De Persoonlijkheid van Artemis: Karaktertrekken, Sterke en Zwakke Punten
De Persoonlijkheid van Artemis en de Paradox van de Maagdelijke Godin van Moeders
Artemis is een godin die weet wat ze wil en niet bang is om daar achteraan te gaan. Haar wilde, gepassioneerde persoonlijkheid dient haar goed in de Ilias en andere Griekse mythen en legenden. Ze is teruggetrokken, maar ook fel verdedigend tegenover jonge vrouwen, zwangere vrouwen en de jeugd.
Ze is een kampioen van zowel de natuur als de maagdelijkheid. Fel, defensief en met een vurig temperament is Artemis de godin van maagden, jonge vrouwen en moeders, evenals van de jacht en dieren. Ze tolereert zeer weinig gebrek aan respect en aarzel de niet om iedereen te vernietigen die het waagt degenen die zij beschermt schade toe te brengen.
De Krachten van Artemis
Artemis was als godin onsterfelijk en had veel macht over stervelingen en gebeurtenissen op aarde. Naast de krachten die gewoon waren voor alle goden en godinnen, bezit ze een perfect mikpunt met een boog, het vermogen om zichzelf en anderen in dieren te veranderen, en controle over ziekte en genezing. Eén sterveling die haar boos maakte, werd veranderd in een hert, opgejaagd en aan stukken gescheurd door zijn eigen meute jachthonden.
Toen koning Oeneus van Kalydon Artemis verwaarloosde bij zijn jaarlijkse offer aan de goden, was ze woedend. Ze stuurde een mythisch zwijn om het platteland te verwoesten, waardoor de mensen gedwongen werden hun toevlucht te zoeken binnen de stadsmuren. Er was een groep legendarische jagers voor nodig, waaronder Laertes, de vader van Odysseus, om het zwijn te vernietigen en de regio te bevrijden.
Deelname aan de Kalydonische zwijnenjacht werd op zichzelf al een prestatie die legenden en mythen waardig was.
De kenmerken van Artemis omvatten ook:
- Een felle verdediging van jonge vrouwen en de jeugd
- Eeuwige jeugd
- Maagdelijkheid
- Verdediging van puurheid
- Een afkeer van het huwelijk en het daarmee gepaard gaande verlies van vrijheid
- Een opvliegend temperament
- Gebrek aan genade of sympathie, vooral voor mannen
Op wat zijn de krachten van Artemis met deze vermogens en eigenschappen het meest gericht?
In bijna al haar verhalen rent ze wild door de bossen met haar nimfen als metgezellen, jagend. Als ze niet bezig is met jagen, verdedigt ze de moeder, de jonge vrouw en de jeugd.
De Zwakheden van Artemis
Met zoveel sterke punten in de lijst van Artemis’ persoonlijkheidskenmerken, kan het moeilijk zijn om haar zwakheden aan te wijzen. Ze heeft er echter wel een paar. Haar voornaamste zwakheden zijn haar gebrek aan genade en haar trots. Er zijn verschillende versies van de dood van haar vriend, Orion, maar ze lijken er allemaal op te wijzen dat Artemis zijn doder was, direct of indirect.
In het eerste verhaal viel Orion Artemis of een van haar volgelingen aan en probeerde hen te verkrachten. Ze nam wraak en doodde hem. In een ander verhaal kwam hij haar toevallig tegen terwijl ze in het bos aan het baden was en wende hij zijn blik niet snel genoeg af om haar trots te bevredigen. Opnieuw doodt ze hem voor zijn onbezonnenheid.
In de laatste versie werd haar broer Apollo jaloers op haar nauwe vriendschap met Orion. Hij daagt Artemis uit door haar vaardigheid met de boog in twijfel te trekken. Apollo daagt zijn zus uit om een onmogelijk ver doel ver op zee te raken. Omdat een van Artemis’ eigenschappen een perfect mikpunt is, raakt ze het doel met haar boog. Ze ontdekt pas achteraf dat Apollo haar heeft misleid. Het doel was in feite het hoofd van Orion.
Vitaliteit was een ander karaktertrek van Artemis. Ze was de eerstgeborene van de tweeling van haar moeder Leto, en ging haar broer enkele dagen vooraf. Toen Apollo tevoorschijn kwam, hielp ze haar moeder bij zijn bevalling, waardoor ze de beschermvrouwe van zwangere moeders werd. De beschermingsdrang van haar moeder leidde ertoe dat ze misdaden beging tegen een andere moeder, wat haar zwakte van een gebrek aan genade onthulde. De sterke en zwakke punten van Artemis bestaan vaak naast elkaar, wat paradoxale verhalen over haar daden creëert.
Wanneer de godin Niobe Artemis’ eigen Titaan-godin moeder Leto bespot omdat ze slechts twee kinderen heeft terwijl zij er veertien heeft, doodt Artemis zeven van haar dochters. Tegelijkertijd vermoordt Apollo de zeven zonen, waardoor Niobe eeuwig om haar verloren kinderen moet rouwen. Zelfs nadat Niobe in steen is veranderd, blijft ze huilen om haar verloren kroost.
De Fysieke Kenmerken van Artemis
Artemis wordt altijd voorgesteld als een jonge vrouw in de kracht van haar leven, fit en snel ter been. Ze draagt een tuniek tot op de knie, waardoor haar benen vrij zijn om door de bossen te rennen. Ze is fit en slank, en brengt het grootste deel van haar tijd door met jagen en dwalen door de bossen en wildernissen van de wereld. Ze is naar verluidt beeldschoon, hoewel er weinig details worden gegeven over het exacte uiterlijk dat ze aanneemt.
