Unas: De Natie Leiden te Midden van Economische Achteruitgang

Unas regeerde ongeveer 30 jaar over het oude Egypte (2345 – 2315 v.Chr.) in het latere deel van de vijfde dynastie. Geleerden nemen aan dat hij zijn vader opvolgde op de troon toen Egypte het economisch al moeilijk had.

In dit artikel leest u over zijn rol als farao in een tijd van grote crisis en leert u hoe hij erin slaagde het Oude Rijk drie decennia lang te leiden ondanks de onrust.

Wie Was Unas?

Bekend als de laatste koning van de vijfde dynastie van Egypte (2465 – 2325 v.Chr.), werd Unas gekroond te midden van een economische crisis door de toenemende ontevredenheid van het volk met de monarchie. Daarom leidde Unas het land tijdens de uiterst kritieke periode in de geschiedenis van het oude Egypte, toen de decentralisatie van de regering het verval van haar invloed aankondigde en later de ontbinding van het Oude Rijk teweegbracht.

Hij was van plan een grote herziening van het economisch beleid door te voeren, maar de meeste van zijn strategieën mislukten, wat het einde van de dynastie inluidde. Hij was echter nog steeds in staat om enkele hervormingen door te voeren die het koninkrijk hielpen zijn economische veiligheid te herwinnen door te proberen de handelsbetrekkingen met de kust van de Levant, het zuiden van Kanaän en Nubië te behouden.

Het was een aanzienlijke uitdaging voor hem, maar u moet weten dat hij de eerste farao was die begon met vernieuwingen in de bouw van nieuwe piramides. Opvallend is dat hij de binnenmuren van zijn piramide in Saqqara liet graveren met religieuze en magische woorden, die uiteindelijk bekend kwamen te staan als de Piramideteksten.

Hij was ook beroemd om het gebruik van blokken van de monumenten van zijn voorgangers om nieuwe piramides ter ere van hemzelf te bouwen. Deze gedurfde inspanning bezegelde zijn bewind als het einde van de vijfde dynastie en het begin van de zesde.

De Piramide van Unas

Farao Unas stond bekend als pionier van veranderingen in zijn grafkamer en de kamers in zijn piramide. Op de muren werden piramideteksten gevonden, die door archeologen worden beschreven als religieuze en magische aanwijzingen om de overleden farao te begeleiden op zijn reis naar het hiernamaals.

Die gezangen die op de piramidewanden waren geschreven, werden bijvoorbeeld geassocieerd met eeuwenoude rituelen en vormen een onschatbare verzameling van de eerbiedwaardige Egyptische tradities en overtuigingen.

U moet ook weten over de processieweg van Unas, een 800 meter lange ommuurde weg die zijn piramidecomplex verbond met de daltempel. De muren van deze processieweg bleken prachtige inscripties te bevatten van verhalen over het dagelijks leven van de vroege bevolking. Ze toonden ook symbolen van zijn koninklijkheid, zijn geschriften en verhalen die de gebeurtenissen van zijn koningschap bevestigden, uitgehouwen in muren en monumenten.

De Verhalen in de Piramideteksten

Het meest prominente in de lange reeks verhalen die op de muren van de piramide van Unas waren gedrukt, was de bouw van zijn tempel door gebruik te maken van monumentblokken uit Aswan. Hij onthulde ook de eerste veldslag in Egypte, over de overval op de bedoeïenen in de noordelijke regio.

Zijn bewind werd ook gedocumenteerd en zorgvuldig gegraveerd op de muren van zijn piramide, inclusief de handel van Egypte met Syrië en Palestina. Dit partnerschap met de buurlanden van het land was instrumenteel in het transporteren van mensen, die later in Egypte bleven als buitenlandse bewoners. Een andere belangrijke gebeurtenis op de muren was de dramatische illustratie van een hongersnood die het land trof, met afbeeldingen van uitgemergelde mensen die door Unas werden geholpen.

Opmerkelijk beschreven in de piramide van Unas was zijn associatie met de goden Ra en Osiris, die in de zesde dynastie aan populariteit wonnen. In de overtuiging dat hun spirituele kracht hem zou kunnen leiden op zijn reis naar het hiernamaals, bracht Unas hulde aan de cultus van deze goden. U kunt nu zijn nalatenschap begrijpen, aangezien zijn leven verankerd was in de verering van de goden Ra en Osiris.

