Darius II: Hoe hij de Koning der Koningen van Perzie werd

Darius II stond ook bekend als Darius II Nothus, en mensen beschouwden hem als de Koning der Koningen van het Eerste Perzische Rijk, of het Achaemenidische Rijk. Hij regeerde van 423 v.Chr. tot ergens tussen 405 en 404 v.Chr. en toonde bestuurlijke briljantie en ambitieuze bouwprojecten gedurende zijn bewind.

Als een uitmuntend leider hielpen zijn beleid en programma’s bij de uitbreiding van zijn rijk en bevorderden zij de handel door heel Perzie en zijn buurlanden. Lees verder om te ontdekken hoe deze opmerkelijke leider dit alles bereikte.

Wie was Darius II?

Koning Darius II was de zoon van Artaxerxes I, de Griekse Macrocheir of “Langhand” in het Latijn, en zijn concubine genaamd Cosmatidene, een vrouw uit Babylon. Dit was waarschijnlijk de reden waarom Darius “Darius de Nothus” werd genoemd, ofwel de bastaard.

Hij trouwde met zijn halfzus Parysatis, en hun verbintenis werd gezegend met vier zonen en een dochter. Zijn zonen waren Arsaces of Artaxerxes Mnemon, Cyrus de Jongere, Darius III en Codomannus, terwijl zijn dochter Amestris was.

Darius II werd erkend om zijn briljantie als leider. Mensen prezen met name zijn leiderschap omdat hij erin slaagde Perzie te versterken tijdens zijn bewind. Hij werkte hard om een superieur land op te bouwen, waar zijn veroverde volkeren in vrede leefden.

Darius II en zijn vroege leiderschap

Darius II of Ochus begon zijn leiderschap toen zijn vader, Artaxerxes I, stierf. De opvolger van Artaxerxes I zou Xerxes II moeten zijn, de broer van Darius II, maar hij werd gedood door zijn andere broer, Sogdianus.

Ondertussen vond er nog een moord plaats toen Darius II in opstand kwam tegen zijn halfbroer Secydianus (of Sogdianus) en de troon van hem afnam, waardoor hij Sogdianus doodde. Historici bevestigden dat deze executie plaatsvond nadat Darius II de troon had veiliggesteld.

Darius II werd aangesteld als de satraap van Hyrcanie voordat hij de macht greep, en dat was toen hij de naam Darius II aannam. Onderdeel van zijn leiderschap was het toestaan van de grote invloed van eunuchen, evenals zijn machtige vrouw en halfzus Parysatis, bij zijn beslissingen. Helaas stond Parysatis alom bekend als de wrede en ambitieuze vrouw van Darius II.

Er was een reeks intrigues en schandalen die zijn koningschap omhulden. De Hyrcaniërs en Mediers leidden ook een opstand tegen zijn macht, maar hij wist deze snel op te lossen. Vervolgens klaagden mensen en toonden hun ongenoegen over zijn leiderschap vanwege berichten over wijdverspreide corruptie.

Darius II en zijn militaire strategieen

Darius de Tweede maakte ook geschiedenis toen hij een militaire campagne lanceerde tegen Griekenland. De Atheners werden verslagen bij Syracuse in 413 v.Chr., wat Darius ertoe bracht zijn commando te manoevreren. In plaats van meer veldslagen na te jagen in Syracuse, besloot hij de Griekse kuststreek van Klein-Azie terug te veroveren.

Gezien de spanningen achter de satrapen van Klein-Azie verwachtten de mensen oorlog, vooral toen Tissaphernes weinig steun gaf aan de Spartanen. Integendeel, Darius gaf zijn militaire steun aan de Spartanen door Tissaphernes te vervangen als opperbevelhebber van Klein-Azie. Hij delegeerde ook zijn zoon, Cyrus de Jongere, als de nieuwe legerchef om zijn militaire controle uit te voeren.

De benoeming van Cyrus de Jongere gaf meer kracht aan het Perzische leger tegen de Atheners. Bijgevolg kon dit militaire plan de controle van de Atheners bij Aegospotami breken. Historici hebben meer overwinningen van Darius II gemeld, zoals zijn vernietiging van Griekse dynastieen in Ionie.

Persoonlijke kwesties

Darius II regeerde met problemen betreffende zijn relaties. Historici hebben zijn huwelijk met de dochter van Gobryas onthuld, met wie hij vier zonen had. Dit gebeurde voordat hij aan de macht kwam. Een van zijn zonen was de vader van Artabazanes, die in de tweede helft van de derde eeuw v.Chr. de Medische koning werd.

We hebben al zijn huwelijk met zijn halfzus Parysatis besproken. Het is algemeen bekend dat hij sterk op haar leunde als het ging om het handhaven van de regels in zijn koninkrijk. Hij is in verband gebracht met haremintrigues in sommige schandalige omstandigheden.

Interessant genoeg is er een gemelde associatie tussen Darius II en de hogepriester Johanan van Ezra, zoals vermeld in de Elephantine-papyri. Dit zou bewijs kunnen leveren voor de bewering dat hij in de bijbel werd genoemd.

Mensen zijn bijvoorbeeld overtuigd van zijn bijbelse aanwezigheid als Darius II, zoon van Esther, geboren uit Ahasverus of Artaxerxes I. Geleerden handhaven hun overtuiging dat dit te wijten is aan de Joodse traditie die Esther associeert met koning Darius II en Cosmatidene, de Babylonische moeder van Darius II.

