Uranus

Uranus: De Titaan en Griekse god van hemel, lucht en uitspansel

Uranus, Titaan van de eerste generatie, was de oer-Griekse god van de hemelen, de hemel en de lucht. Hij was er bij het begin van de tijd. Zijn moeder, Gaia, bracht hem voort als haar eerste kind, en samen regeerden zij over de wereld. Lees dit om te ontdekken hoe zijn heerschappij abrupt eindigde door de omverwerping door zijn trouweloze zoon Cronus.

Wie was Uranus in de Griekse mythologie?

Uranus de Titaan was de god van de hemelen aan het begin der tijden. Hij was het eerste kind van Gaia, de moedergodin, ook bekend als Moeder Aarde. Samen schiepen en regeerden zij over de wereld, en bouwden een stevig en sterk Titanenpartnerschap. Hij verwekte velen, maar het was de beroemdste zoon van Uranus, Cronus, die hem uiteindelijk omverwierp.

Uranus leek minder op een daadwerkelijk wezen en meer op een “mythologisch verschijnsel” voor de Grieken van die tijd. Hij werd niet zozeer begrepen als een god maar eerder als een aanwezigheid of een kracht. Hij was ontegenzeggelijk mannelijk, en hij personifieerde de rauwe vernietigingskracht van mannelijkheid. Hij had de heerschappij over de hemelen, maar hij was er ook een mee.

Hij was de mannelijke helft van het partnerschap terwijl Gaia de vrouwelijke helft was. Hij stond doorgaans bekend als een wrede en liefdeloze vader, en zijn macht kon niet worden getrotseerd. Al het leven kwam voort uit hem en Gaia. Echter, zijn leven en zijn heerschappij eindigden toen Cronus de macht in eigen handen nam.

De etymologie van Uranus, grote god van de hemelen

Uranus, synoniem met de planeet die zijn naam draagt, betekent “hemel” of “hemelen.” Het kwam van het Griekse woord “worsanós.” Het zou ook afkomstig kunnen zijn van het Indo-Europese woord “uers-”, wat “regenen” of “nat maken” betekent.

Familie van Uranus, uit wie al het leven voortkwam

Hoewel zij zijn moeder was, lagen Gaia en Uranus ook samen om de rest van de wereld te scheppen. Elke dag keerde hij terug om bij haar te zijn. De kinderen van Uranus omvatten:

• De Titanen, zoals Rhea, Hyperion, Phoebe, Cronus en de Cyclopen
• De Hekatoncheiren, monsters met honderd handen
• Aphrodite, uit een vreemde verbinding met zeeschuim

Hij was ook de grootvader van de befaamde Olympische goden. Deze omvatten de godin Hera, Demeter, Zeus, Hestia, Poseidon en Hades. De vader van Uranus leek echter niet te bestaan.

Mythen van Uranus, de grote god in het begin

Aangezien Uranus meer op een kracht leek dan op een fysiek wezen, waren er weinig mythen op zijn naam. Maar door het feit dat hij de “vader” was van bijna al het Griekse leven, had hij zijn hand in vele zaken. Hij was degene die een cyclus van de ene omverwerping na de andere in gang zette.

De oorsprong van Uranus, het begin van alles

De dichter Hesiodus beschreef het begin van Uranus in zijn beroemde gedicht “Theogonie,” rond de 8e eeuw v.Chr. Het gedicht sprak over vele mythen en aspecten van de Griekse cultuur en het leven. Uranus was Gaia’s eerste kind, en zij werd daarna een moedergodin en Moeder Aarde. Samen verbonden zij zich en waren de ouders van alle Griekse godheden en wezens.

Maar hij was geen goede vader, en Gaia wist het. Hij was wreed, gewelddadig en onvriendelijk, en hij had een grote angst dat zijn kinderen hem uiteindelijk zouden omverwerpen. Toen ze voor het eerst kinderen begonnen te krijgen, werd hij zo bang dat hij sommige van zijn kinderen naar Tartarus stuurde, een soort hel diep in het sterfelijke rijk. Gaia was woedend op hem en vreesde voor haar kinderen.

Zij schiep een sikkel en vertelde haar kinderen dat zij moedig genoeg moesten zijn om hun vader te castreren en zijn troon over te nemen. Van al haar vele kinderen was het Cronus die besloot de daad te verrichten.

De omverwerping en ondergang van Uranus: Cronus als jaloerse zoon

In sommige verhalen was Gaia degene die haar kinderen aanspoorde de macht van hun vader over te nemen. Maar in andere verhalen was Cronus wanhopig op zoek naar macht voor zichzelf. Hij wilde niet langer dat zijn vader het universum beheerste, dus nam hij het van hem af. Hij castreerde zijn vader en wierp Uranus’ geslachtsdelen in zee.

