Faunus

De Romeinse god van het woud. Faunus was de zoon van Picus en kleinzoon van Saturnus. Faunus was tevens de god van de vruchtbaarheid van de velden en de kudden. Romeinse kunst beeldde hem altijd af als een satyr-achtige god, en hij leek op Pan. Zijn festival werd gehouden op 15 februari en heette Lupercalia.

Faunus werd ook gezien als een vroege koning van Italië. Zijn zoon Latinus werd de naamgever van de regio Latium en haar bevolking, de Latijnen.

Volgens Ovidius, in de Fasti, zag Faunus op een dag Omphale, koningin van Lydië, en wilde hij haar overweldigen. Maar op dat moment diende Hercules (Heracles) als slaaf van Omphale. De Lydische koningin kleedde de held in vrouwenkleding. Op een nacht betrad Faunus de slaapkamer van de koningin. Hij dacht dat het de koningin was vanwege haar kleding, maar toen hij het gewaad optilde om haar met zijn fallus te penetreren, voelde hij dik, ruw haar op het achterwerk van de nietsvermoedende held. Dit verraste de god, maar gaf Hercules genoeg tijd om wakker te worden. Hercules duwde Faunus zo hard dat hij meters verderop op zijn rug belandde. Omphale, die de klap hoorde, beval haar bedienden fakkels te brengen en zij zagen allemaal de god op zijn rug liggen, naakt, hulpeloos en niet in staat om op te staan. Hercules en de koningin lachten om de beschaamde god. Het was om deze reden dat Faunus altijd eiste dat geen van zijn volgelingen kleding droeg tijdens de uitvoering van zijn rituelen.