Perzische huwelijkstradities: extravagante gebruiken die nu nog steeds worden gevolgd
Perzische huwelijkstradities zijn zo oud dat ze helemaal teruggevoerd kunnen worden naar de zoroastrische tijd. Veel elementen in Perzische huwelijksceremonies volgen eeuwenoude gebruiken en rituelen van het land. Hoewel de tijden zijn veranderd, hebben Iraniërs in veel opzichten vastgehouden aan de oude tradities van hun zoroastrische verleden, en daarom zijn sommige van deze tradities nog steeds springlevend en kunnen ze worden waargenomen tijdens Perzische huwelijksceremonies. Lees verder om meer te weten te komen over de belangrijke rituelen en symboliek in de Perzische huwelijksgebruiken.
Traditioneel Perzisch huwelijk: hoe ziet dat eruit?
Perzische bruiloften zijn een uiterst belangrijk onderdeel van de Perzische cultuur en traditie. Ze worden op een gunstige manier gevierd met familie en vrienden. Bijna alle familieleden worden uitgenodigd voor overvloedige feesten die bestaan uit plezier maken en uitgebreid eten. Perzische huwelijksceremonies vinden meestal plaats in het bijzijn van grote groepen mensen en worden op glorieuze wijze gevierd.
Historische oorsprong van Perzische bruiloften
Perzische huwelijksgebruiken dateren van ver voor de islam, uit de zoroastrische tijd. Het zoroastrisme was de belangrijkste religie van het pre-islamitische Iran. Veel concepten en theorieën zijn veranderd met de komst van islamitische tradities, maar huwelijkstradities en ceremonies houden nog steeds vast aan de zoroastrische culturele wortels. Laten we naar enkele van deze tradities kijken.
Khastegari: de het hof maken
In de Perzische traditie, wanneer de zoon de huwbare leeftijd bereikte, nam zijn familie hem mee naar de huishoudens van verschillende in aanmerking komende vrouwen. In de Perzische samenleving was geschiktheid belangrijk voor zowel de familie van de man als die van de vrouw. Geschiktheid hing af van factoren zoals de beroepen van de individuen, betrokkenheid bij de gemeenschap, religieuze ideologieën en de rijkdom van de families.
Na het bezoeken van huishoudens van potentiële vrouwen, vroeg de familie van de aanbidder de familie van de bruid om haar hand in het huwelijk. Dit proces staat bekend als Khastegari.
Meestal neemt de familie van de man boeketten mee, terwijl de familie van de vrouw thee, fruit en snoep aanbiedt. Zodra de man en vrouw instemmen met vervolgbezoeken, brengt de familie van de man uiteindelijk grotere Perzische huwelijksgeschenken, zoals boeketten en snoep, om de grond voor te bereiden om officieel de vraag te stellen.
Khastegari in de oudheid en moderne tijd
In de oudheid speelden muzikanten op grote trommels zodra de familie van de vrouw hun toestemming had gegeven voor het huwelijksaanzoek. Dit werd gedaan om het huwelijk aan de bewoners van het dorp of de stad aan te kondigen. De bruidegom droeg witte slingers om hun nek tijdens deze viering.
Witte slingers werden gedragen omdat wit symbool stond voor trouw, onschuld en puurheid. Zelfs vandaag de dag volgen moderne Iraniërs een witte dresscode. Maar dit is in de vorm van de Europese stijl.
In de moderne tijd, zodra de man en vrouw besluiten dat ze willen trouwen, starten ze gezamenlijk het Khastegari- of hofmakerijproces. Dit is een eenmalige formaliteit en geeft beide families van het meisje en de jongen de kans om elkaar formeel te ontmoeten en hun gedachten te delen.
Baleh Boran: de openbare aankondiging van het huwelijk
De Baleh Boran is een ceremonie die plaatsvindt na het formele aanzoek. Dit is een openbare aankondiging dat zowel de man als de vrouw hebben ingestemd met het huwelijk en gelukkig met elkaar zijn. Dit impliceert ook dat de families hebben ingestemd met de verbintenis. In deze ceremonie geeft de familie van de bruidegom meestal Perzische huwelijksgeschenken aan de familie van de bruid.
Baleh Boran in de oudheid en moderne tijd
In de zoroastrische tijd probeerde de familie van de bruidegom de bruid te overtuigen het aanzoek te accepteren tijdens deze ceremonie en kocht een Perzische verlovingsring als geschenk.
