De geschiedenis van Jemen: Het kruispunt van oude en moderne handel
De geschiedenis van Jemen onthult een rijk en uniek karakter dat erkenning verdient. Er valt veel te lezen over dit prachtige land in de zuidwestelijke hoek van het Arabisch Schiereiland, waar de geschiedenis, tradities, gebruiken, cultuur en economie zijn gevormd door een mengeling van oude en moderne handel.
De geschiedenis van Jemen is het product van de strategische geografische ligging van het land in het zuidelijke deel van de Rode Zee. Het wordt in het zuiden begrensd door de Golf van Aden en de Arabische Zee, en in het westen door de Rode Zee.
Oorspronkelijk speelde Jemen ook een belangrijke rol in de transnationale communicatie in de regio. Wierook en mirre werden op grote schaal verkocht, samen met specerijen en parfum.
Bekend om zijn enorme rijkdommen, kreeg Jemen de naam Arabia Felix (Gelukkig Arabië). Zo beslaat koffie bijvoorbeeld uitgestrekte plantages in het land, en wordt het nu wereldwijd erkend om zijn unieke aroma en smaak. Daarom is koffie die uit Jemen wordt geëxporteerd een nationale trots en schat.
Een korte geschiedenis van Jemen
Interessant genoeg kan het koninkrijk Jemen worden teruggevoerd tot de middeleeuwen. Jemen ligt in de zuidwestelijke hoek van het Arabisch Schiereiland en staat bekend als het dichtstbijzijnde punt bij sub-Sahara Afrika. De oude geschiedenis van Jemen vertelt dat het werd gebruikt als een belangrijke landtransportroute voor handelaren van de Indische Oceaan naar de Middellandse Zee.
Een van de beroemde persoonlijkheden uit het oude Jemen was de koningin van Sjeba, die in de Bijbel verscheen als gast van koning Salomo en zijn wijsheid testte door hem diepzinnige vragen te stellen over wetenschap, geschiedenis, wiskunde, aardrijkskunde, kunst en filosofie.
Er moet ook worden opgemerkt dat zij kwam met luxueuze geschenken van parfum, voedsel, specerijen en producten uit haar land. Het volstaat te zeggen dat Jemen tijdens de Romeinse en middeleeuwse tijden het centrum was voor handel en commercie in de regio.
De hedendaagse Republiek Jemen kan haar oorsprong herleiden tot haar titel, Arabia Felix, of een welvarend Arabië, zoals blijkt uit de lucratieve handel die destijds heerste.
Heersers van Jemen kwamen voort uit dynastieën in verschillende koninkrijken. Dit waren voornamelijk Arabische leiders die de regio controleerden. Er moet worden opgemerkt dat de islam rond 630 n.Chr. naar het land kwam, ingeluid door de bekering van Perzische leiders, sjeiks en stamhoofden tot de islam. Sindsdien wordt Jemen geregeerd als een Arabische staat.
Na deze verandering volgde de vestiging van Noord-Jemen, dat aan de macht kwam onder leiding van imams of moslimgeestelijken van verschillende dynastieën. De Zaydi’s, een sjiitische moslimdynastie, bleven in Jemen aan de macht tot in de twintigste eeuw.
Wanneer werd Jemen gesticht?
De oude geschiedenis van Jemen onthult zijn belangrijke rol als een van de oudste beschavingen in het Nabije Oosten. In de geschiedenis is vastgelegd dat Jemen of Zuid-Arabië ook werd erkend door Ptolemaeus, een oude Griekse geograaf die de rijkdom en grootsheid van Jemen in die tijd beschreef.
Wetenschappers hebben onthuld dat sporen van de stichting van Jemen ons terugvoeren naar de achtste eeuw v.Chr. en de zesde eeuw n.Chr. Zoals bewijzen hebben aangetoond, is de handel in geavanceerde producten zoals specerijen, wierook en mirre een interessant bewijs van de economische positie van Jemen in de wereld in het vorige tijdperk, totdat de islam in 630 n.Chr. arriveerde, wat van Jemen een deel van de moslimwereld maakte.
De geboorte van Noord-Jemen
Historische verslagen onthullen dat Noord-Jemen werd gecontroleerd door het Ottomaanse Rijk vanaf de zestiende eeuw tot in de negentiende eeuw. Zaydi-imams van de sjiitische moslimgroep namen de macht over het land stevig in handen.
Vanwege politieke, religieuze en economische beperkingen werd het Ottomaanse Rijk ontbonden in 1918, wat leidde tot de geboorte van een nieuwe regio genaamd Noord-Jemen of de Jemenitische Arabische Republiek (JAR). Deze werd geleid door imam Yahya, die de volledige steun genoot van de bevolking in de noordelijke regio.
