Atalanta

Een jaagster en heldin van de Calydonische zwijnenjacht. Atalanta (Ἀταλάντη) was de dochter van Iasus, koning van Tegaea of Maenalus, bij Clymene, de dochter van Minyas. De Boeotiërs geloofden dat zij een dochter was van Schoeneus, zoon van Athamas en koning van Boeotisch Orchomenus. Anderen beweren dat er twee Atalanta’s bestonden met identieke levensverhalen. Hoe de waarheid ook zij, het is het beste om haar als één en dezelfde figuur te beschouwen.

Vroege Avonturen

Haar vader wilde een zoon, dus liet hij de zuigeling in het bos achter. Een berin zoogde de zuigeling totdat Artemis jagers stuurde om haar te redden. Deze oude jagers brachten haar groot als hun eigen kind. Toen Atalanta volwassen werd, genoot zij zo zeer van de jacht dat zij ongehuwd en maagd wilde blijven, net als de godin Artemis. Zij kon iedereen overtreffen met de boog. Zij was ook de snelste sterveling die leefde, met uitzondering van Euphemus en Iphiclus van Phylace.

Toen zij nog jong was, doodde zij twee centauren, Rhoecus en Hylaeüs (Hyaelus), die hadden geprobeerd haar te verkrachten. In enkele bronnen (bijv. in het verslag van Diodorus Siculus) zeilde zij met de Argonauten, maar het gebruikelijke verhaal was dat Jason en de overige bemanningsleden haar weigerden te laten deelnemen aan de queeste. Tijdens de begrafenis spelen van Pelias versloeg zij Peleus in een worstelwedstrijd.

Toen Atalanta in de buurt van de grot van Asclepius (Cyphanta?) aan het jagen was, was zij uitgeput en erg dorstig, maar er was geen water in de buurt. Zij sloeg met haar speer op een rots en een nieuwe waterbron ontsprong.

Haar grootste avontuur beleefde Atalanta toen zij zich bij andere helden voegde voor de Calydonische Zwijnenjacht.

• Calydonische Zwijnenjacht
• Vrijers van Atalanta

---

Calydonische Zwijnenjacht

Oeneus (Oineus), koning van Calydon, beledigde de godin Artemis door haar niet te offeren. Artemis zond een reuzenzwijn dat het platteland verwoestte. Het Calydonische Zwijn vernielde boerderijen en doodde mensen. De koning zond bericht naar helden door heel Griekenland dat hij krijgers verzocht het zwijn te doden. Hij bood aan eenieder die als eerste bloed deed vloeien op het zwijn de huid van het zwijn als prijs aan.

De grootste zwijnenjacht stond onder leiding van Meleager, zijn zoon bij Althaea (Althaia), dochter van Thestius. Vele helden die met Jason de Argo hadden bezeild, namen eveneens deel aan de jacht. Zie de genealogie van het Huis van Calydon.

Sommige jagers, in het bijzonder de ooms van Meleager, protesteerden tegen de toelating van Atalanta tot de jacht. Maar Meleager, die wanhopig verliefd was geworden op Atalanta, stond haar toe deel te nemen. Tijdens de jacht doodde het zwijn verscheidene jagers. Peleus doodde per ongeluk Eurytion, zijn schoonvader, met zijn speer. Nog meer jagers raakten gewond. Nestor ontkwam ternauwernood aan de dood. Atalanta liet als eerste bloed vloeien met haar pijl, terwijl Amphiaraüs als tweede bloed deed vloeien. Meleager doodde uiteindelijk het zwijn. Meleager kende de huid van het zwijn toe aan Atalanta.

Deze actie wekte de woede van zijn ooms, wat leidde tot een dodelijk conflict tussen de jonge held en de broers van zijn moeder. De broers van Althaea namen de zwijnshuid van Atalanta af. In een vlaag van woede doodde Meleager zijn ooms.

Toen Meleager nog een zuigeling was, had zijn moeder Althaea vernomen dat haar zoon zou sterven als de brandende tak in de haard volledig was verbrand. Althaea doofde het vuur en verborg de tak veilig. Maar het verdriet van Althaea over de dood van haar broers was zo groot dat zij de dood van haar eigen zoon veroorzaakte door de verborgen tak te verbranden. Toen Meleager stierf, pleegde Althaea zelfmoord.

Een andere versie (Catalogi van Vrouwen) vertelde dat Apollo Meleager doodde tijdens de oorlog tussen de Calydoniërs en de Cureten.

Sommigen beweerden dat Atalanta een zoon had bij Meleager genaamd Parthenopaeüs (Parthenopaeus), een van de zeven kampioenen die vochten in de onfortuinlijke oorlog tegen Thebe.

Voor een uitgebreider verslag van de Calydonische Zwijnenjacht en het leven van Meleager wordt de lezer verwezen naar de Calydonische Zwijnenjacht.

---

Vrijers van Atalanta

De vader van Atalanta ontving zijn dochter met vreugde toen hij van haar heldendaden vernam. Hij wilde dat zijn dochter trouwde. Atalanta, die maagd wilde blijven net als de jaagster-godin Artemis, bedacht een listige manier om een huwelijk te ontlopen.

Zij stemde ermee in te trouwen met de man die haar kon verslaan in een hardloopwedstrijd. Als haar vrijer de wedstrijd verloor, zou zij hem onthoofden. Aangezien geen sterveling behalve Euphemus of Iphiclus van Phylace sneller kon lopen dan zij, lagen vele onthoofde lichamen langs de renbaan. Desondanks bleven vele jonge vrijers proberen haar hand te winnen. Atalanta liep meestal in volle wapenrusting. Zij gaf elk van haar vrijers ook een voorsprong. Als zij de ongelukkige vrijer inhaalde, nam zij hem het hoofd af met haar zwaard.

Maar zij was nooit in staat maagd te blijven. Aphrodite hielp een van de vrijers, genaamd Hippomenes of Melanion, door hem drie gouden appels te geven. Tijdens de wedstrijd, voordat Atalanta hem kon inhalen, wierp hij een appel naar de ene of de andere kant. Elke keer was Atalanta voldoende afgeleid om de tijd te nemen de appel op te rapen. De laatste appel werd zo ver van de renbaan gegooid dat, tegen de tijd dat zij de laatste appel opraapte, het voor zelfs haar onmogelijk was de wedstrijd nog te winnen.

Verrukt besloot Atalanta te trouwen met haar vindingrijke vrijer. Helaas was hun huwelijk van korte duur. Zij hadden vergeten Aphrodite te bedanken, dus bracht Aphrodite Atalanta en haar nieuwe echtgenoot ertoe de tempel van Cybele te ontheiligen door voor het altaar de liefde te bedrijven. De woedende godin veranderde Atalanta en haar nieuwe echtgenoot in leeuwen, en Cybele spande de twee leeuwen voor haar strijdwagen.

Sommigen beweren dat Atalanta Parthenopaeüs (Parthenopaeus) baarde bij haar echtgenoot, de held Meleager, of bij de oorlogsgod, Ares.