Hoe was het klimaat in het Oude Egypte? Was het regenachtig of droog?

Het klimaat in het oude Egypte was het hele jaar door bar en droog. Het neerslagpatroon was zeer schaars, wat bijdroeg aan de extreme hitte.

Het weer in het oude Egypte speelde een belangrijke rol in de opkomst en ondergang van zijn koninkrijken, wat erg interessant is om over te lezen.

Lees verder om meer te ontdekken over het klimaat in het oude Egypte van onze geschiedenisexperts!

Hoe was het klimaat in het Oude Egypte? Hoe zagen de seizoenen eruit?

Hoewel het weer in het oude Egypte broeierig was, waren er ook koelere dagen. De oud-Egyptische kalender had 365 dagen, verdeeld over drie seizoenen. Elk seizoen telde ongeveer 120 dagen. De seizoenen waren Shemu (zomer), Peret (winter) en Akhet (overstroming).

Elk seizoen bracht zijn eigen klimatologische omstandigheden met zich mee. De zomer bracht veel hitte en de graanoogst vond rond die tijd plaats. De winter was niet zo heet als de zomer, maar kende ook behoorlijk wat hitte. Akhet was de koelste van de drie periodes en markeerde het seizoen van de overstromingen.

Er was een periode tussen elk jaar die bekend stond als een schrikkelmaand. Deze bestond uit vijf dagen. Het weer in het oude Egypte was vergelijkbaar met dat van het moderne Egypte. Het was heet met enkele periodes van kou.

Hoe was het klimaat in de zomer van het Oude Egypte?

Het klimaat in het oude Egypte was in de zomer heet, aangezien dit het seizoen was waarin er weinig tot geen regen viel. Het markeerde het begin van de graanoogst. Boeren brachten dan ook veel tijd door op het veld.

De zomer, ook wel bekend als Shemu, duurde van mei tot september. Dit was de periode waarin het waterpeil van de Nijl laag was.

De temperatuur tijdens Shemu lag tussen de 30 graden Celsius en 40 graden Celsius. In het noorden werden overdag hoge temperaturen gemeten die opliepen tot 50 graden Celsius. ’s Nachts was er een enorme temperatuurverandering; het koelde af tot ongeveer 4 graden Celsius.

Degenen die rond de Rode Zee, Caïro en de Middellandse Zee woonden, genoten tijdens de zomer van vochtig weer. Zij hadden dus geen last van de felle hitte die de rest van het land overdag teisterde.

Hoe was het winterklimaat in het Oude Egypte?

In het oude Egypte stonden de wintermaanden bekend als Peret of Proyet, en ze waren warm. Dit was het seizoen dat na Shemu (zomer) kwam. Het winterseizoen begon in januari en eindigde in mei. De oude Egyptenaren noemden het het Seizoen van de Opkomst. Dit was omdat het terugtrekkende water veel vruchtbare grond achterliet.

De landbouwgronden stimuleerden de landbouwactiviteiten langs de Nijl en boeren verbouwden tarwe, gerst, uien, bonen en granaatappels tijdens de winter. In de woestijnen lag de temperatuur overdag rond de 30 graden Celsius. ’s Nachts was er een aanzienlijke daling tot temperaturen van ongeveer 3 graden Celsius.

Het winterseizoen kende af en toe regenval. Het is ook vermeldenswaard dat tijdens de winter de toppen van de hoogste bergen sneeuw hadden. In de woestijnen kon het maanden, soms jaren duren voordat het regende. Wanneer de regen viel, was het vaak een wolkbreuk.

Hoe was het klimaat in het Oude Egypte tijdens het regenseizoen?

Het seizoen van de overstroming was het regenseizoen in Egypte. De Egyptenaren noemden het Akhet. Het begon in september en eindigde in januari. De boeren gingen vissen vanwege de overstromingen en gebruikten kano’s als transportmiddel.

Het klimaat van het Oude Egypte: Wind- en neerslagpatronen

Het noorden van Egypte had meer regenval dan het zuiden. Volgens de verslagen ontving de stad Alexandrië tot 190 centimeter per jaar. Caïro registreerde ongeveer 38 centimeter regen per jaar. Verrassend genoeg registreerden de woestijnen in het zuiden van Egypte slechts ongeveer 12 centimeter regen.

De regio’s rond de Rode Zee registreerden weinig regenval maar hadden een hoge luchtvochtigheid. Over het algemeen had de geringe neerslag geen invloed op de Egyptenaren vanwege de Nijl. Ze waren ook afhankelijk van de oases die over de woestijn verspreid lagen, waardoor ze zelfs tijdens droogtes genoeg water hadden.

Het weer in het oude Egypte kenmerkte zich ook door enkele nare winden die soms zandstormen veroorzaakten. Eén wind, genaamd de Khamsin, was berucht omdat deze tropisch en stoffig was. Deze ontstond in het zuiden en trok naar het noorden. De Khamsin kon 2 tot 3 dagen waaien.

Sommige oude Egyptenaren beschouwden de Khamsin als een heks die ongeluk bracht. Ze vreesden dan ook de komst ervan, die meestal in april plaatsvond. De Khamsin was sterk genoeg om een zandstorm te veroorzaken. Deze zandstormen konden zorgen voor slecht zicht en verlies van levens en eigendommen.

Hoe was het klimaat in het Oude Egypte voor de farao’s?

