Percevals Zuster

De zuster van Perceval. Terwijl Elaine, de dochter van Koning Pelles (Visserkoning) en moeder van Galahad (in de Vulgaatcyclus), de Graaldrager was, was het Percevals zuster die de Graalheldin was.

Vaak had Percevals zuster in de Graalromans geen naam, noch verscheen zij in elk verhaal met haar broer. Haar naam zou Dindraine of Dindrane kunnen zijn, te vinden in Le Haut Livre du Graal, ook bekend als Perlesvaus (ca. 1210). In de Italiaanse roman, Tavola ritonda, was haar naam Agrestizia.

In het begin van de pre-cyclus Proza-Lancelot (non-Vulgaat, ca. 1220) heette zij mogelijk Heliabel, waarbij haar schoonheid werd vergeleken met Guinevere; Heliabel overtrof Guinevere. In deze roman werd Perceval nog steeds geïdentificeerd als de Graalheld.

(Deze identificatie van Heliabel met Perceval is te vinden in de noten van Lancelot of the Lake, vertaald door Corin Corley. Dit is hoogstwaarschijnlijk een fout, want als Helizabel en Amite (waarbij de eerste haar echte naam was) in de Vulgaatversie van de Proza-Lancelot, of als Elaine in Malory’s Le Morte d’Arthur (1469), was zij de dochter van Visserkoning Pelles en de moeder van Galahad bij Lancelot. Zie Elaine. Of misschien waren Dindrane en Helizabel (Amite) oorspronkelijk dezelfde vrouw, en was zij verbonden met Perceval. Maar tegen de tijd van de Vulgaatcyclus werden zij twee aparte personen: de een werd de zuster van Perceval en de ander werd de moeder van Galahad.)

In de Suite du Merlin (Post-Vulgaat) en in Malory’s Morte d’Arthur is er echter een andere Elaine of Heliabel die de dochter was van Pellinore en de Vrouwe van de Regel. Zij zou waarschijnlijk een halfzuster van Perceval zijn geweest en deze zuster stierf lang voordat de Graalqueeste begon. Deze Elaine doodde zichzelf van verdriet over de dood van haar geliefde. Zie Queeste van het Witte Hert op de pagina Legende van Excalibur.

Aangezien er verwarring bestaat over haar naam, zal ik haar Dindraine noemen, voornamelijk voor het gemak, in plaats van haar steeds “Percevals zuster” te noemen.

Dindraine verscheen niet in Chrétien de Troyes’ Conte du Graal. Percevals zuster verscheen voor het eerst in de Tweede Graalcontinuatie, die vaak de Wauchier de Denain Continuatie of gewoon Percevals Continuatie wordt genoemd, ca. 1190. Perceval ontmoette haar toen hij terugkeerde naar het kasteel van zijn moeder en haar daar aantrof. Zij vertelde Perceval hoe hun moeder stierf toen hij vertrok. Hierna vervolgde Perceval de queeste en liet zijn zuster achter bij hun kluizenaaroom die hij had ontmoet in de Conte du Graal.

In de Gerbert de Montreuil Continuatie (die volgt op de Tweede Continuatie) keerde Perceval terug naar zijn oom, bracht zijn zuster naar het Kasteel van de Jonkvrouwen en liet haar daar opnieuw achter.

In Queste del Saint Graal (Vulgaatcyclus) ontmoette zij de drie Graalridders: Galahad, Bors en haar broer Perceval. Hoewel zij Perceval vertelde dat zij zijn zuster was, gaf zij hen nooit haar naam. Zij was de heldin die Galahad, Perceval en Bors informeerde over de oorsprong van het Zwaard van de Vreemde Gordel, het magische schip en de Levensboom. Dindraine kon aan boord van het schip gaan omdat zij een onschuldige maagd was. Zij had de zwaardgordel voor Galahad gemaakt met haar eigen haren en gouden draden. (Zie Aan Boord van het Schip.)

Hoewel zij Pelles de Visserkoning noch Elaine, Galahads moeder, ooit leek te hebben ontmoet, leek Percevals zuster meer te weten over de geschiedenis van hun familie dan Galahad. Zij leek de uitkomst van de queeste en haar eigen lot te kennen.

Toen zij het schip verlieten, kwamen zij en haar metgezellen een kasteel tegen met een vreemd gebruik. Elke maagdelijke jonkvrouw die door het land reisde moest een schaal vullen met haar bloed. Het volk van het kasteel wenste hun gravin van lepra te genezen. Haar broer en zijn metgezellen zouden haar hebben verdedigd, maar Percevals zuster stemde in met de voorwaarde die hen werd opgelegd. Haar leven werd opgeofferd om de gravin te redden, waarmee het verschrikkelijke gebruik werd beëindigd. Perceval en zijn vrienden plaatsten haar lichaam in een boot en lieten het wegdrijven.

Tegen de tijd dat Galahad en zijn metgezellen de Heilige Stad Sarras bereikten met de graal, arriveerde haar lichaam. Zij begroeven haar lichaam in de stad zoals zij had voorspeld. Twee jaar later stierf Galahad nadat het mysterie van de Graal aan hem was onthuld. Galahad werd bij haar begraven. Perceval werd kluizenaar en stierf een jaar na Galahad. Bors liet Perceval begraven bij zijn zuster en Galahad voordat hij terugkeerde naar Arthur in Logres (Brittannië), met het nieuws over het einde van de Queeste.

In Thomas Malory’s Le Morte d’Arthur volgde het verhaal dezelfde lijnen als dat van Queste del Saint Graal, waar zij haar broer en zijn metgezellen ontmoette op het schip en haar dood door bloed te geven om de gravin te genezen.