Hoe Was Egypte Gebaat bij de Omringende Woestijnen?: De Sahara van Egypte
De woestijn beïnvloedde de oude Egyptische beschaving door de bevolking te beschermen tegen invasies. Zo waren de mensen en de beschaving van het oude Egypte over het algemeen veilig voor externe invloeden. Bovendien hielpen de woestijnen van Egypte hun unieke cultuur te evolueren en te verspreiden.
Ontdek de geweldige manieren waarop oude Egypte woestijnen hielpen de Egyptische beschaving vorm te geven.
Hoe de Geografie van Egypte Zijn Volk ten Goede Kwam
Twee verschillende kenmerken kenmerkten de geografie van Egypte en dat waren de vruchtbare deltalanden en de woestijnen. Beide kenmerken speelden een sleutelrol in de evolutie van de Egyptische beschaving.
De Voordelen van de Woestijnen voor de Egyptenaren
De woestijnen waren droge en hete gebieden met veel bergen en plateaus. Ze dienden dus als natuurlijke vestingwerken tegen invasies. De woestijnen voorzagen de Egyptenaren ook van veel mineralen, waaronder goud, ijzer en koper.
De Voordelen van de Delta voor de Oude Egyptenaren
De Nijldelta was een land van vruchtbare grond veroorzaakt door het terugtrekkende vloedwater. Het was een bron van levensonderhoud en de voedselmand voor heel Egypte. De boeren verbouwden er tarwe, gerst en groenten. De Nijldelta ondersteunde het fokken van dieren en de rivier leverde ook vis op.
Het water in de delta bood veel waardevolle grondstoffen wanneer het vermengd werd met het woestijnzand zoals klei. Oude Egyptenaren gebruikten klei om zeer belangrijke potten te maken. Later ondersteunde de delta de bouw van havens en handelsposten.
Het is het vermelden waard dat de delta ook de plek was voor de bouw van ‘s werelds eerste vuurtoren.
Hoe was Egypte Gebaat bij de Omringende Woestijnen?
Veel woestijnen omringden het oude Egypte. Elke woestijn speelde een essentiële rol. Of de woestijn beschermde de Egyptenaren of gaf ze natuurlijke mineralen. Hier zijn de manieren waarop de Egyptische woestijnen de Egyptenaren ten goede kwamen.
Hoe de Westelijke Woestijn de Egyptenaren ten Goede Kwam
De westelijke woestijn van Egypte kreeg zijn naam van zijn richting ten opzichte van de Nijl. Het strekte zich uit van het westen van de Nijl tot aan de grens met Libië. In het zuiden besloeg het de regio tussen de Middellandse Zee en de grens met Soedan.
De 700.000 vierkante kilometer (270.271 vierkante mijl) van de Westelijke Woestijn bedekte het grootste deel van Egypte.
De woestijn nabij de Nijl diende als een laatste toevluchtsoord tegen de Perzische invasie van Egypte in 525 voor Christus. De priesters in de tempel weigerden Cambyses te erkennen als heerser van Egypte. Daarom stuurde koning Cambyses II zijn soldaten om de priesters en de tempel van Amon te vernietigen. En voor het geval je het nog niet wist, Amon was een belangrijke Egyptische god wiens tempel zich in Siwa bevond.
Egyptische geleerden verschillen van mening over wat er met de 50.000 soldaten is gebeurd die door koning Cambyses zijn gestuurd. Het lang gevestigde verhaal was dat een grote zandstorm in de woestijn hen opslokte. Echter, moderne geleerden geloven dat de oude Egyptenaren de soldaten in een hinderlaag lieten lopen. Omdat ze bekend waren met het terrein van de woestijn, versloegen ze de Perzen.
Ongeacht de heersende theorieën zijn alle geleerden het over één ding eens: alle 50.000 Perzische soldaten verdwenen en de Westelijke Woestijn speelde een grote rol. De Westelijke Woestijn snelde de Egyptenaren te hulp en hielp hen stand te houden tegen de Perzische dreiging.