De Familie van Unas

Een nieuwe koning was nodig na de dood van koning Djedkare Isesi, van wie men dacht dat hij de vader van Unas was. Daarom besteeg hij de troon, hoewel er onvoldoende bewijs was om aan te tonen dat de twee farao’s familie van elkaar waren.

U vraagt zich misschien af of er enige zekerheid is over zijn koningin. Inderdaad, archeologen beweren dat hij twee vrouwen had, Nebet en Khenut.

Hij was dus gezegend met verschillende dochters en twee zonen, die voor hem stierven. Er wordt aangenomen dat koningin Nebet het leven schonk aan een zoon genaamd Unas-Ankh, die 10 jaar voor het einde van de regering van Unas stierf. Hierdoor bleef het koningschap van Unas zonder erfgenaam achter.

Hij had vijf dochters, namelijk Hemetre Hemi, Khentkaues, Neferut, Nefertkaues Iku en Sesheshet Idut. Een van zijn dochters was getrouwd met Teti, zijn opvolger op de troon en erkend als de officiële pionier van de zesde dynastie.

U moet weten dat funeraire culten in die tijd gebruikelijk waren, en Unas richtte ook de zijne op. De invloed van zijn cultus reikte zelfs tot in het latere Middenrijk (2050 – 1650 v.Chr.), maar deze bleef helaas niet gespaard voor vernietiging door de opeenvolgende dynastieën van Egypte.

De Nalatenschap van Unas

Historisch gezien heeft koning Unas bronnen nagelaten die zijn bewind in de 5e dynastie van Egypte bewijzen. U moet weten dat hij beroemd was onder de koningen van het Nieuwe Rijk en hij werd expliciet genoemd door drie oude farao’s.

Hij nam ook een plaats in op de Koningslijst van Abydos die werd opgesteld tijdens de regering van Seti I (1290 – 1279 v.Chr.), de Saqqara-tablet en de Turijnse koningslijst. In de lijst werd vermeld dat Unas 30 jaar regeerde.

Evenzo verscheen Unas in Aegyptiaca — de geschiedenis van Egypte — tijdens het regime van Ptolemaeus II (283 – 246 v.Chr.). Manetho, een priester, getuigde over de heerschappij van Unas in de vijfde dynastie, zoals blijkt uit zijn verslagen.

Afgezien van de schriftelijke verslagen over de regering van Unas, wordt zijn aanwezigheid in de geschiedenis bevestigd door de inscriptie op een rots op het eiland Elephantine, in Nubië. U kunt daar de klassieke albasten vazen met zijn naam erin uitgehouwen aan toevoegen. Vaatwerk, albasten vazen, zalfpotjes en calcieten vazen waren allemaal tastbare uitingen van de nalatenschap van Unas.

Handel en Oorlogsvoering Tijdens de Regering van Unas

In verschillende bronnen werd duidelijk uitgelegd dat de handel werd versterkt tijdens de regering van Unas, voornamelijk vanwege de voortdurende afname van de Egyptische macht in zijn tijd en de daaropvolgende noodzaak om goederen te importeren.

Egyptenaren gebruikten alle mogelijke middelen om de economische schaarste te verlichten, inclusief de handelsbetrekkingen met buurlanden, zoals Byblos. Er kwam ook hulp om de natie te ondersteunen via een expeditie over de route langs de Levantijnse kust.

Als onderdeel van een handelsvennootschap bracht Unas naar verluidt een bezoek aan de koning van Neder-Nubië om een handelsovereenkomst met hem te sluiten. Later werden expedities afgebeeld als hulpinspanningen om het land te helpen.

Ondanks dit scenario bleef Egypte stenen importeren voor de bouw van het piramidecomplex van de koning. Officiële verslagen tonen de aankomst van 10 meter lange palmvormige kolommen van rood graniet van Elephantine naar Saqqara. Het duurde slechts vier dagen om de stenen te transporteren, tot groot genoegen van de koning.

