Elfde Werk (Appels van de Hesperiden)

Voor zijn elfde werk moest Heracles de gouden appels van de Hesperiden halen. De Hesperiden (“Dochters van de Avondster”) waren de dochters van de Titaan Atlas en Hesperis (de Avondster). Hoeveel dochters er waren, hing af van de auteur; sommigen noemden er drie, vier of zeven. Zij verzorgden een boomgaard met bomen die gouden vruchten droegen. De bomen werden bewaakt door een slang of draak met honderd koppen, bekend als Ladon, een afstammeling van Typhon and Echidna.

Tijdens zijn reis, in het Kaukasusgebergte, doodde hij de Kaukasische Arend die zich voedde met de lever van Prometheus en bevrijdde hij de Titaan van zijn ketenen. Prometheus vertelde hem dat de boom en de appels werden bewaakt door Ladon, een draak of slang. De Titaan adviseerde hem om zijn broer Atlas de appels te laten halen om Ladon te ontwijken.

Heracles vervolgde zijn reis naar het zuiden en trok door Fenicië en Palestina. Heracles doodde Busiris, de koning van Egypte, die buitenlandse reizigers offerde. Sommigen zeiden dat Heracles ook Emathion doodde, de koning van Arabië, zoon van Eos en Tithonus, en broer van Memnon.

In Libië worstelde Heracles met Antaeüs (Antaios) en doodde hem. Antaeüs was de zoon van Poseidon en Gaea en bleef onoverwinnelijk zolang hij contact had met de aarde. Antaeüs liet zich vaak door zijn tegenstander op de grond werpen, om vervolgens nog sterker weer op te staan. Heracles moest Antaeüs van de grond houden voordat hij zijn tegenstander kon doodwringen.

Uiteindelijk kwam hij aan op de plek waar de Titaan Atlas het gewicht van de hemel op zijn schouders droeg. Heracles vroeg Atlas waar de gouden vruchten waren. Atlas vertelde de held dat hij de gouden appels voor hem zou halen, mits Heracles de hemel op zijn schouders zou nemen. Heracles stemde toe en droeg de lucht voor Atlas.

Atlas keerde terug met de appels, maar wilde de last van de hemel niet meer op zijn schouders nemen. Hij vertelde de held dat hij de appels zelf naar Eurystheus zou brengen voor de held, waardoor Heracles gedwongen zou worden de hemel te blijven dragen.

Maar Heracles was veel slimmer dan de Titaan. Heracles vertelde Atlas listig dat hij bereid was de hemel te dragen, mits de Titaan de hemel heel even zou vasthouden. Heracles vertelde de Titaan dat hij zijn leeuwenhuid wilde oprollen als kussen voor zijn schouders. Dus terwijl Atlas de hemel weer vasthield, liep Heracles weg met de appels.

In een andere versie van het verhaal ging Heracles daadwerkelijk de tuin van de Hesperiden binnen en doodde hij Ladon.

(In de Argonautica arriveerden de Argonauten niet lang nadat hij de Tuin van de Hesperiden had verlaten. Hun schip, de Argo, was gestrand in het midden van de Libische woestijn.

Volgens Apollonius van Rhodos hadden de Argonauten een tekort aan water. In de tuin wezen de nimfen de Argonauten naar een plek waar een bron uit een rotsblok ontsprong. Heracles had tegen het rotsblok geschopt, dat in tweeën spleet, waarna er fris water onder de rots vandaan spoot. Heracles had onbewust zijn voormalige kameraden, de Argonauten, gered van uitdroging.)

Nadat hij de appels aan Eurystheus in Tiryns had getoond, gaf Heracles de appels aan Athena, die ze terugbracht naar de tuin van de Hesperiden, aangezien ze eigenlijk aan Hera toebehoorden.