Het Schip en de Boom

Meerdere malen heb ik het magische schip vermeld. Het vaartuig, zo vernamen we, werd gebouwd in de tijd van Koning Salomo van Israël.

De palen zelf kwamen van de oudste boom ter wereld. De auteur beschreef dat elke paal een andere kleur had: sneeuwwit, bloedrood en smaragdgroen. Dit waren de natuurlijke kleuren van het hout.

Bij het aanbreken der tijden, toen Adam en Eva de vrucht aten van de Boom der Kennis, werden zij zich bewust van hun naaktheid en schaamden zij zich. Zij bedekten zich met twijgen en bladeren die zij van de Levensboom braken, om hun naaktheid te verbergen. Toen zij uit de Hof van Eden werden verdreven, nam Eva de twijg mee. Toen zij een plek vonden om zich te vestigen, plantte Eva de twijg in de aarde. Uiteindelijk groeide de bescheiden twijg uit tot een grote, prachtige boom.

Het was onder deze boom dat hun tweede kind, Abel, werd geboren. Abel was niet alleen het lievelingskind van Adam en Eva, maar ook van God. Uit jaloezie doodde de oudste zoon, Kaïn genaamd, zijn broer onder dezelfde boom waaronder Abel was geboren. Een deel van de boom was doordrenkt met Abels bloed. Het was hier dat God Kaïn strafte.

Tegen de tijd van Salomo was de boom nog steeds levend en groen. Salomo had in de Bijbel de reputatie een groot en wijs koning te zijn. Salomo was de zoon van Koning David en Bathseba, Davids favoriete vrouw. Salomo had, net als zijn vader voor hem, vele vrouwen. Een van zijn vrouwen was een zeer intelligente en vindingrijke vrouw.

De koning vernam dat een van zijn afstammelingen de grootste ridder ter wereld zou worden. Salomo wilde deze ridder iets geven dat aan hem had toebehoord. Het was zijn vrouw die op het idee kwam een schip te bouwen dat meer dan duizend jaar zou meegaan.

Toen het schip voltooid was, plaatste zij het grote, prachtige bed midscheeps. Aan het hoofdeinde van het bed plaatste zij de kroon van haar echtgenoot.

Salomons vrouw liet timmerlieden hout hakken van de Levensboom. De onwillige timmerlieden werden gedwongen genoeg hout te hakken om drie palen van verschillende kleuren te maken. Aan weerszijden van het bed stonden een rode en een witte paal. Een houten balk die over het bed hing was aan deze twee palen vastgemaakt. De groen gekleurde paal stond bovenop het midden van de balk.

De nacht dat alles voltooid was, had Salomo een visioen van een wezen dat uit de hemel neerdaalde en inscripties schreef op de zijkant van het schip en het zwaard. De inscripties waren waarschuwingen en profetieën.

Op de zijkant van het schip waarschuwde de inscriptie dat niemand zonder volledig geloof in God het schip kon betreden.