Makhae: De Personificatie van de Strijd

Makhae stond algemeen bekend als Machae, Makhai of Machai in de mythologie van de oude Grieken. De Machai personifiëren de strijd en het gevecht en werden vaak beschouwd als demonen of goden. Laten we meer informatie verzamelen over de naam Makhai in de Griekse mythologie.

De Oorsprong van de Makhae

Makhai, wat “gevechten” betekent, waren de daemones of geesten van strijd en gevecht in de Griekse mythologie. De Makhai waren zonen en dochters van Eris, de godin van chaos, tweedracht en strijd, en kleinkinderen van Nyx, een oergodheid en de godin van de nacht. “Ma-kai” is de uitspraak van Machai.

Ze zijn vaak te zien in veldslagen te midden van andere geesten en godheden die verbonden zijn met oorlog en dood, zoals Ares, de god van de oorlog; Deimos en Phobos, de metgezellen van Ares; de Keres, Enyo en hun moeder, Eris. Andere geesten die met de Makhae worden geassocieerd, zijn Alala, de geest van de strijdkreet; Kydoimos, de geest van verwarring; Homados, de geest van het rumoer van de strijd; Proioxis, de geest van de aanval; en Palioxis, de geest van de terugtocht.

Geschiedenis

In de Griekse mythologie werd Kronos, de god van de tijd, gevangengezet samen met zijn dienaren, de Makhae. Ze werden gevangengehouden in Tartarus, maar wisten te ontsnappen nadat de stervelingen stopten met bidden tot de goden. De muren van Tartarus begonnen af te brokkelen terwijl Ares en Hades een verbond sloten met Kronos en het bevel over de Makhae overnamen.

Poseidon, Zeus, Ares en Hades kwamen weer samen in Tartarus met als doel de muren te herbouwen, maar Hades beval de Makhae hen aan te vallen. Ze vochten tegen Zeus en Poseidon, waarbij Hades ernstig gewond raakte en Ares Zeus versloeg. Uiteindelijk teleporteerde Poseidon naar de Berg van de Idolen, waar hij ook stierf aan zijn verwondingen.

Kort daarna bond Ares Zeus vast met de hulp van de Makhae en bracht hem naar Kronos, zodat Kronos zichzelf kon bevrijden door de krachten van Zeus te absorberen. Toen Kronos zijn vrijheid opeiste, beval hij de Makhae om het leger van Argos te confronteren. Ze slaagden erin talloze soldaten af te slachten, maar anderen werden gedood door Agenor.

De Makhae overmeesterden ook de infanterie van Andromeda, hoewel deze laatste een van de leden van de Makhae overwon tijdens het gevecht. De Makhae versloegen uiteindelijk het leger van Andromeda; echter, toen Zeus en de onlangs bekeerde Hades hun krachten gebruikten toen ze zich in de strijd mengden, versloegen ze de meeste Makhae.

Kenmerken

De Makhae zagen er monsterlijk uit met misvormde gezichten, vurige ogen en een verbrande en gecorrodeerde huid, met lijnen van lava die leken te zijn gemaakt van steenkool of vulkanisch gesteente. Ze dragen beiden een helm; het linker bovenlichaam draagt degelijke beenpantsering, terwijl het rechter bovenlichaam een lendendoek draagt.

Ze hanteren zwaarden met korte klingen en wanneer ze in gevecht zijn, draaien ze en wisselen ze voortdurend van kant, waarbij ze twee van deze wapens in elke hand houden zodat ze meer dan één persoon tegelijk kunnen aanvallen.

Een opmerkelijke vaardigheid van de Makhae is het aantrekken van mede-godheden en geesten van oorlog en dood op het slagveld om een heel bataljon in één massale aanval te kunnen vernietigen. In het verhaal bestonden de Makhae uit een enkel wezen of titaan die niet door Perseus werd geconfronteerd. Ze werden gecreëerd om als stoottroepen voor het Titanenleger te dienen.