De politiek was niet altijd stabiel, omdat de leiding van Yahya in de late jaren 30 te kampen kreeg met ondergrondse oppositie. Deze oppositie kwam volledig tot bloei in het midden van de jaren 40 en resulteerde in de moord op Yahya tijdens een paleiscoup door mensen die zijn feodale bewind verwierpen.
Na de moord op Yahya volgde de opvolging door zijn zoon Ahmad (Ahmad bin Yahya Hamidaddin), maar zijn bewind eindigde met zijn dood in september 1962. Helaas werd het bestuur van imam Ahmad ontsierd door onderdrukkende controle en vernietiging.
Er moet worden opgemerkt dat Noord-Jemen van 1958 tot 1961 deel uitmaakte van de federatie van Egypte en Syrië in de Verenigde Arabische Staten. Ahmad’s zoon Badr kwam aan de macht na Ahmads dood. Ironisch genoeg duurde dit politieke leiderschap slechts een week, omdat hij werd afgezet door enkele legerofficieren onder leiding van kolonel Abdallah al-Sallal, die formeel de regio Noord-Jemen creëerde.
Net als elke andere politieke staat was het bestuur van kolonel Abdallah al-Sallal niet vrij van sterke oppositie. Bij het aan de macht komen creëerden zij de regerende achtkoppige Revolutionaire Commandoraad, geleid door kolonel Sallal.
Jemen voor de oorlog
Jemen werd ernstig geteisterd door burgerlijke ongehoorzaamheid. Een burgeroorlog was een groot probleem in het land omdat sommige politieke tegenstanders van de leider een burgeroorlog waren begonnen tussen de royalistische troepen en de republikeinen.
Saoedi-Arabië en Jordanië steunden de royalistische troepen tegen het nieuwe bestuur. De republikeinen daarentegen werden gesteund door Egyptische troepen. Na een harde strijd om de politieke macht sloten de strijdende partijen eindelijk vrede na de erkenning van de JAR door Saoedi-Arabië in 1970.
De vorming van Zuid-Jemen
Zuid-Jemen, of de Democratische Volksrepubliek Jemen, was aan de macht van 1967 tot 1990. Het was een socialistisch land dat werd erkend als een staat in het Midden-Oosten, met name in de zuidelijke en oostelijke provincies van het huidige Jemen.
Historisch gezien moet men weten dat de oorsprong van Zuid-Jemen teruggaat tot 1874, bij de oprichting van de Britse kolonie Aden en het protectoraat Aden. In 1937 werd het erkend als een provincie binnen Brits-Indië.
Bovendien waren de Federatie van Zuid-Arabië en het Protectoraat van Zuid-Arabië samengevoegd om de Volksrepubliek Zuid-Jemen te vestigen. Deze naam werd later veranderd in de Democratische Volksrepubliek Jemen, een socialistische regering gebaseerd op de marxistisch-leninistische ideologie. Jemen werd gesteund door Cuba, Oost-Duitsland en de Sovjet-Unie als de enige communistische staat in de Arabische regio.
Met het uitbreken van de burgeroorlog in 1986 stortte het communisme in Zuid-Jemen in. Het was een tragisch tijdperk voor communistische leiders die een zware klap kregen in hun politieke macht. Om snel te kunnen manoeuvreren, werd Zuid-Jemen op 22 mei 1990 verenigd met de Jemenitische Arabische Republiek of Noord-Jemen. Deze unie was de eerste mijlpaal in de vorming van de moderne Republiek Jemen.
De kolonisatie van Jemen begon met de Britse invloed, die zich verspreidde over de zuidelijke en oostelijke regio’s van Jemen. De Britten namen in 1839 de haven van Aden over, en het gebied werd tot 1937 beschouwd als onderdeel van Brits-Indië. Op dat moment werd Aden een kroonkolonie van Groot-Brittannië.
In 1965 werden stammenstaten grenzend aan Aden opgericht als de door de Britten gesponsorde Federatie van Zuid-Arabië. Twee rivaliserende groepen waren ontstaan en vochten om de macht: het marxistische Nationaal Bevrijdingsfront (NLF) en het Front voor de Bevrijding van Bezet Zuid-Jemen (FLOSY).
Dit politieke spel werd in 1967 gedomineerd door het NLF. Het NLF controleerde destijds de meeste regio’s, maar de federatie hield uiteindelijk op te bestaan in de zomer van 1967. Dit leidde tot het vertrek van de laatste Britse troepen op 29 november 1967.
De volgende dag, 30 november 1967, werd de Volksrepubliek Jemen met Aden en Zuid-Arabië formeel uitgeroepen. Om deze grote politieke verandering te bezegelen, nam Jemen op 1 december 1970 zijn officiële naam aan; zo werd de Democratische Volksrepubliek Jemen (DVRJ) geboren.
