegenzin werd uitgehuwelijkt aan Adils, koning van Zweden. Helgi had nog een kind bij een andere vrouw, en zijn dochter heette Skuld. Helgi werd vermoord door Adils’ berserkers in een hinderlaag.

Hrolf werd de nieuwe koning van Denemarken, en hij was iets als koning Arthur of Karel de Grote, die de Ridders van de Ronde Tafel of de Twaalf Pairs had; het waren kampioenen die hun koning dienden. Hrolfs grootste kampioen was Bodvar Bjarki (die ik eerder al heb genoemd), die als Beowulf was. Bodvar werd Hrolfs schoonzoon toen de held met Drifa trouwde; er is geen vermelding van kinderen van Bodvar in de saga. In Beowulf trouwde de held Beowulf niet in de familie van Hrothgar; na het doden van Grendel en zijn moeder keerde Beowulf naar huis terug. Hrolf had nog een dochter, genaamd Skur.

De Hrolfs saga bevatte ook twee lange episodes van twee helden die Hrolfs kampioenen werden - Bodvar Bjarki en Svipdag.

Voor het volledige verhaal over Hrolfs saga, lees Hrolf Kraki. Of zie de genealogie van Halfdan en Hrolf.

De Scyldings: Oudengelse traditie (Beowulf)

Het grootste deel van de Oudengelse traditie over de Skioldungs is te vinden in het Oudengelse epos getiteld Beowulf, genoemd naar de held (Beowulf). De koning die Denemarken regeerde ten tijde van Beowulfs avontuur was Hrothgar.

Aangezien ik al een pagina heb over Beowulf, zal ik hier niets schrijven over Beowulfs avonturen. In plaats daarvan zal ik me concentreren op Hrothgars voorouders en zijn kinderen.

In Beowulf werd het Deense koningshuis de Scyldings genoemd, in plaats van het Oudnoorse Skioldungs. De stichter werd Scyld genoemd, in plaats van het Oudnoorse Skiold (of Skjold).

Er is niets bekend over Scylds ouders. Scyld werd vaak Scyld Scefing genoemd, dus misschien heette zijn vader Scef, maar dit is slechts speculatie.

Als jongen was Scyld niet erg sterk en werd hij beschouwd als een “zwerveling”, maar de zaken veranderden geleidelijk toen hij volwassen werd. Hij groeide uit tot een machtige krijger en werd uiteindelijk heerser van Denemarken en stichter van zijn eigen dynastie. Volgens Beowulf had Scylds voorganger, Heremod, het koninkrijk (Denemarken) bijna naar de ondergang gevoerd, en de Denen beschouwden Scyld als hun redder. Zijn naburige koninkrijken respecteerden en vreesden hem, dus aanvaardden ze hem als hun leenheer en betaalden schatting aan Scyld.

In Beowulf gaf het gedicht ook aan dat de Scyldings afstammelingen waren van Ing, een mythische koning van de Denen.

In de eerdere IJslandse traditie was Skiolds zoon Fridleif, terwijl de Deense bronnen (zoals in de Gestuam Danorum) zijn zoon Gram noemden. Er werden dus verschillende namen gegeven aan de zoon van de stichter van de Deense dynastie. Maar in de Oudengelse traditie (zoals Beowulf) was Scyld de vader van Beow.

In Beowulf zou Beow ook een krijger zijn geweest, net als zijn vader. Toen zijn vader overleed, volgde hij Scyld op als koning. Beow regelde een grootse begrafenis, en Scyld kreeg een scheepsbegrafenis. Een groot schip werd gebruikt voor zijn begrafenis, rijkelijk uitgerust met vele zwaarden, wapenrusting en schatten, kennelijk voor Scylds hiernamaals.

Van Beows bewind werd gezegd dat het lang was, maar er werden geen details gegeven. Beowulf vermeldt wel dat hij de vader was van Healfdene, die kan worden gelijkgesteld met het Oudnoorse Halfdan.

Healfdene volgde zijn vader op in Denemarken en had vier kinderen, van wie er een een dochter was; een deel van de tekst is beschadigd, maar aangenomen wordt dat zijn dochter Yrse was, die trouwde met een Zweedse koning genaamd Onela (in de IJslandse traditie was de Zweedse koning Adils). Zijn drie zonen heetten Heorogar, Hrothgar (IJslands Hroar) en Halga (IJslands Helgi).

Heorogar was de oudste, maar zijn vroege dood leidde tot Hrothgars opvolging. Hrothgar (Hroar) had genadig aan de held Beowulf aangegeven dat zijn broer een betere man was dan hij. Hrothgar stond bekend om zijn wijsheid en vrijgevigheid, evenals het winnen van oorlogen. Hrothgar had vele grote krijgers die hem dienden. Hij bouwde een hal, genaamd Herot, om zijn overwinningen in de strijd te vieren en zijn krijgers te huisvesten. Maar op een nacht drong het monster Grendel Herot binnen en viel Hrothgars krijgers aan en doodde hen.

Hrothgar was getrouwd met Wealhtheow, en hij was de vader van Hrethric, Hrothmund en Freawaru. Halga, Hrothgars broer, was de vader van Hrothulf (Hrolf).

Toen Beowulf Grendel doodde, was Wealhtheow bezorgd dat haar echtgenoot Beowulf tot zijn erfgenaam zou benoemen. Ze was ook bezorgd over Hrothulf, Hrothgars neef, die ook een mogelijke erfgenaam was.

Toen Beowulf naar huis terugkeerde naar het land van de Geaten, voorspelde hij dat een vete tussen de Denen en de Heathobarden zou oplaaien. Hrothgar dacht dat het uithuwelijken van zijn dochter Freawaru aan de Heathobard-prins Ingeld, zoon van Froda, de twee partijen zou verzoenen; eerder waren de twee zijden in oorlog geweest. Het huwelijk was van korte duur, evenals de vrede tussen de twee koninkrijken.

Terwijl ze feestten in Herot, merkte een oude Heathobard-krijger op dat een Deense krijger, een volgeling van Freawaru, een Heathobard-zwaard droeg, kennelijk buitgemaakt op een Heathobard-krijger. Dit maakte de oude Heathobard woedend, en hij hitste anderen op om actie te ondernemen. Die nacht werd Freawaru’s dienaar vermoord door de oude Heathobard, die ontsnapte en terugkeerde naar zijn eigen koninkrijk. De vrede tussen de Denen en de Heathobarden eindigde, en er brak oorlog uit.

In Herot is de toekomst (evenals de geschiedenis) van de Scyldings verschillende keren aangeduid.

Voor het volledige verhaal van de legende, lees de volgende pagina’s:

• Hrolf Kraki (Hrolfs saga Kraka) en
• Beowulf

Verwante pagina’s

• Volsunga Saga
• Noorse helden
• Walkuren
• Duitse helden

Genealogie

Huizen van de Volsungs en de Giukings (Niflungs)