Wodan (Woden)

Wodan was een oude Germaanse hemelgod. Wodan was bij de Saksen bekend als Woden of Wotan en later bij de Norse volkeren als Odin. Wodan was tevens de god van de oorlog.

Wodan werd een steeds populairdere Germaanse god, die Tiwaz (Tyr) verving als opperste hemelgod en oorlogsgod. Odin erfde veel van Wodans rollen en eigenschappen, evenals die van Tiwaz.

Wodan was in het bijzonder populair onder de adellijke klasse, maar minder geliefd bij de werkende klasse en de boeren. De plattelandsbevolking neigde meer naar Donar of Thunor (Thor), de dondergod.

Wodan (Odin) was de echtgenoot van de godin Frija of Frea (Frigg). In de Lombardische mythen werd hij Godan genoemd en was hij de echtgenoot van Frea.

Wodan was niet alleen de god van de oorlog; hij was de god van de overwinning in de strijd. De overwinning werd behaald wanneer hij zijn speer ten gunste van het ene leger boven het andere richtte.

Wodan was de god van de dood en de bloedofferande. De Cimbri, de Heruli en de Goten voerden offer rites uit door hun slachtoffers te doorsteken en te verbranden. Dit verklaart latere Noorse mythen, waarin Odin de Vanir-godin Gullveig driemaal doorstak en verbrandde, maar telkens herrees de godin. Deze aanval op de godin leidde tot een oorlog tussen de Aesir en de Vanir.

Evenals Odin was Wodan de god van de ophanging. De Cimbri hingen hun gevangenen soms boven bronzen ketels op, terwijl een priesteres hun de kelen doorsneed. Deze offers aan Wodan werden vervolgens in heilige meren geworpen. In de Noorse myten echter was het Odin die zichzelf opofferde door zich te laten hangen, teneinde de magische kracht van de poëzie en de runen te leren.

De Romeinen identificeerden Woden met de Romeinse god Mercurius. De Germaanse volkeren eerden zijn naam door woensdag naar hem te vernoemen. Woensdag was tevens dies Mercurii (de dag van Mercurius).

Woden werd samen met zes andere godheden genoemd in de Tweede Merseburger Spreuk, ca. 900.