Hoe de Oostelijke Woestijn van Egypte de Burgers van Egypte ten Goede Kwam
De Oostelijke Woestijn werd zo genoemd omdat deze ten oosten van de rivier de Nijl lag. De 223.000 vierkante kilometer (86.100 vierkante mijl) aan land had de Rode Zee en de Golf van Suez als oostelijke grens. Het was een bergachtige regio die rijk was aan mineralen. Deze mineralen stimuleerden de mijnbouw en droegen bij aan de rijkdom van het oude Egypte.
De regio was bergachtig, wat navigatie vrijwel onmogelijk maakte. De plateaus aan beide kanten van de bergen waren droog en heet. Deze kenmerken maakten het moeilijk voor legers om over te steken of hun kamp op te slaan om een aanval op te zetten.
De Oostelijke Woestijn diende ook als mijnbouwlocatie voor de Egyptenaren, omdat het rijk was aan goud en steenkool. Er bevonden zich ook verschillende steengroeven waar de Egyptenaren edelstenen wonnen. Enkele van deze stenen zijn onder andere graniet, marmer en kalksteen.
De Egyptenaren gebruikten deze stenen om te bouwen en hun koninkrijken te vestigen. Later ontdekten ze andere mineralen, zoals ijzer, wat hielp bij het beeldhouwen. De Oostelijke Woestijn herbergde veel handelsroutes in en uit Egypte. Al deze factoren droegen bij aan de groei en beschaving van Egypte.
Hoe de Grote Zandzee de Egyptenaren Hielp
De grote zandzee bevond zich in het noorden van Egypte. Het overspande meer dan 700.000 vierkante kilometer (270.271 vierkante mijl) en was vol met duinen. De Egyptenaren noemden het de Grote Zandzee vanwege de zanderige aard van de regio. De grenzen van de regio strekten zich uit van Siwa tot de zuidwestelijke hoek van Egypte.
De duinen dienden als een natuurlijke barrière die indringers buiten de deur hield. De enorme hoeveelheid zand ontmoedigde ook het opzetten van vijandelijke kampen. De extreme hitte zorgde ervoor dat legers niet konden oversteken zonder te sterven van dorst en honger.
De Grote Zandzee bevatte ook silicaglas en de Farao’s van Egypte stonden erom bekend deze glazen als ornamenten te gebruiken. Ook bekend als het Silicaglasveld, voegde het kleur toe aan de Egyptische royalty en bracht het hen roem. Toen wetenschappers het graf van Toetanchamon ontdekten, vonden ze een amulet van prachtig silicaglas.
Ten slotte diende de Grote Zandzee als een wateropslagplaats voor de oude Egyptenaren. De mensen sloegen water op in grote potten in een gebied van de Grote Zandzee dat bekend staat als Abu Ballas. Deze enorme potten zorgden ervoor dat reizigers of mineralenzoekers niet stierven van de dorst. De Abu Ballas-potten hielpen ook bij de verkenning van Centraal-Afrika.
Hoe de Sinaï-woestijn de Egyptenaren ten Goede Kwam
Een andere woestijn die de beschaving van Egypte beïnvloedde, was de Sinaï-woestijn. De mensen noemden het Sinaï vanwege de nabijheid van de berg Sinaï. De woestijn bevond zich in het noordoostelijke deel van het land en deelde een grens met Israël en de Gazastrook in het oosten.
Net als de Oostelijke Woestijn stond de Sinaï-woestijn bekend om de winning van turkoois. Daarom noemden de oude Egyptenaren de plaats Mafkat, wat Land van Turkoois betekende.
De oude Egyptenaren gebruikten turkoois voor het maken van kralen en amuletten. Ook gebruikten de mensen turkoois om inlegwerk te maken voor gouden kettingen en armbanden. De Egyptenaren gebruikten turkoois inlegwerk ook voor stenen en beeldjes.
