Guénolé

Guénolé was een priester of monnik die het klooster van Landevennec in Bretagne stichtte. In één verhaal was hij een ridder. Soms trad hij op als vriend van de Armoricaanse koning, Gradlon, maar in één verhaal veroordeelde hij Gradlon om diens zonde, evenals diens dochter en de inwoners van Ys.

Guénolé trachtte Gradlon en het volk van Ys te waarschuwen dat hun weelderigheid en uitspattingen goddelijke vernietiging over de verdorven stad zouden brengen. Hij gedroeg zich als de oude profeet Jeremia, die de Joden tevergeefs had gewaarschuwd zijn profetie niet te negeren.

De meeste van zijn veroordelingen waren gericht tegen Gradlons dochter Dahut, omdat zij degene was die het volk van haar vader naar heidense geloof en rituelen, dronken uitspattingen en losbandigheid leidde. Toen Dahut de sluizen van de dijken openzette, trachtte haar vader haar te redden. De koning en zijn dochter zouden beiden omgekomen zijn, omdat het paard van de koning, Morvarc’h, hen niet beiden in veiligheid kon brengen. Toen Guénolé de koning aanspoorde zijn “demonische passagier” af te werpen, duwde Gradlon met tegenzin zijn eigen dochter in het water, waar naar men gelooft zij verdronk. Dahut werd echter getransformeerd in een zeemeermin, die zeelieden verlokte om hun schepen op de rotsen te laten vergaan.

Zie de Stad Ys in de Armoricaanse Verbindingen.