U zou kunnen afleiden dat Unas een ambitieuze droom had om zijn piramide te bouwen ondanks de economische moeilijkheden van zijn tijd. Sommige historici beschouwen zijn regime zelfs als een rampzalig tijdperk omdat arbeiders werd gevraagd te werken ondanks de honger.

In feite laten oude afbeeldingen zien dat de meesten van hen er uitgemergeld uitzagen, omdat het een tijd van voedselgebrek was. Zoals uit verslagen blijkt, waren die hongerige mensen meestal nomaden en woestijnzwervers, geen Egyptische burgers.

Religie in de Tijd van Unas

Djedkare Isesi en Unas waren beiden charismatische heersers van Egypte. Daarom riep het volk na hun dood om een andere sterke leider. Er was echter verwarring over de manier waarop religie door het volk werd opgenomen.

Er waren bijvoorbeeld mensen die Horus aanbaden. Het volk leerde geleidelijk aan over de waarde van opoffering en doorzettingsvermogen, zodat hen geleerd werd om iets met anderen te delen.

Daarnaast aanbad het volk ook Osiris, de zonnegod. Zijn cultus werd belangrijk in de tijd van Unas, terwijl de populariteit van Ra afnam. Deze verandering in religie maakte ook de weg vrij voor de verzwakking van de koninklijke macht. Interessant is dat het volk nog steeds werd gedreven door hun geloof in goden, met Ra als de gever van het leven and Osiris als de enige gids naar het hiernamaals.

In lijn met de oude religie had Unas voor zichzelf een piramide gebouwd in Saqqara met veel piramideteksten om de levensstijl van de mensen in het verleden te illustreren. Gebouwd met een groot mortuariumcomplex, was de piramide van Unas een uitgebreide structuur voor de cultus van de koning met een processieweg die de tempel en de piramide verbond. Met een kleine ruimte in het dak van de processieweg kon het licht binnendringen om op de muur te schijnen.

De Dood van Unas

De priester Manetho van Egypte schreef een lijvig manuscript over Unas, inclusief zijn dood zonder een zoon om hem op zijn troon op te volgen. U zou een dilemma hebben kunnen vermoeden bij het kiezen van zijn opvolger. Niettemin claimde zijn schoonzoon, Teti, de troon omdat hij via zijn dochter, Iput, aan de koning verwant was.

Hoewel er een einde kwam aan de vijfde dynastie en een nieuwe dynastie werd geboren, beweerde het volk dat er geen verschil was tussen de twee. Na de dood van Unas zetten de regeringsfunctionarissen hun dienst voort.

Ze maakten zich geen zorgen over het verlies van hun titels, en in feite bleven de vizier en de opzichters van de Egyptische provincies op hun plaats.

Conclusie

Farao Unas regeerde 30 jaar in het laatste deel van de vijfde dynastie, die werd opgetekend als een van de meest crucialte tijden in de geschiedenis van Egypte vanwege de economische achteruitgang die het land trof.

Zijn leiderschap werd alom erkend in de historische annalen van Egypte, zoals blijkt uit de teruggevonden vazen, bekers en artefacten met zijn symbolen en naam. Hij stierf helaas zonder erfgenaam voor zijn troon, die vervolgens werd geërfd door Teti, zijn schoonzoon.

Zijn bewind kreeg echter ook kritiek vanwege zijn gedurfde vastberadenheid om zijn piramide te bouwen met een lange processieweg die de dagelijkse activiteiten van de oude Egyptenaren toonde. De monumentale constructie was een punt van discussie onder het volk omdat de farao granietstenen en dure materialen uit het buitenland importeerde toen de meeste mensen leden onder een hongersnood.

Het is belangrijk voor u om te begrijpen dat het leiderschap van Unas werd ontsierd door ellende als gevolg van de economische crisis. Niettemin stond hij bekend om zijn toewijding aan Ra en Osiris, de goden wier culten hij gedurende zijn hele bewind vereerde. Het leiden van de natie te midden van economische moeilijkheden was een grote tegenslag voor Unas. Hoewel hij probeerde de economie nieuw leven in te blazen, ging deze desondanks achteruit.