Er zijn veel afbeeldingen. Een paar laten haar zien met meerdere borsten, klaar om een nest te voeden in plaats van een enkel kind of een tweeling. Artemis blijft echter een maagdelijke godin, dus ze zal nooit zelf kinderen baren. Artemis’ speciale krachten, haar uiterlijk en kleding zijn deels het resultaat van de zes wensen die ze van haar vader Zeus afsmeekte toen ze nog een kind was.
Ze vroeg en kreeg zes dingen van Zeus:
- De bergachtige gebieden als haar domein
- Nooit te hoeven trouwen
- Een boog en pijlen gemaakt door de Cyclopen en een jacht-tuniek om te dragen
- Meer namen hebben dan Apollo
- Zestig nimfen als begeleiders voor haar honden
- Licht brengen in de wereld
Artemis en de Reuzen
Schoonheid en maagdelijkheid horen bij de kenmerken van Artemis, maar ze was ook sluw. Er was naar verluidt een paar broers bekend als de Aloaden, reuzen. Het paar was zo groot en machtig geworden dat zelfs de goden hen begonnen te vrezen. Artemis wist dat de enigen die de reuzen konden doden, de reuzen zelf waren. Geen enkele god of mens was sterk genoeg om het tegen hen op te nemen.
Ze ging naar het bos waar de twee reuzen samen aan het jagen waren. Ze veranderde zichzelf in een hinde en rende direct tussen hen door, waardoor ze hen in verzoeking bracht hun speren te werpen. Op het laatst mogelijke moment ontweek ze de speren en ontsnapte. De geworpen speren raakten de reuzen en doodden hen beiden.
Aanvullende Feiten en Kenmerken van Artemis
Een van de beroemde Zeven Wereldwonderen is een tempel voor Artemis in Efeze. Deze bevindt zich aan de westkust van Klein-Azië, tegenwoordig bekend als Turkije. Gebouwd in de 6e eeuw v.Chr., was het groter dan zelfs het Parthenon. In de 4e eeuw v.Chr. werd het door brand verwoest en later herbouwd. Het werd verwoest door een Gotische invasie in 267 n.Chr. en opnieuw herbouwd, maar de definitieve verwoesting vond plaats in 401 n.Chr. Vandaag de dag blijven alleen de fundamenten en een enkele zuil over als herinnering aan de voormalige glorie.
In Brauron in Attica werd een andere locatie gebruikt om heilige riten uit te voeren voor jonge meisjes en vrouwen die op het punt stonden te trouwen. De plek diende als een tempel voor de godin waar degenen die geïnteresseerd waren in haar mythologie kwamen om te vieren en te studeren. Hoewel Artemis de voorkeur gaf aan meisjes en vrouwen, worden jonge jongens afgebeeld die naar de plek komen en offers brengen aan de godin. Er zijn weinig overgebleven artefacten van de huwelijksriten die daar mogelijk zijn uitgevoerd. Toch is er wat aardewerk teruggevonden waarop jonge meisjes te zien zijn die rennen en dansen in wilde vieringen voor het huwelijk.
Als de godin van zowel vruchtbaarheid als maagdelijkheid is Artemis de verdediger en kampioen van jonge meisjes en vrouwen. Ze was ongetwijfeld het eerste feministische icoon, die de wilde vrijheid van vrouwen en hun vermogen om kinderen te baren verdedigde. Ze haatte het instituut van het huwelijk en het verlies van vrijheid voor de vrouwen dat daarmee gepaard ging. Ze was teruggetrokken, gaf de voorkeur aan de bergen en bossen boven steden, en omringde zichzelf met nimfen en dryaden die gebonden waren aan een gelofte van kuisheid.
Het lijkt misschien ironisch dat ze zowel de godin van de maagdelijkheid als van de bevalling is, maar Artemis is een kampioen en verdediger van vrouwen in alle stadia van hun vrouwelijkheid. Ze is een symbool van jeugd, vitaliteit en vruchtbaarheid. Artemis vertegenwoordigt het omarmen van het leven in al zijn vormen en de felle verdediging en passie voor het leven. Ze is misschien wel de godin die het idee van “Moeder Natuur” inspireerde, zowel koesterend en beschermend als gewelddadig defensief.
Artemis’ beschermingsdrang voor meisjes en vrouwen kan worden herleid naar haar eigen oorsprong. Nadat haar Titaan-godin moeder Leto zwanger was geraakt van Zeus, vervloekte zijn jaloerse vrouw Hera haar. Zwangere van een tweeling was Leto niet in staat haar baby’s ergens op aarde te baren. Ze werd gedwongen te vluchten naar een drijvend eiland, Delos, waar ze de tweeling baarde. Vrouwen in Griekenland brachten hulde aan Artemis in de hoop op een veilige, gemakkelijke en snelle bevalling.
In haar handen, met het vermogen om leven te geven, het vermogen om verandering teweeg te brengen (door in dieren te veranderen) en controle over ziekte, is Artemis een machtige godin, misschien wel een van de machtigste. In de Romeinse cultuur kreeg ze de naam Diana, de godin van de maan, terwijl haar broer Apollo bekend staat als de god van de zon.
Artemis brengt ziekten zoals rabiës, lepra en zelfs jicht om degenen die haar mishagen of haar volgelingen onteren te straffen. Toch wordt ze vereerd als de godin van vruchtbaarheid en leven. Dat is de paradox van het bestaan van Artemis en haar plaats in de Griekse literatuur.