De Sinaï-woestijn was ook prominent aanwezig vanwege de overvloedige voorraad kopererts. Koper hielp de Egyptenaren om gereedschappen te ontwikkelen die hun ontwikkeling bevorderden. Gereedschappen die ze produceerden, waren onder meer landbouwwerktuigen en werkgereedschap. Dit transformeerde het landbouw- en ambachtelijke landschap van het oude Egypte.
Andere Voordelen van de Egyptische Woestijnen
Naast verdediging tegen vijanden en een bron van mineralen, dienden de woestijnen als begraafplaatsen. De gewone burgers van het oude Egypte begroeven hun doden in de woestijn na een begrafenisceremonie. Graven voor de gewone mensen waren eenvoudig vergeleken met die van de koninklijke familie.
De oude Egyptenaren begroeven hun royalty’s in uitgebreide structuren die bekend staan als piramides. De piramides bevonden zich aan de rand van de woestijnen, dicht bij de vruchtbare gronden. De meeste materialen die werden gebruikt bij het bouwen van de piramides kwamen uit de woestijn. De piramide van Gizeh behoorde met name tot de zeven wonderen van de antieke wereld.
Hoe Hebben de Woestijnen de Moderne Bevolking van Egypte ten Goede Gekomen
De woestijnen dienen nog steeds de behoeften van de moderne bevolking van Egypte. Van toerisme tot brandstofproductie, de woestijnen dragen veel bij aan de economie van Egypte. Het is de thuisbasis van een breed scala aan archeologische vindplaatsen die inzicht geven in het leven in de oudheid.
Hier zijn enkele van de manieren waarop de woestijnen de moderne Egyptenaren ten goede komen.
De Woestijnen Zijn Grote Toeristische Trekpleisters in Egypte
De woestijnen trekken toeristen en buitenlandse valuta aan om de economie van het land te stimuleren. De Witte Woestijn trekt bijvoorbeeld veel bezoekers naar zijn verbazingwekkende reliëfs. Het ontleent zijn naam aan de crèmekleur die het kenmerkt. De Witte Woestijn is de thuisbasis van natuurlijke krijtrotsontwerpen die lijken op paddenstoelen, ijsbergen, enz.
De Westelijke Woestijn is een Reserve van Aardgas en Olie
Tegenwoordig is de Westelijke Woestijn een bron van aardgas. Er loopt een pijpleiding door de woestijn. De gaspijpleiding produceert naar verluidt gas tot wel 15 miljoen kubieke voet per dag. Het gas uit de Westelijke Woestijn maakt ongeveer 30 procent uit van de totale gasproductie van het land.
De Westelijke Woestijn is ook de thuisbasis van olie. Bronnen zeggen dat de woestijn ongeveer 16 procent bijdraagt aan de totale hoeveelheid olie in het land.
Samenvatting
We hebben gekeken naar hoe de woestijnen van onmetelijk voordeel zijn geweest voor zowel oude als moderne Egyptenaren.
Om samen te vatten, hebben we besproken dat:
- Woestijnen het grootste deel van het landschap van Egypte bedekten
- Deze woestijnen kwamen de Egyptenaren op meer dan één manier ten goede
- Ze dienden als natuurlijke muren tegen invasies uit het buitenland
- De Oostelijke Woestijn was rijk aan minerale afzettingen wat de Egyptenaren rijkdom bracht
- De Westelijke Woestijn was het laatste verdedigingsmiddel tegen de Perzische invasie
- De Sinaï-woestijn was rijk aan edelstenen en kopererts
- De Grote Zandzee was de thuisbasis van silicaglas, dat de Egyptenaren gebruikten om hun amuletten te versieren
- De woestijnen bieden de Egyptenaren vandaag de dag nog steeds immense voordelen
De woestijnen hebben reserves van natuurlijke olie en gas, wat de economie van Egypte tegenwoordig helpt. Zonder deze rode landen zijn de geschiedenis en beschaving van Egypte onvolledig.