De familie van de bruidegom neemt in de moderne tijd bloemen, snoep, sieraden en soms gouden munten mee naar het huis van de bruid. Er is een uitbundig feest en er worden ringen zonder stenen uitgewisseld, aangezien Perzische verlovingsringen meestal van goud zijn gemaakt. Tijdens de Baleh Boran worden ook spiegels en kandelaars als ceremoniële objecten naar het huis van de bruid gebracht. Deze objecten doen denken aan zoroastrische overtuigingen.
Hana Bandan: de henna-nacht
De henna-nacht wordt één dag voor de huwelijksceremonie gevierd. Het kan plaatsvinden in het huis van de bruidegom of in het huis van de bruid. De meest gebruikelijke plaats waar de henna-ceremonie plaatsvindt is echter het huis van de bruid en het is een feest onder vrouwen.
In deze ceremonie is de bruid gekleed met een gesluierd ornament over haar hoofd. Hymnen en volksliederen over henna worden gezongen door de vrouwen, waarbij de bruid het middelpunt van de aandacht is. Droge henna wordt ook gebroken in koperen of zilveren vaten en met water gekneed tot een pasta.
Dit wordt op een dienblad geplaatst, omringd door kaarsen, en in het midden van de kamer gezet. Vervolgens wordt de henna op de hand van de bruid aangebracht. Bovendien krijgt de bruid ook gouden munten op haar handen nadat de henna is getekend. Goede vrienden en familieleden van de bruid dansen en genieten van de festiviteiten tot in de vroege uurtjes van de ochtend.
Aghd en Jashn-e-Arooshi: de huwelijksceremonie in twee fasen
Er volgen nu twee vitale fasen van de Perzische huwelijksceremonie die op dezelfde dag kunnen plaatsvinden, of er kan een dag of twee tussen zitten. De eerste fase wordt ‘Aghd’ genoemd en is het juridische proces van het trouwen. Tijdens de ‘Aghd’ ondertekenen zowel de bruid als de bruidegom het huwelijkscontract en zijn ze getrouwd voor de wet.
De tweede fase is de ‘Jashn-e-Aroosi’ of de huwelijksreceptie. De huwelijksreceptie bestaat uit een groot aantal feesten en vieringen die traditioneel drie tot zeven dagen duren.
De Aghd vindt plaats in een prachtig versierde kamer die is opgesierd met bloemen. Meestal is er een uitgebreid kleed op de vloer uitgespreid, genaamd de ‘Sofreh-ye-Aghd’. In het Perzische huwelijksgebruik wordt de Sofreh-ye-Aghd op de vloer geplaatst in de richting van het oosten. Dit is omdat het oosten de richting van het zonlicht is.
Dus wanneer de bruid en bruidegom aan het hoofd van de Sofreh-ye-Aghd zitten, kijken ze naar ‘het licht’. In de meeste gevallen vindt de Aghd plaats in het huis van de bruid of van de voogd van de bruid. Huwelijksgasten komen aan bij de Aghd om getuige te zijn van het huwelijk en dit is wat de bruiloft formeel initieert.
Het is ook de moeite waard om te vermelden dat de naaste familie van het paar in de kamer aanwezig is en de gasten verwelkomt op hun zitplaatsen. Nadat iedereen zit, komt de bruidegom de kamer binnen en gaat aan het hoofd van de Sofreh-ye-Aghd zitten. De vrouwen van de familie van de bruidegom houden een baldakijn boven zijn hoofd.
Je vraagt je vast af “waar is de bruid?”. Nou, zij arriveert iets later, zoals de traditie voorschrijft, en voegt zich bij de bruidegom bij de Sofreh-ye-Aghd.
Opvallend is dat de bruidegom altijd aan de rechterkant zit, zelfs nadat de bruid is gearriveerd. Dit is omdat in de zoroastrische culturele traditie de rechterkant werd beschouwd als een plaats van respect.
De Sofreh-ye-Aghd
De achtergrond
Het kleed voor de Sofreh-ye-Aghd wordt meestal doorgegeven van moeder op dochter of moeder op zoon. Dit is een kleed gemaakt van luxe kasjmier en goudgeborduurd satijn.