Rond 8000 v.Chr. werd het wereldwijde klimaat natter als gevolg van het smelten van de grote ijskappen en gletsjers. Dit fenomeen kwam de rivier de Nijl ten goede, wat leidde tot het ontstaan van landbouwactiviteiten. Ook de Saharawoestijn bleef niet achter en profiteerde van de wereldwijde klimaatverschuiving. Mensen emigreerden naar deze plaatsen en hielden zich bezig met landbouw en visserij.

Mensen hielden grote kuddes vee vanwege de weelderige vegetatie. Rond 5000 v.Chr. begonnen de moessonregens die de Nijl voedden echter af te nemen. Delen van Noord-Afrika en Egypte kregen te maken met droog weer. Hierdoor begonnen ze zich te verzamelen rond de Nijl.

Dit maakte de Nijl het centrum van de ontwikkeling van de oude Egyptenaren. Er was echter niet genoeg vegetatie om grote kuddes dieren te ondersteunen vanwege de massale emigratie. Rond 4000 v.Chr. werden de weersomstandigheden nog droger.

Onvoorspelbare overstromingen van de Nijl: Wat was het gevolg daarvan?

Hoewel de Nijl nog steeds af en toe overstroomde, werd dit minder voorspelbaar. Dit kwam door de fluctuerende moessonregens die de Nijl voedden. Tegen 3700 v.Chr. begonnen mensen die naar de Nijlregio waren gemigreerd, zich te verspreiden naar andere delen van Egypte. Ze verhuisden naar gebieden zoals Naqada en Hierakonpolis om zich te vestigen en hun kuddes te houden.

De geringe overstromingen van de Nijl, gecombineerd met slecht weer, zorgden voor rivaliteit tussen deze nederzettingen. Veel geleerden geloven dat deze rivaliteit leidde tot de proto-koningen en later de farao’s.

Ernstige droogtes en hoe deze koninkrijken beïnvloedden

Rond het jaar 2200 v.Chr. was er een ernstige droogte die de noordelijke en oostelijke delen van Afrika teisterde. De droogte duurde volgens de bestaande verslagen 200 jaar. Dit kwam doordat de Nijl gedurende ongeveer drie tot vier decennia niet overstroomde. Als gevolg hiervan konden de Egyptenaren in die tijd niet vissen en geen gewassen verbouwen.

Geleerden van het oude Egypte schreven de ineenstorting van het Oude Rijk toe aan de droogte. De droogte maakte van Boven-Egypte een woestenij. Er was zelfs sprake van dat ouders hun eigen kinderen opaten omdat er geen voedsel was, terwijl tegelijkertijd het haar van vrouwen uitviel en er her en der in het land gevechten uitbraken.

Dat was niet de laatste keer dat Egypte te maken kreeg met ernstige hongersnood. In 967 n.Chr. veroorzaakte het uitblijven van de Nijloverstromingen een andere hongersnood. Ongeveer 600.000 mensen kwamen om van de honger in Fustat, de hoofdstad van het toenmalige Egypte. Pas in 971 n.Chr. keerden de overstromingen terug en kwam de welvaart weer terug in Egypte.

De oorzaak van de geringe overstromingen die leidden tot ernstige droogtes

Egyptologen schreven de geringe overstroming toe aan de heersende wereldwijde afkoeling in die tijd. De wereldwijde afkoeling leidde tot weinig regenval in Ethiopië en Oost-Afrika. Het Faiyum-meer, een meer met een diepte van 65 meter, droogde op. Dit was het gevolg van een verdampingsproces dat over een bepaalde periode plaatsvond.

Hoe het klimaat in het Oude Egypte leidde tot beschaving

Het klimaat in Egypte speelde een grote rol in de beschaving van het oude Egypte. Omdat de overstromingen minder voorspelbaar werden, kwamen droogtes vaker voor. Ambtenaren moesten dus manieren bedenken om voedsel op te slaan. Ze kwamen ook met plannen om voedsel te herverdelen om voedseltekorten te bestrijden.

Deze plannen leidden tot de beschaving van het oude Egypte. Hun innovatieve manieren om voedsel op te slaan maakten het oude Egypte bewonderenswaardig. Ze bewaarden hun vlees bijvoorbeeld door het te zouten, te drogen of te conserveren met honing. De oude Egyptenaren sloegen het graan op in kuilen die bekend staan als graansilo’s.

Veel volkeren die te maken hadden met droogtes trokken naar Egypte. Deze volkeren kwamen in contact met de Egyptische cultuur en namen deze over. Het systeem van voedselopslag en herverdeling in Egypte maakte het land beroemd in de hele antieke wereld.

Samenvatting

Tot nu toe hebben we het klimaat in het oude Egypte besproken en hoe dit hun samenleving heeft beïnvloed. Hier is een samenvatting van wat we hebben geleerd:

• Het klimaat in het Oude Egypte was droog en heet met weinig regen.
• Oude Egyptenaren waren voor hun levensonderhoud afhankelijk van de Nijl.
• Het weer in het oude Egypte kende drie seizoenen, genaamd Shemu, Peret en Akhet.
• De regen viel meer in het noorden dan in het zuiden.
• Het weer in het oude Egypte werd grillig en de Nijloverstromingen werden na verloop van tijd minder voorspelbaar.
• Het grillige weer in het oude Egypte veroorzaakte de opkomst en ondergang van verschillende koninkrijken.
• Het klimaat van Egypte heeft in grote mate bijgedragen aan de beschaving.

Hoewel het klimaat in het oude Egypte grillig was, leidde het tot de vorming en vernietiging van koninkrijken. Ons artikel heeft alle relevante informatie behandeld met betrekking tot de formidabele weersomstandigheden in het oude Egypte.