Catullus 12 Vertaling

Inleiding

In Catullus 12 beschuldigt de dichter Asinius Marrucinus er duidelijk van een dief te zijn, en niet eens een goede. Hij beweert dat Asinius Marrucinus zijn linkerhand gebruikt om spullen te stelen, maar dat hij een beter talent zou moeten zoeken. Asinius stal een servet van Catullus en hij wil het terug. Het servet was een geschenk van Veranius en Fabullus, die ze van de Spanjaarden hadden ontvangen.

Catullus dreigt Asinius met vergelding in de vorm van 300 hendecasyllabische verzen. Dit zijn verzen met regels van 11 lettergrepen met een vast patroon. Deze metra werden veelvuldig gebruikt in de Oudgriekse en Romeinse poëzie, maar worden tegenwoordig zelden gebruikt vanwege de complexiteit ervan. In de klassieke poëzie bestonden de regels gewoonlijk uit een mengeling van een spondee, een choriambe en twee jamben. Catullus gebruikte dit metrum vaak, en hij paste het toe in gedicht 12.

Het servet zelf kan Catullus niet veel schelen. Wat hem wel uitmaakt is dat zijn vrienden het aan hem gaven. Het is een teken van vriendschap. Zoals de meeste voorwerpen in het oude Rome waren servetten met de hand gemaakt. Dit gaf ze waarde, wat de reden is dat Asinius Marrucinus het stal. Maar de geldelijke waarde is niet wat Catullus ertoe drijft de man die het stal te beledigen.

Een ander opmerkelijk aspect van dit gedicht is de naam Asinius Marrucinus. De naam Asinius komt van de term asinus, wat ezel betekent. Als de eigennaam wordt omgedraaid naar Marrucinus Asinius, betekent de naam letterlijk zoon van een ezel.

Catullus was bevriend met de broer van Asinius Marrucinus, Pollio. Zijn volledige naam was Asinius Pollio, en hij stond in het oude Rome bekend als dichter, geschiedschrijver en soldaat. Later in zijn leven diende hij als politicus. Plutarchus gebruikte Pollio’s geschiedwerken om zijn eigen werk te schrijven. Het is logisch dat Pollio en Catullus vrienden zouden zijn.

Aangezien Pollio een vooraanstaand burger in Rome was, is het passend dat Catullus de broer berispt voor het zijn van een kruimeldief. De naam Asinius is beter dan dat. Maar Catullus is niet al te boos over de diefstal, want zijn voorgestelde straf is om Marrucinus 300 gedichten te sturen. Als Catullus werkelijk minachting voor Marrucinus had gevoeld, zou hij hem hardere woorden hebben toegesproken.

Catullus noemt het Saetabaanse doek ook in 25, wanneer hij verwijst naar een andere dief die enkele van zijn bezittingen stal. Saetabaans doek werd geproduceerd langs de Middellandse-Zeekust van Spanje. Het gebied heet nu Jativa, en de inwoners van dit gebied stonden in de oudheid bekend om het produceren van voortreffelijk linnen.

Catullus ontving het linnen van zijn dierbare vrienden, Veranius en Fabullus. Hij noemt de vrienden in enkele gedichten, maar er is weinig over hen bekend. Aangezien Catullus om het geschenk geeft dat ze hem gaven, geeft hij duidelijk om zijn vrienden. Omdat Asinius Marrucinus een broer heeft die een goede vriend van Catullus is, bestaat de mogelijkheid dat Catullus wenst dat Marrucinus ook een vriend zou kunnen zijn. Er is een vleugje vriendschappelijkheid, vooral in de manier waarop Catullus dreigt hem met gedichten te straffen. Het is een luchtig gedicht, maar het lijkt er wel op te wijzen dat Catullus wat frustratie voelt door de kleine diefstal.

Carmen 12

Bronnen

VRoma Project