Nyx (Nacht)

Godin van de nacht. Nyx werd door de Romeinen geïdentificeerd als Nox en werd vaak eenvoudigweg Nacht genoemd. Nyx werd samen geboren met Erebus, Gaea, Tartarus en Eros (“Liefde”), uit Chaos. Bij haar broer Erebus baarde Nyx Aether (“Bovenlucht”) en Hemera (“Dag”).

Nyx was ook de moeder van Moros (“Noodlot”), Thanatos (“Dood”), Hypnos (“Slaap”), Charon, Nemesis (“Vergelding”) en de Schikgodinnen (Moiren). Nyx was mogelijk de moeder van Eris (“Tweedracht”) en de Hesperiden. Haar andere kinderen waren voornamelijk abstracte personificaties: Apate (“Bedrog”), Geras (“Ouderdom”), de Keren (“Noodlotten”), Momos (“Blaam”), Oizus (“Ellende”) en Philotes (“Tederheid”). De meeste van deze kinderen woonden in de Onderwereld.

Nyx werd soms gezien als een gevleugelde godin. Haar vleugels waren zwart of schaduwachtig, en zij werd “snelle Nacht” genoemd. Er werd gezegd dat zij overdag in de Onderwereld verbleef en pas bij schemering tevoorschijn kwam.

In de Ilias vermeldt Homerus dat de enige godin die Zeus werkelijk vreesde de “alles onderwerpende Nacht” was. Zeus zou haar ten zeerste mishagen door Hypnos (Slaap), een van haar vele nakomelingen, te vernietigen.

Zie Schepping, Theogonie van Hesiodus.

Volgens de Orphische scheppingsmythe was Nyx (Nacht) de dochter van Protogonus (Phanes), de eerste god, zonder moeder. Protogonus had zowel een mannelijk als vrouwelijk geslacht, zodat hij Nyx zonder partner kon voortbrengen. Van Phanes was zij de moeder van Uranus (Hemel) en Gaea (Aarde).

Op het moment dat zij werd geboren, heerste Nyx samen met haar vader totdat hij haar tot opperste heerseres over hemel en aarde maakte. Later gaf zij de opperste heerschappij aan haar zoon Uranus. Hoewel Nyx vrijwillig de macht had afgestaan aan Uranus, gaf zij raad aan drie opeenvolgende heersers: Uranus, Cronus en Zeus. De Orphische Nyx leek de rol van de Hesiodische Gaea te hebben overgenomen, omdat het Nyx was die profetische kracht bezat in plaats van Gaea.