Catullus 102 Vertaling
Inleiding In gedicht 102 spreekt Catullus over zijn vermogen om een betrouwbare vriend te zijn. In regel een en twee vertelt hij hoe een vriend een geheim in vertrouwen kan toevertrouwen aan een trouwe en loyale vriend. Vervolgens zegt Catullus in regel drie en vier dat hij gewijd is door het ritueel van loyaliteit. Hij sluit het gedicht af door te zeggen dat hij Harpocrates zou kunnen zijn.
Voor wie het niet weet: Harpocrates was de god van de stilte en vertrouwelijke geheimen. Catullus zegt dat hij net zo betrouwbaar is als de god. Catullus deelt zijn karaktereigenschap als bewaarder van geheimen met Cornelius.
Cornelius verschijnt in het eerste gedicht van Catullus, en opnieuw in 102. Cornelius was een dichter en criticus. In 102 wil Catullus zijn loyaliteit aan hem bewijzen. Hij is toegewijd aan Cornelius en zou beloven geheimen te bewaren. Helaas, aangezien Catullus het geheim bewaart, onthult hij niet wat het geheim is in het gedicht. Wat het geheim ook is, het moet waardevol zijn als Catullus er een heel gedicht aan wijdt over het bewaren ervan.
Catullus vindt het vaak prettig om over zichzelf te spreken in relatie tot andere auteurs. In veel van zijn gedichten is Catullus zelfkritisch. Maar in dit gedicht toont hij zijn talent en prijst hij zijn vermogen om loyaal, betrouwbaar en gewijd te zijn.
Het woord gewijd is ook een opvallende keuze. Het wordt doorgaans gebruikt in verband met goddelijke doeleinden. Hij spreekt ook over riten, die eveneens verbonden zijn met het goddelijke. Catullus schrijft inderdaad over de god van de stilte en geheimen, maar de riten en de wijding gaan meer over het bewaren van geheimen en loyaal zijn dan simpelweg over het verwijzen naar een god.
De woordkeuzes doen je afvragen wat Catullus werkelijk dacht van Cornelius. Vergoodde hij de auteur? Hoe belangrijk was het geheim dat hij er een gedicht over moest schrijven waarin hij uiteenzet hoe goed hij er een kan bewaren?
Carmen 102
| Regel | Latijnse tekst | Nederlandse vertaling |
|---|---|---|
| 1 | SI quicquam tacito commissum est fido ab amico, | ALS ooit enig geheim in vertrouwen werd toevertrouwd door een trouwe vriend, |
| 2 | cuius sit penitus nota fides animi, | wiens loyaliteit van hart ten volle bekend was, |
| 3 | meque esse inuenies illorum iure sacratum, | dan zult u bevinden dat ik door hun ritueel gewijd ben, |
| 4 | Corneli, et factum me esse puta Arpocratem. | Cornelius, en u mag geloven dat ik een ware Harpocrates ben geworden. |
