Teutoonse Godheden
In de tijd van de Romeinse expansie in Europa kwamen de Romeinen in aanraking met talrijke Germaanse stammen aan de overzijde van de Rijn en de Donau.
De Germaanse volken vormden een voortdurende bedreiging voor het Rijk sinds de eerste verschijning van de Cimbren en Teutonen aan het einde van de tweede eeuw v.Chr. Julius Caesar kwam hen tegen tijdens zijn veldtocht in Gallië in het midden van de eerste eeuw v.Chr. In zijn geschrift De Bello Gallico wist Caesar de Germanen van de Kelten te onderscheiden.
De oorsprong van de Germaanse volken is onduidelijk, maar men neemt aan dat zij oorspronkelijk uit Scandinavië kwamen voordat zij naar Noord-Duitsland en het Baltisch gebied trokken. Steeds meer Germaanse stammen begonnen zuidwaarts te migreren, wat voortdurend druk uitoefende op de Romeinse verdedigingslinies.
De Romeinse geschiedschrijver Tacitus (fl. 100 n.Chr.), die Germania schreef, gaf enige details over de Germaanse samenleving, cultuur en religie. Ook andere schrijvers berichtten over hen, waaronder Strabo, Jordanes en Procopius.
De aanhoudende invallen en volksverhuizingen langs de Romeinse grenzen veroorzaakten instabiliteit en leidden uiteindelijk tot de val van het Romeinse Rijk in het westen.
Het merendeel van de Germaanse religies en mythen verdween door de vroege kerstening van de Germanen.
Lees meer over de geschiedenis van de Germaanse volken bij Over Noorse Mythen.
Zie voor Baldr: Aesir, Balder.
