Korinthe
De stad Korinthe lag aan de kust van de Korinthische Golf, aan de westzijde van de landengte. Korinthe heette oorspronkelijk Ephyra, en de regio rond Korinthe werd Ephyraea genoemd. De citadel in Korinthe heette Acrokorinthe.
De stad werd gesticht door de zonnegod Helius en nagelaten aan zijn zoon Aeëtes. Aeëtes verliet Korinthe echter voor Colchis. Bunus regeerde in zijn plaats. Corinthus hernoemde Ephyra tot Korinthe. De beroemdste heerser van Korinthe en tevens de beruchtste was Sisyphus, zoon van Aeolus. (Zie Aeoliden in Korinthe voor de stamboom).
Volgens Pausanias wedijverden Helius en Poseidon om de stad als beschermgod. Ofwel Briareus, een van de Honderdhandigen, trad op als rechter, of de burgers die vreesden een van beide goden te beledigen, stemden over de kwestie. Wie zij ook kozen, er werd besloten dat Poseidon Isthmia of de Landengte zou ontvangen en Helius de Acrokorinthe. Beide goden werden in Korinthe vereerd.
Zie de Aeoliden in Korinthe voor de geschiedenis van de stad Korinthe.
Historisch gezien stond Korinthe bekend als een cultureel en commercieel centrum, en het dreef het meeste van zijn handel in het westen. Kolonisten uit Korinthe stichtten de stad Syracuse op Sicilië, in 734 v.Chr.
In de 7e eeuw v.Chr. volgde Periander, zoon van Cypselus, zijn vader op als tiran van Korinthe. Periander werd gerekend tot de Zeven Wijzen. Het was tijdens het bewind van Periander dat Korinthe haar grootste bloei kende, zowel commercieel als cultureel, maar hij was een meedogenloze despoot. Hij vestigde een rijke handel met Lydië en Egypte. Korinthische beschilderingen op aardewerk waren zeer gewild. Periander schreef zelf ook enkele verzen.
Periander stond ook bekend als de beschermheer van de dichter en zanger Arion van Lesbos. Arion zou de stijl van het koorgedicht hebben uitgevonden, bekend als de dithyrambe. De geschiedschrijver Herodotus schreef over de legende van hun vriendschap.
Arion besloot naar Italië en Sicilië te reizen, waar hij veel geld ontving voor het deelnemen aan muziekwedstrijden. De kapitein en zijn bemanning van een Korinthisch schip zouden hem naar Korinthe terugbrengen, maar zij besloten Arion van zijn winst te beroven.
Op zee ontdekte Arion hun voornemen om hem te doden en te beroven. Arion bood aan al zijn geld te geven als zij hem zouden sparen, maar zij weigerden. De kapitein stemde echter in met Arions laatste verzoek, namelijk om nog één laatste lied te spelen.
Dus kleedde Arion zich in zijn kostuum en ging naar de boeg van het schip, waar hij zijn lier bespeelde en zijn laatste lied zong. Voordat het lied was geëindigd, sprong Arion overboord in zee. De kapitein dacht dat de zanger uiteindelijk zou verdrinken aangezien zijn schip ver van land was. Het schip zeilde weg, richting Korinthe.
Maar het lot was de zanger gunstig gezind, want een dolfijn in de nabijheid was betoverd door Arions muziek en redde hem. Arion reed op zijn rug terwijl de dolfijn helemaal naar Taenarum zwom, op de Peloponnesos. Arion liep vervolgens helemaal naar Korinthe, voor het schip van de schurkachtige bemanning uit. Arion informeerde de tiran over hun verraad.
Later, toen het schip arriveerde, ondervroeg Periander de kapitein over Arion, die hem verzekerde dat de zanger nog in Tarentum (in Zuid-Italië) was. De bemanning was doodsbang toen zij de zanger zagen verschijnen in hetzelfde kostuum dat hij droeg toen hij overboord sprong. Zij bekenden schuldig te zijn aan het beroven en de moordpoging op Arion, en de kapitein en zijn gehele bemanning werden terechtgesteld.
De Romeinse mythograaf Hyginus schreef eveneens over Arions avontuur. Hij zei dat Apollo de dolfijn onsterfelijk maakte voor het redden van de zanger door het sterrenbeeld van de dolfijn aan de hemel te plaatsen, genaamd Delphinus.
