Grendel

Grendel en zijn moeder waren een soort mensachtige wezens die bestonden sinds de tijd dat God Kain strafte voor de moord op zijn broer Abel, verwijzend naar passages uit Genesis in het Oude Testament.

De beschrijving van Grendel (en zijn moeder) liep sterk uiteen, en het werd nooit duidelijk gemaakt wat zij werkelijk waren. Grendel is een demon, een duivel, een reus, een zeewezen of simpelweg een monster genoemd. Moderne geleerden en kunstenaars hebben Grendel vaak afgebeeld als een reusachtige kobold, trol of menseter met lange, krachtige armen.

Grendel en zijn moeder woonden in een onderwatergrot van een meer of het moeras, nabij de hal genaamd Heorot, gebouwd door de Deense koning Hrothgar. Grendel kwam gewoonlijk ‘s nachts uit zijn hol tevoorschijn en doodde zijn nietsvermoedende slachtoffers terwijl zij sliepen. Grendel genoot van het doden en verslinden van mensenvlees, en het drinken van hun bloed.

Grendel bleef twaalf jaar lang Hrothgars volk doden en opeten. Hoewel Hrothgar het monster bevocht, was zijn wapen nutteloos tegen het monster vanwege duistere magie die het schepsel onkwetsbaar maakte voor wapens.

De Geatische held Beowulf vocht tegen Grendel zonder wapen, vertrouwend op zijn bovenmenselijke kracht en machtige greep. Beowulf verwondde Grendel dodelijk door de arm van het monster uit zijn schouder te rukken. Grendel vluchtte terug naar zijn onderaardse hol, waar hij stierf.

De volgende nacht rouwde Grendels moeder om de dood van haar zoon, waarna zij naar Heorot ging en een van Hrothgars thanen doodde als wraak. Beowulf ging naar Grendels hol in de onderaardse gewelfde zaal om Grendels moeder te doden. Beowulf vocht tegen Grendels moeder en doodde haar met het zwaard dat hij had gevonden; het lemmet was door een reus gesmeed. Beowulf sloeg ermee haar hoofd af.