Invocatie van de Muze Odyssee: Het Gebed van de Auteur

Invocatie van de muze in de Odyssee verwijst in de Griekse mythologie naar de handeling van de auteur, Homerus, waarbij hij de muze vraagt om hem inspiratie en zegen te geven bij het begin van zijn literaire werk, De Odyssee. Lees verder om meer details te ontdekken over wat de invocatie van de muze precies inhoudt en bekijk enkele voorbeelden van dit algemene gebruik door vele dichters.

Invocatie van de Muze

De definitie van de invocatie van de muze verwijst naar de praktijk van het aanroepen van een specifieke godheid, geest of godin, met het verzoek om een zegen, kennis, vaardigheid, inspiratie, de juiste emotie, of als getuige in de vorm van een gebed. Dit gebed was gericht aan een van de negen muzen uit de Griekse mythologie.

In dit boek was de invocatie het moment waarop de muzen antwoordden, omdat zij de goddelijke macht hadden om dat te doen. Zij hielpen dit specifieke verzoek of gebed te verhoren en zorgden ervoor dat het op een zeer vreedzame en goddelijke wijze werd volbracht.

De Specialismen van de Muzen

Deze muzen werden aangeroepen afhankelijk van hun toegewezen literaire sferen: Kalliope, de muze van het epische dichtwerk; Terpsichore, de muze van de dans; Thaleia, de muze van de komedie; Ourania, de muze van de astronomie; Polymnia, de muze van de gewijde muziek; Melpomene, de muze van de tragedie; Erato, de muze van de liefdespoëzie; Euterpe, de muze van het fluitspel; en Kleio, de muze van de geschiedschrijving.

Het aanroepen van de muze was een algemeen gebruik onder vele dichters, daterend uit het oude Griekenland. De auteurs zochten hulp bij deze hogere wezens wanneer zij begonnen met het componeren van een gedicht. Zij plaatsten deze invocaties aan het prille begin van hun manuscript, waar ze dienden als een proloog. Andere invocaties werden echter ook wel in het midden of aan het einde van een episch gedicht geplaatst.

Het Beantwoorden van de Toewijding

Aangezien de invocatie van de muze een conventie was in de oude Griekse en Latijnse epische poëzie, werd dit gebruik ook doorgegeven tijdens de Renaissance en de neoclassicistische perioden, waarin verschillende dichters deze conventie volgden. Het werd een gangbare praktijk onder andere dichters in de volgende generaties, vooral bij degenen die een epos schreven.

Het meest vooraanstaande voorbeeld van de invocatie van de muze is echter dat van Homerus, de auteur van het beroemde epische gedicht De Odyssee. Hij stond erom bekend een muze te hebben aangeroepen en inspiratie te hebben gezocht bij een hoger wezen in zijn vertelling.

Deze muzen stonden bekend als de dochters van Zeus en Mnemosyne, die dichters het vermogen gaven om stervelingen te vermaken met hun woorden. Zij waren verantwoordelijk voor het inspireren van werken op het gebied van literatuur, kunst, wetenschap en geschiedenis. Zij werden door vele dichters aangeroepen als een conventie in de poëzie en om hen te onderwijzen en te helpen terwijl zij zongen, en Homerus was daarop geen uitzondering.

De Opperste Muze

Om specifiek te zijn: de muze in de Odyssee die Homerus aanriep was Kalliope, de oudste van de negen Griekse muzen en de beschermvrouwe van de epische poëzie. Zij was ook de godin van de muziek, zang en dans.

Volgens Hesiodos was zij de wijste van hen allen en de “opperste van alle muzen” of “de voornaamste van de negen muzen.” Kalliope werd gewoonlijk afgebeeld als een prachtige vrouw die zat of stond bij een schrijftablet of een boek, papier of een boekrol vasthield, terwijl ze een gouden kroon droeg, en soms in het gezelschap van haar kinderen.

Toen Homerus begon te schrijven over de reis van Odysseus naar huis en zijn avonturen, die plaatsvonden na de Trojaanse Oorlog, creëerde hij een invocatie en vroeg hij om zegeningen van Kalliope. Helemaal aan het begin van het gedicht is te lezen dat Homerus de godin specifiek vroeg om hem het verhaal te vertellen van de man van de vele listen (verwijzend naar Odysseus) en de reis die hij heeft afgelegd terwijl hij en zijn makkers over de zee reisden om terug te keren naar Ithaca.

Het gebed en de toewijding aan de muze in de Odyssee werd beschouwd als een zachtere invocatie dan die we kunnen vinden in de Ilias, het verhaal van de Trojaanse Oorlog dat gericht was op conflict en bloedvergieten, waar Homerus’ invocatie begon met woede. Zoals we kunnen zien, fungeren de invocaties als de introductie, die de toon zet voor de rest van het gedicht.

De Toewijding van Homerus

Homerus deed ook een invocatie van de muze in de Ilias door Kalliope talloze keren om inspiratie te vragen, waarbij hij zich voorstelde dat de muze door hem heen zong. Dit hielp hem het verhaal te vertellen en te zorgen voor de beste voordracht voor het publiek of de luisteraars.

Een gebed kan ook worden verricht wanneer iemand een beslissing moet nemen en om leiding vraagt van een hogere macht om de juiste keuze te maken, precies zoals Homerus vroeg om geïnspireerd te worden en leiding te ontvangen.

Het is ook een handeling om te smeken om hulp, smeekbeden en bescherming van een goddelijke aanwezigheid; in dit geval werd dit in deze situatie ingediend, aangezien dit boek werd geschreven in de 7e eeuw v.Chr. en tot op de dag van vandaag gelezen wordt.

Het verrichten van deze handeling is niet verrassend, omdat talrijke invocaties uit deze klassieke epische gedichten een vergelijkbare structuur en stijl volgen, zodat men gemakkelijk zelf een invocatie kan reproduceren. Daarom gelooft men dat de gebeden werden verhoord, wat de reden is dat er na zoveel eeuwen nog steeds over gesproken wordt.

Conclusie

De invocatie van de muze in het boek van de Odyssee verwijst naar de handeling van het zoeken naar inspiratie en zegen bij een specifieke godin of godheid. Het werd een essentieel onderdeel van het schrijven van een vertelling of literair werk in het oude Griekenland en is generaties lang doorgegeven.

Homerus deed een invocatie van de muze voordat hij begon met het schrijven van De Odyssee.
Het doen van de invocatie gaf Homerus inspiratie voor het verhaal.
De invocatie van de muze werd doorgaans aan het begin van het gedicht geplaatst als een proloog.
De muze van de Odyssee was de godin van de welsprekendheid, Kalliope.
Zij werd ook door Homerus aangeroepen in het epische gedicht De Ilias.

De invocatie van de muze in het oude Griekenland was een uiting van respect voor de hogere wezens die ons toestaan dingen triomfantelijk te doen door ons intelligentie of zegeningen te schenken. Gezien dit feit moeten we de muzen danken voor het inspireren van het epische gedicht De Odyssee.