Dahut

Bretonse prinses. Dahut was de dochter van Gradlon en de tovenares Malgven. Dahut werd soms eveneens als tovenares beschouwd. Zij stond ook bekend onder de namen Dahut en Ahes (Ahés of Ahé).

Gradlon bouwde de schone stad Ys voor zijn dochter, omdat Dahut de zee liefhad. Maar juist de zee zou haar en haar geliefde stad in het verderf storten.

De oudste versie van de legende vermeldt slechts dat Dahut en haar minnaar dronken waren toen zij de sleutel van haar vader stal en de dijk opende waardoor Ys overstroomde. Een meer uitgebreide tweede versie bevatte sterke christelijke elementen.

Dahut was een aanhangster van de heidense godsdienst. Omdat haar moeder Malgven was, was Dahut ook een tovenares en druïde. Dahut was verdorven: zij leidde haar volk tot nachtelijke dronkenschap en losbandigheid. Dahut negeerde de waarschuwing van Guénolé dat haar buitensporige uitspattingen de ondergang van Ys zouden brengen. Terwijl Gradlon sliep, stal Dahut de sleutel van de dijken die aan de ketting om haar vaders hals hing. Toen zij de sluizen opende, bedekte de zee de laaggelegen stad met water. Het merendeel van de bevolking van Ys verdronk.

Gradlon en Guénolé behoorden tot de overlevenden. Gradlon had zijn dochter nog kunnen redden, maar hun paard Morvarc’h had moeite hen in veiligheid te brengen. Guénolé wist wie verantwoordelijk was voor de verwoesting van de stad en drong er bij de koning op aan Dahut in het water te werpen. Gradlon restte geen andere keus, en hij wierp zijn dochter in de golven. Het water trok onmiddellijk terug, maar de gehele stad was verzwolgen en werd deel van de Baai van Dourarnenez.

De legende wil dat Dahut niet stierf, maar dat zij veranderde in een zeemeermin. Dahut was als de Sirenen, die zeelieden verlokten om hun schepen te pletter te slaan op de rotsen.

Sommige geleerden verbonden Dahut met Morgan le Fay, hoewel ik deze associatie betwijfel.

Zie de Stad Ys in de Armoricaanse Verbindingen.