Zijn nalatenschap

Darius steunde Sparta in zijn militaire campagnes, en hun gezamenlijke inspanningen braken de Atheense macht in 405 v.Chr. Deze grote campagne verdiende een plaats in de geschiedenis van Perzie en Griekenland, maar Darius stierf na hun overwinning. Zijn nalatenschap als een van de drie koningen die Xerxes opvolgden, werd versterkt door de samenwerking van zijn ondergeschikten.

Een van de belangrijkste gebeurtenissen tijdens deze periode was de Peloponnesische Oorlog tussen Athene en Sparta, waarin meerdere pauzes de oorlogsperiode kenmerkten. Historici hebben verteld dat Perzische boogschutters de oorlog uitbuitten door Griekse staten om te kopen. Eerst kochten zij Athene om tegen Sparta te vechten, wat resulteerde in de Vrede van Callias.

Vervolgens steunden de Perzen het kamp van Sparta. Door twee kanten te bespelen konden de Perzen, aangevoerd door Darius II, voordeel halen uit hun vijanden. Darius II speelde een belangrijke rol in het conflict toen hij de kant van de Spartanen koos.

Darius II en het Achaemenidische Rijk

Terwijl het Achaemenidische Rijk werd versterkt door verschillende groepen mensen, was het als een nieuw paradigma van diverse culturen in de oudheid. Het is niet gemakkelijk om de invloed van dit rijk op het leiderschap van Darius II voor te stellen, maar hij was bekwaam genoeg om de veroverde volkeren te beheersen.

Uiteindelijk produceerde deze gebeurtenis een onderscheidende Perzische cultuur met een mengeling van de invloed van zijn veroverde naties, die later gezamenlijk het Achaemenidische Rijk werden genoemd.

Achaemenidische cultuur

Darius II speelde een belangrijke rol bij het vormgeven van dit rijk. Daarom werd hij de Koning der Koningen genoemd, maar de cultuur van de Achaemeniden was een combinatie van gemengde talen.

De Perzen spraken bijvoorbeeld Oudperzisch, dat werd gedefinieerd als het zuidwestelijke dialect van Iran. Deze taal werd ontwikkeld toen Darius II een unieke taal opdroeg om zijn nalatenschap als koning vast te leggen.

Volgens historici gaf Darius II het mandaat om drie talen te gebruiken om alle mensen te bereiken. Dit waren het Elamitisch, het Babylonisch en het Oudperzisch. Schrijvers schreven Elamitische inscripties op klei, en het Elamitisch werd ook beschouwd als de gangbare taal van de Perzen.

Darius als Koning der Koningen

De vroege Perzische cultuur was gemodelleerd naar het feodale systeem van die tijd. De Perzen waren verdeeld in krijgers, priesters en herders of boeren. Darius werd de Koning der Koningen genoemd om zijn opperste gezag te tonen.

Volgens hun traditie koos een geselecteerde groep families uit de krijgersklasse Darius II als Koning der Koningen. Zijn troon werd gekenmerkt door zijn heilige invloed en charismatisch leiderschap als koning. Hij werd geeerd en vereerd door zijn volk.

Rol van de Koning der Koningen

De Koning der Koningen was bekleed met opperste macht om de zaken van het rijk te besturen. Darius II trad op als rechter in het hof van beroep om rechtvaardigheid te tonen aan zijn volk. Evenzo controleerde hij de strijdkrachten in zijn koninkrijk, evenals de burgers in het gehele rijk.

Hij hield toezicht op het bestuur van alle provincies die werden geleid door satrapen, en hij had zijn ogen en oren scherp gericht op het besturen van zijn koninkrijk. Zijn functionarissen hadden de controle over de politieke en economische status van de 20 provincies onder zijn macht.

Darius II en zijn religie

Historici hebben ontdekt dat de Perzen gelovigen waren van goden geassocieerd met natuurverschijnselen. Zij brachten dierenoffers en vereerden vuur, planten en stenen. Zij aanbaden hun oude goden, en de koning was niet uitgesloten van dit geloof. Hij eerde ook Ahura Mazda, de god van de Achaemenidische koningen.

Hij bracht hulde aan de goden volgens de toon van Zoroasters theologie. Darius II onthulde ook zijn rituelen voor bovennatuurlijke kracht, en hij had een collectie monumenten met inscripties van zijn geloof in zijn goden.

Conclusie

Darius II had een kort maar betekenisvol bewind dat ongeveer 19 jaar duurde. Hier zijn enkele belangrijke punten over zijn heerschappij.

• Zijn geboorte gaf aanleiding tot vragen vanwege zijn impopulaire Babylonische moeder genaamd Cosmatidene.
• Hij kwam aan de macht door de troon te grijpen van zijn halfbroer Sogdianus.
• Als machtig koning van Perzie steunde Darius de Spartanen door zijn zoon, Cyrus de Jongere, aan te stellen als nieuwe opperbevelhebber van het Perzische leger.
• Eunuchen en zijn ambitieuze vrouw Parysatis hadden grote invloed op zijn bewind.
• Hij werd beschouwd als de Koning der Koningen van Perzie.
• Zijn nalatenschap was opmerkelijk in de kracht van zijn regering, die een alliantie met de Spartanen smeedde.

Hoewel zijn geboorte werd ontsierd door controverses over het feit dat hij een onwettig kind was, valt niet te ontkennen dat Darius II in staat was zijn macht te bewijzen en een blijvende nalatenschap achter te laten.