Voortekens in de Aeneis: Hoe Vergilius tekens gebruikte om de toekomst te voorspellen

Voortekens in de Aeneis zijn tekens die toekomstige gebeurtenissen voorschaduwen en tegelijkertijd zekerheid bieden over wat komen gaat. Op meerdere momenten in het gedicht gebruiken de goden voortekens om met de personages te communiceren.

De tekens bekrachtigen, bemoedigen of versterken vervolgens de vastberadenheid van het personage om door te gaan. Ontdek enkele van de voortekens en hun betekenissen in de Aeneis van Vergilius.

Wat zijn voortekens in de Aeneis?

Voortekens in de Aeneis zijn tekens en symbolen die de goden in het epische gedicht gebruiken om hun volgelingen te verzekeren van wat komen gaat. In het boek verschijnen ze in verschillende vormen, waaronder dieren, voorwerpen of zelfs weerelementen, en worden ze meestal begrepen door de personages.

De voortekens in de Aeneis

Er zijn verschillende voortekens in het boek van de Aeneis, aangezien ze diverse boodschappen op verschillende manieren presenteren. Enkele van de voortekens zijn de twaalf witte zwanen, er zijn tekens van de plagen, door middel van profetie, slangen, gebeurtenissen zoals begrafenissen, en hoe het schip in nimfen veranderde.

De twaalf witte zwanen

De samenvatting van de Aeneis gaat over de reis van de epische held Aeneas en zijn zoektocht om het Romeinse rijk te stichten. Jupiter, de Koning der goden, gaf een profetie dat Aeneas de grondslagen van het rijk zou leggen, wat Venus, de moeder van Aeneas, blij maakte. Venus gaat op weg om haar zoon te informeren en om hem te verzekeren van de vervulling van de profetie, wijst ze naar twaalf zwanen. De zwanen waren motieven in de Aeneis die de twaalf schepen symboliseerden die Carthago zouden bereiken.

Het teken van de plagen

Toen Aeneas en zijn volk in Thracie aankwamen na het vinden van het lichaam van Polydorus, belandden ze op het eiland Delos. Daar werden ze door Apollo geinformeerd het eiland te verlaten voor het land van hun voorvaderen. Ze landden op het eiland Kreta en geloofden dat dit het land was waarover Apollo sprak, dus stichtten ze daar een stad. De goden stuurden echter plagen als teken dat Aeneas het land nog niet had bereikt waar hij de stad Rome zou bouwen.

De profetie van Celaeno de Harpij

Ze verlieten het eiland Kreta en gingen richting Strophades waar ze Celaeno de Harpij ontmoetten (een wezen dat half mens en half vogel is). Celaeno vroeg hen het eiland te verlaten en een land genaamd Italie te zoeken. Zij profeteerde echter dat Aeneas en zijn metgezellen het land pas zouden vinden wanneer honger hen ertoe zou drijven hun tafels op te eten. Dit betekende dat ze extreme moeilijkheden zouden ondervinden voordat ze eindelijk in Italie zouden landen.

De slang op het graf van Anchises

Toen Aeneas de begrafenisspelen organiseerde ter gelegenheid van de verjaardag van zijn vaders dood, bereidden de Trojanen offergaven voor en plaatsten deze op het graf van Anchises. Een enorme slang verscheen op het graf van Anchises en consumeerde de offergave. Het symbool van de slang die kalm het offer consumeerde was een aanwijzing dat de beproevingen van de Trojanen ten einde waren gekomen. Het was een voorafschaduwing van toekomstige gebeurtenissen, aangezien de Trojanen eindelijk vrede zouden vinden in een nieuw land.

De gebeurtenissen van de begrafenisspelen

De spelen die plaatsvonden tijdens de verjaardag van Anchises’ dood voorschaduwden elk toekomstige gebeurtenissen. De bokswedstrijd duidde op het uiteindelijke duel tussen Turnus en Aeneas, terwijl de duif die werd neergeschoten tijdens de boogschietwedstrijd de dood van Polites voorspelde. De pijl van Acestes die op miraculeuze wijze in vlammen veranderde, geeft aan dat de Trojanen door de goden werden begunstigd. Uiteindelijk vochten Turnus en Aeneas in een duel waarbij Aeneas als overwinnaar tevoorschijn kwam en de Trojanen tot rust bracht.

Het voorteken van de schepen die in nimfen veranderden

Toen Aeneas vertrok om hulp te zoeken bij Evander en de Etrusken, adviseerde Iris Turnus een aanval op de Trojanen te lanceren in zijn afwezigheid. Toen de Trojanen hem zagen aankomen, trokken ze zich terug om hun vestingwallen te beschermen. Turnus besloot de schepen van de Trojanen te verbranden, maar Jupiter veranderde de schepen in zeenimfen die ongedeerd ontsnapten. De Trojanen interpreteerden het voorteken als de goden die aan hun kant stonden, terwijl Turnus het teken interpreteerde als een nederlaag voor de Trojanen aangezien ze geen ontsnappingsmogelijkheid meer hadden.

Conclusie

Dit artikel heeft enkele van de vele voortekens in de Aeneis besproken en hoe de personages ze interpreteerden. Hier is een samenvatting van alles wat we tot nu toe hebben besproken:

• De voortekens waren tekens of symbolen in verschillende vormen die aangaven wat zou komen en werden op gepaste wijze geinterpreteerd door de betrokken personages.
• De symbolen waren bedoeld om de personages te bemoedigen bij het ondernemen van een avontuur of om hen te waarschuwen voor toekomstige gebeurtenissen.
• Toen Venus haar zoon Aeneas vertelde over de profetie van Jupiter, wees ze naar twaalf zwanen als aanwijzing dat Aeneas de profetie zou vervullen.
• Diverse gebeurtenissen bij de begrafenisspelen van Anchises, waaronder de slang op zijn graf en de brandende pijl, voorschaduwden goed nieuws voor de Trojanen.
• Toen de Trojaanse schepen in nimfen veranderden, interpreteerde Turnus dit als een slecht voorteken voor de Trojanen, terwijl de Trojanen het zagen als een teken dat de goden met hen waren.

Vergilius gebruikte voortekens om het publiek een voorproefje te geven van wat de toekomst in zijn epische gedicht in petto had. De voortekens waren ofwel vormen van profetieen of dienden als garanties dat de profetieen zouden uitkomen.