Kreta

Kreta was het grootste eiland in de Egeïsche Zee, ten zuiden van de Cycladen. Er werden vele steden gebouwd ten tijde van de bronstijdbeschaving, vooral in Cnossus (Knossos), Phaestus (Phaistos) en Mallia, waar zich grote paleizen bevonden. De beschaving op Kreta stond bekend als de Minoïsche beschaving, vernoemd naar de mythische heerser Minos.

De Minoïsche beschaving was technologisch, economisch, kunstzinnig en cultureel verder ontwikkeld dan de samenleving op het Griekse vasteland tussen 3000 en 1500 v.Chr. Kreta onderhield ook handelsbetrekkingen met Egypte, de Feniciërs in Palestina en de Hettieten in Klein-Azië.

---

Kreta was de bron van vele mythen, in het bijzonder over Zeus, zijn geliefde Europa en zijn zoon Minos, alsook Daedalus, de uitvinder van Minos.

Voor de oorlog tussen de Titanen en de Olympiërs werd Zeus op Kreta grootgebracht, om hem te verbergen voor zijn vader Cronus. Rhea, de moeder van Zeus, was woedend omdat haar echtgenoot elk van haar kinderen verslond zodra ze geboren werden. Zeus was haar baby, en om te voorkomen dat Cronus het kind zou verslinden, verborg zij Zeus in een grot op de berg Dicte. Rhea bood Cronus vervolgens een in doeken gewikkelde steen aan, die ze voordeed als haar pasgeboren zoon, die Cronus onmiddellijk verslond. De jonge Zeus werd gevoed met de melk van de geit Amalthea. De Cureten waren Kretenzische geesten of daimones, en werden meestal beschreven en afgebeeld als jongelingen. De Cureten sloegen met hun speren op hun schilden tijdens hun oorlogsdans, zodat het gehuil van Zeus werd overstemd door hun lawaai. Zie de Schepping.

Toen Zeus Europa ontvoerde, de dochter van koning Agenor van Sidon, bracht de verliefde god de jonge vrouw naar Kreta, waar hij haar verleidde en zij de moeder werd van Minos, Rhadamanthys en Sarpedon. Europa trouwde met Asterius (of Asterion), de koning van Kreta en de zoon van Tectamus en de ongenoemde dochter van Cretheus.

Tectamus was de zoon van Dorus en kleinzoon van Hellen. Tectamus migreerde vanuit Thessalië en werd koning van Kreta.

De mythen rond het eiland gingen echter voornamelijk over Minos. Minos trouwde met Pasiphae, dochter van de zonnegod Helius, en hij kreeg vele kinderen. Minos werd vader van vier zonen: Catreus, Deucalion, Androgeus en Glaucus (Glaucos); en van vier dochters: Acacallis, Xenodice, Ariadne en Phaedra.

Zie het Huis van Minos voor de genealogie van Kreta.

Maar hij beledigde ook de zeegod Poseidon door te weigeren de stier (Kretenzische Stier) te offeren die de god naar de koning had gestuurd. Poseidon zorgde ervoor dat Pasiphae verliefd werd op de Kretenzische Stier, zodat zij de moeder werd van een monster met het lichaam van een man maar de kop van een stier; het monster werd de Minotaurus genoemd (“De stier van Minos”). Hier raakt de mythe van Theseus van Athene verweven met die van Minos.

Onder de mythe van Minos speelt nog een andere persoon een rol bij de heerser van Kreta: Daedalus, de grote uitvinder. Daedalus raakte betrokken bij de copulatie van Pasiphae met de Kretenzische Stier die de Minotaurus voortbracht; hij was degene die het doolhofachtige Labyrinth construeerde, waaruit alleen hij kon ontsnappen. Daedalus viel in ongenade bij Minos toen de uitvinder het geheim onthulde van hoe men uit het Labyrinth kon ontsnappen aan Theseus via Ariadne, de dochter van Minos, wat leidde tot zijn opsluiting in het Labyrinth. Daedalus ontsnapte toen hij een vliegapparaat construeerde. Minos probeerde de gevluchte uitvinder gevangen te nemen, maar in Sicilië doodde de dochter van Daedalus’ nieuwe beschermheer de koning terwijl hij in bad zat.

Na de dood van Minos werd Kreta verdeeld tussen zijn twee zonen, Catreus en Deucalion. Idomeneus, de zoon van Deucalion, was een voormalige vrijer van Helen, en hij bracht 80 schepen naar Troje. Hoewel hij een van de oudste mannen was, onderscheidde hij zich in de oorlog. Idomeneus keerde veilig thuis na de oorlog, maar hij werd verbannen door zijn vrouw Meda en haar nieuwe geliefde Leucus.

Voor meer gedetailleerde verslagen over Europa, Minos en zijn nakomelingen wordt aangeraden de nieuwe pagina Minoïsch Kreta te lezen.