Beowulf

Beowulf was de Geatische held van het Oudengelse (Angelsaksische) gedicht getiteld Beowulf. De datering van het gedicht is onderwerp van debat geworden, omdat het gedicht bewaard is gebleven in een enkel manuscript uit de 11e eeuw, terwijl de compositie op een veel eerdere datum wijst. De voorgestelde dateringen variëren van de 7e tot de 10e eeuw, de periode waarin het Oudengels van het Angelsaksische dialect werd gesproken.

Beowulf was de zoon van Ecgtheow en de naamloze dochter van Hrethel. Beowulf werd grootgebracht door Hrethel, koning van Geatland. Beowulf werd krijgsheer van zijn oom Hygelac, die koning werd na de dood van Hygelacs tweede broer.

Zijn naam suggereert dat deze “beer” kan betekenen. Als een beer kon hij zijn vijand verpletteren. Hij doodde een Frankische krijger, Dæghrefn, in een berenomhelzing. Beowulf stond bekend om zijn krachtige greep, zoals bleek toen hij tegen Grendel vocht. Het gedicht toont de held als de sterkste en dapperste man ter wereld.

Beowulf ging naar Heorot op het eiland Zeeland om de Deense koning Hrothgar te helpen het monster Grendel te verdrijven, dat Hrothgars edelen en krijgers had gedood.

Na zijn gevecht met Grendel werd Beowulf vergeleken met de Noorse held Sigmund (Sigemund in het Beowulf-gedicht), die in dit gedicht een drakendoder was (maar niet in de Noorse mythe).

Hrothgar beloonde Beowulf met vele geschenken na het doden van Grendel en diens moeder. Hrothgar zou Beowulf zelfs hebben geadopteerd en tot zijn opvolger hebben gemaakt, als zijn vrouw hem er niet van had overtuigd hun zonen het koninkrijk te laten erven.

Het gedicht noemde hem vaak wijs of verstandig, maar naar moderne maatstaven was hij eerder onbezonnen en roekeloos. In zijn jeugd was het begrijpelijk dat hij roekeloos was, toen hij geen verantwoordelijkheden droeg behalve roem verwerven door heldendom. Maar vijftig jaar na het doden van Grendel was hij een koning, en een heerser heeft een plicht jegens zijn volk en koninkrijk. Een echte koning zou niet zo’n onderneming op zich hebben genomen. Welnu, er was eigenlijk niemand moedig genoeg om op een draak te jagen. Beowulf was nog steeds roekeloos, bereid de draak zonder hulp te bevechten, maar zijn dood bracht waarschijnlijk de ondergang van zijn volk.

De Geaten hadden eerder twee oorlogen gevoerd, een tegen de Friezen en vervolgens een tegen de Zweden. Met zijn dood zouden de vroegere vijanden van de Geaten waarschijnlijk zijn koninkrijk aanvallen, zodra zij wisten dat hij dood was. Er is geen twijfel over Beowulfs dapperheid op het slagveld en in de strijd tegen monsters, hoewel ik twijfelde aan de wijsheid om vijanden zonder wapens te confronteren. Hij had zijn volk van de draak gered, maar offerde daarbij zijn hele koninkrijk op aan vijandige buurvolken. Zoals u kunt zien was hij dus bepaald geen wijs koning.