In overeenstemming met de Perzische huwelijksgebruiken worden verschillende items op de Sofreh-ye-Aghd geplaatst. Een daarvan is een spiegel genaamd de ‘Ayeeneh-ye-Bakht’ en er zijn ook twee kandelaars. De kandelaars vertegenwoordigen de bruid en bruidegom zelf en duiden op een stralende toekomst voor hen beiden.
De spiegels en kandelaars zijn belangrijke symbolen in de zoroastrische traditie, omdat ze licht en vuur symboliseren.
Bovendien heeft de bruid, wanneer ze de kamer binnenkomt en bij de Sofreh-ye-Aghd plaatsneemt, een sluier die haar gezicht bedekt. Terwijl ze gaat zitten, tilt ze de sluier op en het eerste wat de bruidegom ziet is het spiegelbeeld van zijn toekomstige vrouw door de spiegel.
Assortimenten geplaatst op de Sofreh-Ye-Aghd
1. Sini-ye Atel-o-Baatel: dienblad met zeven kruiden
Het kleed van de Sofreh-ye-Aghd ligt vol met diverse andere assortimenten. Er wordt een dienblad met zeven specifieke kruiden en specerijen neergelegd, genaamd de ‘Sini-ye Atel-o-Baatel’. Het doel van deze kruiden is om het paar te beschermen tegen het boze oog, boze geesten en hekserij. De zeven specerijen die op het dienblad liggen, zijn maanzaad, zwarte thee, zout, engelwortel, wilde rijst, nigellazaad en wierook.
2. Naan Sangak: platbrood
Platbrood genaamd ‘naan sangak’ wordt ook op de Sofreh-ye-Aghd geplaatst. Dit platbrood wordt gebakken in een kolenoven boven kolen en stenen. Het brood heeft meestal de vorm van bloemen en er staat het woord ‘mobarek’ op geëtst, wat gefeliciteerd betekent. Bovendien vertegenwoordigt dit platbrood voorspoed voor feesten en het leven dat het paar samen zal delen.
Naast naan sangak is er ook een dienblad vol met verse kruiden, feta-kaas en eenvoudig brood dat de gasten met elkaar kunnen delen.
3. Mand met versierde eieren en noten
Een mand met versierde eieren en noten wordt ook op de Sofreh-ye-Aghd geplaatst. Deze eieren zijn bewerkt met kralen en in goud geverfd met verschillende ontwerpen. Noten zoals amandelen, hazelnoten en walnoten zijn ook goud geverfd en zijn in de mand te vinden. Deze extravagant beschilderde items vertegenwoordigen vruchtbaarheid.
4. Schalen met kandijsuiker
Er staan schalen met gekristalliseerde suiker op de Sofreh-ye-Aghd. Deze schalen bevatten ook gekristalliseerde suiker, ook wel kandij genoemd. Dit vertegenwoordigt de zoetheid die het paar samen zal delen.
5. Fruitmand
Een fruitmand wordt ook op het kleed geplaatst. Deze mand bestaat meestal uit Anar (granaatappels) of Saeb (appels), afhankelijk van welk fruit in het seizoen beschikbaar is. Het is vermeldenswaard dat deze specifieke vruchten een vreugdevolle en productieve toekomst voor het paar vertegenwoordigen.
6. Schaal met gouden munten
Een schaal vol met gouden munten wordt ook op het kleed geplaatst. Uiteraard vertegenwoordigen de gouden munten financiële voorspoed voor het paar.
7. Esfand en het boze oog verdrijven
Wanneer de bruid de kamer binnenkomt, loopt er iemand voor haar uit met wierook. Deze wierook wordt Esfand genoemd. Esfand is een essentieel onderdeel van de Perzische huwelijksgebruiken. Het wordt al duizenden jaren in de Iraanse cultuur gebruikt om het boze oog af te weren. Het concept van het boze oog is wijdverbreid in het hele Midden-Oosten. Dit verwijst naar negatieve energie die door mensen wordt afgegeven vanwege afgunst op het succes van iemand anders. Het branden van Esfand is om het boze oog af te weren, zodat het geen kwaad kan.
8. Baldakijn-ritueel
Terwijl de bruid en bruidegom zitten, wordt er een baldakijn boven hun hoofd gehouden door traditionele familieleden. In de zoroastrische tijd was dit baldakijn meestal groen, maar in de moderne tijd is het meestal wit om aan te sluiten bij de westerse cultuur.
