Vrouwe van de Fontein

De Vrouwe van de Fontein verscheen in verschillende versies van de Graalromans, samen met de held Yvain (Owain), de zoon van Urien.

De Vrouwe van de Fontein heette Laudine. Sommige versies van Chrétien de Troyes’ De Ridder met de Leeuw noemen haar naam niet. In een van de Welshe gedichten genaamd de Vrouwe van de Fontein, die deel uitmaakt van de Mabinogion, stond ze simpelweg bekend als de Vrouwe van de Fontein of de Gravin van de Fontein. Voor het gemak zal ik de naam Laudine gebruiken. Zie Yvain en de Vrouwe van de Fontein voor het volledige verhaal.

Laudine was ook bekend onder haar titel als de Vrouwe van Landuc en was de dochter van hertog Landunet.

Laudine was de gravin van het kasteel en het magische bos rond de magische fontein of bron (de Andere Wereld). Door water uit een zilveren schaal op een grote steen te gieten, stak er een plotselinge en hevige storm op, die verwoesting aanrichtte in het bos en het kasteel.

Er was een sterke en dappere ridder nodig om de fontein te verdedigen. Laudine trouwde met Esclados de Rode, die in de Mabinogion alleen bekend stond als de Zwarte Ridder. Toen haar echtgenoot werd gedood door Yvain (Owain), overtuigde haar metgezel Lunete (Luned in de Welshe Mabinogion) de gravin om Yvain als haar nieuwe echtgenoot en de kampioen van de magische bron te nemen.

Nadat ze enkele jaren gelukkig getrouwd waren, wilde Yvain een toernooi bijwonen dat door zijn oom, koning Arthur, werd gehouden. Met tegenzin stond de Vrouwe haar man toe het toernooi bij te wonen, maar hij moest binnen een jaar terugkeren, anders zou hij nooit meer welkom zijn. Ze gaf Yvain ook een ring, niet alleen om hem aan haar te herinneren, maar ook als herinnering om op de afgesproken datum bij haar terug te keren.

Doordat Yvain niet terugkeerde naar zijn vrouw en zijn plicht om de fontein te beschermen verwaarloosde, ontstond er een breuk tussen hen. Een jonkvrouw, die dienares en bode van de Vrouwe was, nam de ring van zijn vinger. Vervuld van berouw en schaamte verloor Yvain zijn verstand en leefde hij jarenlang als een wildeman in de bossen. Na jaren van ballingschap en avontuur hielp Lunete de held om zich te verzoenen met Vrouwe Laudine.