Heimir

In de epische Thiðrekssaga een oude vriend van Thiðrek. Heimir was de zoon van Studas. Heimers werkelijke naam was eveneens Studas, naar zijn vader, maar hij nam een nieuwe naam aan. Op twaalfjarige leeftijd noemde hij zichzelf naar de grote draak Heimir.

Zijn vader was een vazal van Brynhild en bezat een boerderij in het woud niet ver van Brynhilds hoofdstad, Saegard, ten noorden van de berg Svava. Heimir was een arrogante jongeman die zijn leven niet op een boerderij wilde doorbrengen.

Heimers paard heette Rispa en hij bezat een zwaard genaamd Blodgang. Hiermee trok hij naar Bern om Thiðrek uit te dagen tot een tweegevecht, waarbij hij het advies van zijn vader, de oudere Studas, in de wind sloeg dat het beter was Thiðreks vriend dan zijn vijand te worden. In het daaropvolgende gevecht raakte Heimir gewond tijdens het steekspel, waarna de twee jonge strijders te voet met zwaarden vochten. Het gevecht eindigde toen Heimir Blodgang brak op Thiðreks helm (Hildigrim). In plaats van Heimir te doden, werden zij vrienden.

Toen hij een nieuw en beter zwaard (genaamd Ekkisax) veroverde op Ekka, schonk Thiðrek zijn oude zwaard, Naglhring, aan Heimir. Hij bezat een blauw schild met de afbeelding van een vale kleur paard.

Thiðrek bevriende vele grote strijders, maar de sfeer was zelden harmonieus vanwege onderlinge rivaliteit. Heimir kwam regelmatig in conflict met Vidga (Witege), zoon van Velent (Wayland de Smid).

Later in zijn leven trad Heimir in een klooster in de hoop een einde te maken aan zijn bestaan vol avontuur en geweld. Toen echter de reus Aspilian het klooster aanviel, doodde Heimir de reus.

Heimir verscheen in diverse epen als Heimi, maar was nooit het hoofdpersonage of de held. Heimir trad op in Alphart, dat ook de naam van de held was. Alphart versloeg Witege (Vidga) in een een-op-eengevecht, maar later zou Witege op oneerlijke wijze opnieuw tegen Alphart strijden met behulp van Heimir, waarbij Alphart werd gedood.