De eenwording van Noord- en Zuid-Jemen
Openlijke conflicten hadden de reputatie van de twee Jemens in 1972 aangetast. Saoedi-Arabië steunde de JAR, terwijl Rusland wapens leverde aan de DVRJ. Er werd een staakt-het-vuren aangekondigd om een verenigd Jemen te smeden, maar de twee landen bleven in conflict. Politieke en militaire onrust teisterde de regio, wat in juni 1978 leidde tot de moord op de president van de JAR.
Deze onstuimige situatie was zwaar, en de Constitutionele Volksvergadering koos luitenant-kolonel Ali Abdallah Salih als president van de JAR.
Er veranderde weinig in het land na de verkiezing van Salih. In feite begonnen begin 1979 opnieuw voortdurende gevechten. Na enkele maanden tekenden de leiders van de twee landen verrassend genoeg een overeenkomst in Koeweit, waarbij zij instemden met eenwording.
Bovendien nam Abdul Fattah Ismail, het aangewezen staatshoofd van de DVRJ, ontslag en verklaarde hij zichzelf in ballingschap in december 1978. Hij werd vervangen door Ali Nasir Muhammad, een voormalig premier.
Ismail kondigde echter na een paar jaar zijn terugkeer uit ballingschap aan. In januari 1986 keerde Ismail terug om een hoge positie in de Jemenitische Socialistische Partij te bekleden. De aanhangers van beide partijen hekelden agressief het politieke scenario in Jemen, wat leidde tot de afzetting van Muhammad and de dood van Ismail.
Het geweld hield niet op in Jemen na de dood van Ismail. In juli 1988 werden algemene verkiezingen gehouden, waarbij president Salih een derde ambtstermijn van vijf jaar won.
Jemen bloeide een decennium lang en er ontstond een volwassener land. In mei 1988 waren de JAR en de DVRJ een wapenstilstand overeengekomen. Ze trokken hun troepen terug van hun gezamenlijke grens om een gedemilitariseerde zone te creëren. Door deze wet konden de burgers de grens gemakkelijker oversteken.
Er werd meer vooruitgang geboekt totdat ze beiden in mei 1991 instemden met het opstellen van een eenheidsgrondwet. Deze werd uiteindelijk door de bevolking goedgekeurd via een referendum. Om de nieuwgeboren regering van Jemen te bezegelen, werd president Salih gekozen tot president van de Republiek Jemen.
Politieke onrust en burgeroorlog
De geboorte van een verenigd Jemen was een droom voor de bevolking, maar de belofte van een stabiel leven voldeed niet aan de wereldwijde verwachtingen. Politieke en economische instabiliteit bleven het land in 1992 teisteren. Escalerende problemen zoals veiligheid en slechte economische omstandigheden baarden velen zorgen, wat resulteerde in burgeronrust gekenmerkt door rellen, ongehoorzaamheid en armoede.
In 1993 kwamen de GPC en de YSP, de twee voormalige regeringspartijen, samen om een enkele politieke partij te vormen in het nieuwe Huis van Afgevaardigden.
Hoewel vicepresident al-Baydh vrijwillig in ballingschap ging naar Aden, was de politieke onrust moeilijk te beëindigen. Erger nog, het maakte zelfs de weg vrij voor nog grotere politieke onrust.
Als gevolg hiervan kwam zelfs de nationale veiligheid in gevaar door grootschalige openbare wanorde. Deze politieke chaos leidde tot een verdeelde burgeroorlog die zo diepgeworteld was dat zelfs internationale inspanningen faalden om deze op te lossen.
Helaas ontbrak het de nieuwe republiek aan internationale erkenning vanwege haar zwakke fundament en politieke wil. President Salih gebruikte zijn militaire macht om de burgerlijke ongehoorzaamheid op 7 juli 1994 te beëindigen.
Conclusie
Gelegen in de zuidwestelijke punt van het Arabisch Schiereiland, valt Jemen op door zijn strategische ligging als een belangrijke transportroute van de Indische Oceaan naar het Arabisch Schiereiland. De toegang tot de wereld strekt zich zelfs uit tot aan de Middellandse Zee. De geboorte van Jemen kan worden toegeschreven aan de middeleeuwen, toen het land bekend stond om de handel in wierook, mirre en specerijen in de oude wereld.
Geregeerd door verschillende politieke dynastieën, was Jemen naar voren gekomen als een verdeeld land bewoond door Arabieren, Afro-Arabieren, Zuid-Aziaten en Europeanen. Noord-Jemen en Zuid-Jemen waren altijd in conflict geweest tot de geboorte van een nieuwe republiek genaamd de Republiek Jemen.
Gebombardeerd door constante rellen, politieke omwentelingen en economische chaos her en der, heeft Jemen geleerd te overleven. De moderne staat is door de tijd heen blijven bestaan, en de bevolking is moedig genoeg om hun rechten en hun soevereiniteit te beschermen.
