Alberich

Alberich was een dwerg uit de Germaanse mythologie die voorkomt in het heldendicht of de sage genaamd het Nibelungenlied. Alberich diende als schatbewaarder, eerst van Nibelung I, wiens naam werd gegeven aan het land Nibelungenland. De bewoners van dit land werden Nibelungen genoemd. De zorg over Nibelungs schat werd als bewaker aan Alberich toevertrouwd.

Bij Nibelungs dood diende Alberich vervolgens de zonen van Nibelung: Schilbung en Nibelung II. De broers regeerden als koningen over Nibelungenland. Op zoek naar avontuur in vreemde landen doodde Siegfried de twee koningen in een gevecht.

Alberich bezat de Tarnkappe, een mantel die de drager onzichtbaar maakte. Alberich gebruikte de magische mantel om de Nibelungenschat te verdedigen. Alberich verloor de magische mantel aan Siegfried. Door het koninkrijk en de schat te winnen, werd Siegfried de nieuwe heer of koning van Nibelungenland.

Bij de dood van Siegfried, die werd vermoord door Hagen, erkende Alberich dat de schat rechtmatig toebehoorde aan Siegfrieds weduwe, Kriemhild. Zonder de magische mantel (Tarnkappe) kon Alberich de enorme rijkdom niet goed beschermen tegen indringers, dus vond de dwerg het het beste om de schat aan Siegfrieds weduwe te geven.

Echter, niet lang nadat Kriemhild de schat had verkregen, stal Hagen de schat van haar en liet deze zinken in de rivier de Rijn. Kriemhild probeerde Siegfrieds schat terug te krijgen door te trouwen met een machtige koning, Koning Etzel. De schat ging echter voor altijd verloren toen Kriemhild Hagen vermoordde.

Opgemerkt dient te worden dat na Kriemhilds huwelijk met Etzel, de Bourgondiers ononderscheidbaar werden van de Nibelungen.