Otus en Ephialtes

Otus en Ephialtes waren tweelingreuzen. Zij waren de zonen van Poseidon en Iphimedeia, de vrouw van Alöeus. Hoewel de vader van de tweeling Poseidon was, werden zij vaak de Aloaden genoemd, naar Alöeus, die ook een zoon was van Poseidon en Canace.

Tegen de tijd dat ze negen jaar oud waren, hadden de reuzen een torenhoge hoogte van vijftien meter bereikt. Zij waren de eersten die de Muzen vereerden.

Door hun snelle groei werden ze arrogant en vijandig tegenover de goden. Ze wilden de goden op de Olympus vervangen, dus begonnen ze de berg Pelion op de berg Ossa te stapelen, in de hoop de verblijfplaats van de Olympiërs te bereiken.

Ze slaagden er zelfs in om Ares gevangen te nemen, de oorlogsgod te boeien en hem in een bronzen kruik te stoppen. Ares zou gestorven zijn van honger en dorst nadat hij dertien maanden in de kruik opgesloten had gezeten. Gelukkig vertelde de stiefmoeder van de tweeling aan Hermes waar zij Ares hadden verborgen. Hermes bevrijdde de halfdode Ares uit de bronzen kruik.

Zeus zou Otus en Ephialtes hebben vernietigd, als Poseidon niet had beloofd zijn vijandige zonen af te leiden.

Dit maakte echter geen einde aan hun complotten tegen de goden. Otus wilde trouwen met de maagdelijke godin Artemis, terwijl Ephialtes Hera tot zijn vrouw wilde maken. De tweeling probeerde Artemis gevangen te nemen. Artemis leidde de tweelingreuzen op een wilde achtervolging naar het eiland Naxos. Artemis leidde hen af door zichzelf te veranderen in een prachtig wit hert.

De tweeling begon daarop het hert te achtervolgen. In het bos dachten ze beiden dat ze het hert in de val hadden gelokt. Beiden wierpen hun speren naar het hert, dat in het niets verdween. Elke speer doodde de andere broer.