Siegfried

Norse

De held van het Nibelungenlied. Siegfried was de zoon van Siegmund (Sigmund), de koning van Nederland, en Sieglind (Sisibe of Hjordis). Zijn tegenhanger was de held Sigurd die in vele Ijslandse en Scandinavische sagen voorkwam, zoals de Völsunga Saga.

Siegfried werd op achttienjarige leeftijd tot ridder geslagen. Toen Siegfried hoorde van Kriemhilds grote schoonheid, besloot hij haar het hof te maken. Siegfried hoopte ook roem en eer te verwerven door zijn eigen strijdkunst.

Siegfried werd heer van Nibelungenland nadat hij de twee broers Schilbung en Nibelung had gedood. Siegfried verwierf de schat van de Nibelungen en de onzichtbaarheidsmantel (Tarnkappe) van Alberich, de dwerg en schatbewaarder van de Nibelungen. Siegfried bezat ook het zwaard Balemung en het paard Grani.

Siegfrieds huid werd onkwetsbaar toen hij een draak doodde en in het drakenbloed baadde. De enige kwetsbare plek op zijn lichaam bevond zich op zijn rug, waar een groot blad tussen zijn schouderbladen op zijn rug was gevallen. Alleen Kriemhild kende de zwakheid van haar echtgenoot. Hagen zou Kriemhild later misleiden om deze zwakheid aan hem te onthullen.

Toen Siegfried in Worms aankwam, een stad in Bourgondië, won Gunther zijn vriendschap. Hoewel hij Gunthers zuster het hof wilde maken, zag hij haar pas een jaar later. Ze werden pas formeel aan elkaar voorgesteld nadat hij de koning had geholpen de oorlog tegen de Saksen en de Denen te winnen, waarbij Siegfried de twee koningen gevangennam.

Siegfried werd verliefd op Kriemhild en haar broers stemden in met het huwelijk als de held Gunther zou helpen Brunhild als echtgenote te winnen. Siegfried deed dit door de strijdkoningin te verslaan met zijn magische mantel, de Tarnkappe. Brunhild dacht dat zij het tegen Gunther opnam.

Er volgde een dubbel huwelijk. Terwijl Siegfrieds huwelijk gelukkig was, werd dat van Gunther een vernedering. Toen Gunther zijn nieuwe vrouw probeerde te beminnen, vocht Brunhild tegen hem, bond de koning vast en hing hem aan de muur. Gunther was geen partij voor Brunhilds bovenmenselijke kracht.

Opnieuw moest Siegfried in het geheim Brunhild voor Gunther overwinnen. Toen Brunhild zich uiteindelijk aan haar echtgenoot onderwierp, stal Siegfried haar ring en gordel en gaf ze aan Kriemhild. De ring en de gordel werden symbolen van hun bedrog jegens Brunhild.

Siegfried keerde met zijn nieuwe vrouw terug naar Xanten (Nederland) en Siegmund deelde het koninkrijk met zijn zoon. Siegmund en zijn vrouw behandelden Kriemhild als hun eigen dochter. Siegfried en Kriemhild kregen een zoon, die zij naar Gunther vernoemden (Gunther II).

Tien jaar later nodigde Gunther hen uit voor een feest in Worms. Brunhild was nieuwsgierig naar Siegfrieds status, want toen zij Siegfried en Gunther voor het eerst had ontmoet, hadden ze haar verteld dat Siegfried de vazal van haar echtgenoot was. Toch behandelden Gunther en zijn broers Siegfried als een gelijke. Zonder dit bedrog te beseffen raakte zij verwikkeld in een ruzie met Kriemhild over voorrang.

De ruzie bereikte een hoogtepunt met de totale vernedering van Brunhild. Kriemhild vertelde Brunhild dat het Siegfried was die haar kracht in de wedstrijd had overwonnen, niet Gunther, en dat Siegfried haar maagdelijkheid had genomen (wat niet waar was). Kriemhild bewees dit door de ring en de gordel te tonen die Siegfried van Brunhild had afgenomen.

Verontwaardigd en vernederd eiste Brunhild bestraffing van Siegfried en Kriemhild. Hagen stemde hiermee in. Hagen geloofde dat Siegfried de dood had verdiend voor het bedrog en verraad.

Samen met Gunther beraamden zij de moord op Siegfried. Hagen misleidde Kriemhild zodat zij Siegfrieds zwakheid onthulde, en vervolgens lokten zij de held het bos in onder het voorwendsel van een jachtpartij.

Terwijl Siegfried water dronk uit de bron, verborg Hagen het zwaard van de held voordat hij een speer in Siegfrieds rug stootte. Hoewel dodelijk gewond, achtervolgde Siegfried Hagen en viel hem aan, totdat zijn kracht het begaf en hij stierf. Siegfried voorspelde Gunthers eigen dood.

Kriemhild was ontroostbaar en wist dat Gunther en Hagen verantwoordelijk waren voor de dood van haar echtgenoot. Bij de begrafenis begon Siegfrieds wond opnieuw te bloeden, wat zijn moordenaar onthulde toen Hagen voor Siegfrieds baar stond.

Kriemhild besloot bij haar broer Giselher te blijven, maar gaf haar zoon (Gunther II) aan haar schoonvader Siegmund. Zij beloofde Siegmund dat zij op de een of andere manier Siegfried zou wreken.

Zesentwintig jaar later slaagde Kriemhild erin Hagen en haar broers naar hun dood te lokken en haar volk ten gronde te richten. Kriemhild had uiteindelijk haar echtgenoot gewroken, maar het kostte haar ook het leven.

Er is nog een andere Siegfried in de Duitse legende, uit het gedicht Kudrun (of Gudrun). Deze Siegfried was een Moorse koning die Kudrun (niet te verwarren met Gudrun uit de Völsunga Saga), dochter van koning Hetel van de Hegelingen uit Denemarken, het hof probeerde te maken. Maar dit gedicht had niets te maken met de Bourgondische familie en Attila. Zie Kudrun.