Terwijl de huwelijksceremonie plaatsvindt, wrijven leden van de zijde van de bruid en bruidegom twee suikerkegels boven het baldakijn, terwijl de suikerkorrels op het baldakijn vallen. Dit ritueel symboliseert zoetheid in het leven van het paar.
9. Bloemen
Er ligt ook een assortiment bloemen op de Sofreh-e-Aghd. Deze bloemen symboliseren schoonheid, leven en lente.
10. Rozenwater
Tijdens de ceremonie wordt er rozenwater in de lucht gesprenkeld. Het wordt gebruikt als parfum en ook bij het koken. Rozenwater is een integraal onderdeel van de Perzische huwelijksgebruiken.
11. Belangrijke religieuze boeken
Soms worden er ook religieuze boeken van betekenis op de Sofreh-ye-Aghd geplaatst. Voor christelijke paren is het de bijbel en voor moslimparen is het de koran. Sommige paren gebruiken ook poëzieboeken om op het kleed te plaatsen. Tijdens de zoroastrische tijd werd de ‘Avesta’ of het traditionele zoroastrische heilige boek gebruikt.
Jashn-e-Aroosi
Zodra de huwelijksceremonie voorbij is, wordt deze gevolgd door de Jashn-e-Aroosi of de huwelijksfestiviteiten. Deze festiviteiten omvatten feesten, dansen en verschillende vormen van entertainment. Het paar woont feesten bij die ter ere van hen worden gegeven.
Het eerste feest in het bijzonder wordt ‘Pogoshi’ genoemd, wat ‘het vrijmaken van het pad’ betekent.
Perzische huwelijkskleding
Tegenwoordig dragen Perzische bruiden witte jurken in westerse stijl en dragen bruidegoms meestal tuxedos. Vrouwelijke gasten dragen meestal formele avondjurken en mannelijke gasten kleden zich in formele pakken, net als bij westerse huwelijksceremonies.
Moderne Perzische huwelijksceremonies kunnen lijken op westerse bruiloften wat betreft de Perzische trouwjurk en Perzische trouwring. Maar deze bruiloften zijn doordrenkt met meerdere uniek Iraanse elementen, zoals hierboven besproken.
Belangrijkste punten
Dit zijn enkele Perzische huwelijksgebruiken die worden gevolgd tijdens een Perzische huwelijksceremonie. Is het niet fascinerend hoe apart en uniek sommige van deze tradities zijn? Dat is het zeker, daarom is hier een samenvatting van wat we in ons artikel over Perzische huwelijkstradities hebben besproken, zodat je het niet vergeet:
● Perzische bruiloften zijn erg familiegericht. In vroeger tijden vroeg de familie van de bruidegom de familie van de bruid om de hand van het meisje
● In de moderne tijd, zelfs als het paar een relatie heeft, ontmoeten de families elkaar officieel in een ceremonie genaamd de Khastegari. Ook nu is de toestemming van de ouders belangrijk
● Traditionele Perzische bruiloften houden vast aan veel eeuwenoude zoroastrische huwelijkstradities. Deze tradities zijn te zien in de vorm van gebruiken en rituelen
● Perzische bruiloften zijn uiterst uitbundig en bestaan uit veel verschillende stappen
● De Baleh Boran is de officiële aankondiging van het huwelijk van het paar. De familie van de bruidegom geeft kostbare geschenken aan de bruid en de familie van de bruid
● Henna-nacht wordt meestal gevierd onder de vrouwen van beide families. Het is een nacht van zingen, dansen en het aanbrengen van henna
● Perzische huwelijksceremonies bestaan uit twee fasen: de Aghd en de Jashn-e-Aroosi
● De Aghd is wanneer het huwelijkscontract wordt ondertekend en het paar wettelijk is getrouwd. Het bestaat uit een uitbundig kleed en wordt bijgewoond door naaste familieleden
● De Jashn-e-Aroosi is de viering die volgt na de Aghd. De festiviteiten kunnen meerdere dagen duren en er worden feesten gehouden ter ere van het paar.
Het zal u nu wel duidelijk zijn dat de meeste Perzische huwelijkstradities de tand des tijds hebben weten te doorstaan en nog steeds plaatsvinden in veel moderne Iraanse bruiloften.
