Percevals Traditie

Arthurian Legends

De vroegste verhalen over de Graalqueeste hadden Perceval als held.

Het eerste verhaal over de Graal werd geschreven door Chrétien de Troyes, genaamd Le Conte du Graal (“Het Verhaal van de Graal”) of Perceval le Gallois. Helaas voltooide Chrétien zijn verhaal nooit door zijn vroegtijdig overlijden, en hij stopte midden in een zin. Diverse andere schrijvers gingen verder waar hij was gebleven, en deze werken stonden bekend als de Graalcontinuaties. Ik zal Chrétiens verhaal navertellen, en de andere verhalen beknopter hervertellen.

De volgende belangrijke bijdrager aan de Graallegende was Robert de Boron, een Franse dichter die omstreeks 1200 drie boeken schreef. Joseph d’Arimathea en Perceval handelden over de Graalgeschiedenis en de Graalqueeste. Het eerste boek (Joseph d’Arimathea) was het enige boek dat volledig bewaard bleef, terwijl we slechts fragmenten hebben van het tweede boek, genaamd Merlin. Het laatste boek (Perceval) is verloren gegaan. Ik heb het volledige verhaal van Jozef van Arimathea naverteld onder de titel – de Oorsprong van de Heilige Graal. Er bestaat een tweede versie over Jozef die in proza is geschreven, genaamd Estoire de Saint Graal, die deel uitmaakt van de Vulgaatromances, maar die heb ik voorlopig buiten beschouwing gelaten.

Hoewel het laatste boek van Boron (Perceval) verloren is gegaan, geloofden de meeste geleerden dat de Didot Perceval mogelijk een prozabewerking was van Borons Perceval.

Een andere belangrijke auteur van het Graalverhaal was de Duitse schrijver Wolfram von Eschenbach. Wolfram schreef een omvangrijk werk genaamd Parzival.

Tegen het midden van de twaalfde eeuw werd een nieuw personage in de Graallegende geïntroduceerd. De Vulgaatcyclus (of proza-Lancelot) bestond uit meerdere werken. Het tweede werk heette Queste del Saint Graal (“Queeste van de Heilige Graal”), en de nieuwe held van de queeste heette Galahad, de zoon van Lancelot (Zie Galahads Verhaal voor de Vulgaatversie van de queeste).