Broers en Zussen

De Makhae hadden talloze broers en zussen die ook wandaden en negatieve situaties personifieerden, zoals moord, leugens, vergetelheid, pijn en ruzies. Onder hen waren Ponos van zwoegen en ontbering; Algae, wat “pijn” betekent in het Grieks en de personificatie was van pijn en lijden, zowel fysiek als mentaal, inclusief verdriet, smart en nood; en Horcus, die de personificatie was van de eed, de wreker van meineed en de straffende metgezel van Dike, de godin van de rechtvaardigheid.

De Makhae hadden ook andere broers en zussen. De Hysminia of Hysminae betekent “conflict, gevecht en strijd” in de Griekse mythologie. Zij waren de daemones die het vechten personifieerden. De Ponoi of Phonoi in de Griekse mythologie waren verantwoordelijk voor de moord en gewelddadige sterfgevallen die buiten het slagveld plaatsvonden.

Zij waren de personificaties van doding en moord; Limos betekent “uithongering” en zij zijn de goden of godinnen van honger, uithongering en hongersnood in de Griekse religie. De Neikea waren de personificaties van ruzies, grieven, vetes en argumenten in het oude Griekenland. De Pseudologoi waren de goden die valsheid en leugens personifieerden.

Dysnomia betekent in het oud-Grieks “wetteloosheid” en was inderdaad de personificatie van dit woord. De Amphilogia of Amphillogiai waren de godinnen die geschillen en woordenwisselingen personifieerden.

Ate of Aite was de godin van onheil, ondergang, waanvoorstellingen, overhaaste acties, roekeloze impulsen en blinde dwaasheid. Ze leidde mensen of goden op het pad van lijden, ondoordachte acties en ondergang. Lethe was de personificatie van vergetelheid en de Androktasiai waren de vrouwelijke daemones die “doodslag” personifieerden.

Verschijning in de Populaire Cultuur

De Makhae werden ook verschillende keren genoemd en gebruikt in de populaire cultuur. Ze verschenen in de avonturenroman Het Bloed van de Olympus, geschreven door Rick Riordan, die gebaseerd is op de Griekse en Romeinse mythologie. Hier werden de Makhae door Asclepius gebruikt om een geneesmiddel voor artsen te formuleren.

Makhae zijn ook te zien in videogames. In “Titan Quest: Immortal Throne” fungeren de Makhae als de vijand die men kan tegenkomen in Hades, de laatste wereld van het spel. Ook verschijnen de Makhae in “Titan’s Awakening”, tijdens het 32e hoofdstuk, als vijand tijdens het tweede gevecht.

Naast de afbeelding als tegenstander in videogames, werden de Makhae in de film afgebeeld als geduchte en verschrikkelijk uitziende monsters. Ze verschenen in de fantasy-actiefilm Wrath of the Titans uit 2012.

Zoals te zien in de trailer, werden deze wrede demonen voorgesteld als monsters met twee koppen en dubbele torso’s. Het hoofd aan de rechterkant lijkt minder gespierd dan het hoofd aan de linkerkant, en hun twee bovenlichamen waren aan de onderrug aan elkaar bevestigd.

Conclusie

De Makhae of Machae zijn de gepersonifieerde geesten van strijd en gevecht in de Griekse mythologie, die tot de vele kinderen van Eris behoorden.

• De Makhae zijn vaak te zien in veldslagen te midden van andere geesten en godheden die verbonden zijn met oorlog en dood.
• Ze werden beschouwd als goden of demonen.
• Er zijn talloze geesten die met de Makhae worden geassocieerd.
• Ze hadden verschillende broers en zussen die ook wandaden en gruwelijke situaties personifieerden.
• Ze wonen vermoedelijk in de onderwereld of Hades.

De Makhae en andere macabere wezens, hoe monsterlijk en onaangenaam ook, waren degenen die het evenwicht bewaarden in deze wereld, waarvan we kunnen zeggen dat die bestaat uit goed en kwaad.