Chaos

Lang na het “begin der tijden” kwam de leegte bekend als Chaos tot bestaan in het universum. Uit Chaos, of samen ermee, kwamen Gaea (“Aarde”), Tartarus en Eros (“Liefde”) voort. Zonder partner baarde Chaos Nyx (“Nacht”) en Erebus (“Duisternis”).

Hesiodus geeft ons niet veel details over Chaos en zegt alleen dat hij de allereerste was die tot bestaan kwam. Het is van de Romeinse dichter Ovidius uit de 1e eeuw v.Chr. dat wij een verdere beschrijving van Chaos krijgen. Vóór de aarde, de zee en de hemel (evenals de hemellichamen, zoals de zon, maan en sterren), en voordat er zelfs maar de onsterfelijke goden waren, bestond Chaos als een vormeloze massa. Het was levenloze materie waarin alle elementen van de schepping op een hoop lagen, zodat niets van iets anders te onderscheiden was.

Zie Schepping, Theogonie van Hesiodus.

Volgens de Orphische mythen werd Chaos geboren uit Chronus (Tijd) en Adrasteia (Noodzaak), tegelijk met Erebus en Aether. Het waren Chronus en Aether die de ouders werden van de eerste god, Phanes of Protogonus, die gewoonlijk werd vereenzelvigd met Eros (Liefde).