Uit die daad kwamen allerlei wezens voort, waaronder de prachtige godin van liefde en seksualiteit, Aphrodite. Zij werd geboren uit het bloed en zaad van zijn geslachtsdelen en het zeeschuim, en zij rees volwassen op uit de zee. Toen Cronus’ zetel stevig was, bevrijdde hij zijn broers en zussen, maar hij hield de monsterlijke broers en zussen in Tartarus. Hij wist niet dat hem hetzelfde lot zou treffen als zijn vader.

De castratie van Uranus: Waar is de sikkel gebleven?

Er was veel discussie over waar die beroemde en bloederige sikkel terechtkwam nadat Cronus hem had gebruikt om zijn doel te bereiken. Een dichter genaamd Callimachus verklaarde dat hij was begraven in Zancle, op Sicilië. Een Griekse reiziger genaamd Pausanias geloofde daarentegen dat de sikkel in zee was geworpen bij de kaap nabij Bolina, een oude stad in Griekenland.

De oer-Titaangod en andere godheden

Er bestaat een gelijkenis tussen de Griekse Uranus en de Hurritische god Anu. De Hurrieten waren een volk dat bestond tijdens de Bronstijd, en hun locatie was Anatolië, Syrië en Noord-Mesopotamië. Anu was eveneens een hemelgod, en hij onderging een vergelijkbaar lot. Zijn zoon Kumarbis beet de geslachtsdelen van zijn vader af, en daarna kon hij drie goden uitspuwen.

Een van die goden, Teshub, keerde later terug en wierp Kumarbis omver. De legende volgde dezelfde lijn als Uranus die werd omvergeworpen door Cronus, en Cronus die werd omvergeworpen door Zeus.

Uranus in de popcultuur

Uranus leeft vandaag de dag voort via de naam van de zevende planeet vanaf de zon. Deze planeet werd in 1781 ontdekt door William Herschel. De eerste naam zou “Georges Ster” zijn geweest vanwege koning George III, die destijds aan de macht was. De naam werd in de 19e eeuw veranderd in Uranus.

Het was logisch dat er weer een Griekse god werd gekozen als naam voor een planeet. Alle andere goden zijn er ook, alleen werden hun Romeinse namen gekozen. De planeet Uranus behield zijn Griekse naam, en de Romeinse tegenhanger van de god was Caelus.

Conclusie

Hier volgen de belangrijkste punten over Uranus die in het bovenstaande artikel zijn behandeld:

• Uranus was de Titaangod, oergod van de hemel en de hemelen in de Griekse mythologie. Hij was de eerste zoon van Gaia, Moeder Aarde, die later zijn geliefde werd. Samen waren zij de ouders van alle Griekse goden en wezens.
• In de Oudgriekse tijd was hij meer een mythologisch verschijnsel dan een “vast” wezen zoals Zeus en Hera. Hij was eerder een kracht dan een wezen, en hij bezat een sterke, vernietigende macht.
• Samen met Gaia waren zij twee helften van een geheel: zij het vrouwelijke aspect, en hij het mannelijke. Ze hadden vele kinderen, maar hij was wreed en liefdeloos, dus zijn kinderen hadden geen liefde voor hem, en Gaia evenmin.
• Samen met Gaia verwekte hij de Titanen, de Cyclopen en de Hekatoncheiren.
• Zijn naam betekende “hemel” of “hemelen” of misschien zelfs “nat maken.”
• Uranus was altijd bang dat zijn kinderen hem zouden omverwerpen. Dus wierp hij hen in Tartarus, een soort hel. Gaia was zo ontdaan dat ze een sikkel maakte. Ze vroeg haar kinderen om terug te vechten, zijn geslachtsdelen af te snijden met de sikkel, en hem omver te werpen. Cronus, een Titaan, stemde in, sneed de geslachtsdelen van zijn vader af en wierp ze in zee.
• Na zijn castratie brachten zijn geslachtsdelen en het zeeschuim de prachtige godin Aphrodite voort.
• Cronus werd de leider van het universum. Hij bevrijdde zijn Titanenbroers en -zussen maar hield de monsterlijke in Tartarus.
• Cronus zou later op dezelfde manier eindigen, door de hand van zijn zoon Zeus.
• Er was enige discussie over waar de beroemde bloederige sikkel is begraven: sommigen zeggen op Sicilië, anderen voor de kust van Griekenland.
• Uranus vertoonde een gelijkenis met de Hurritische god Anu, wiens zoon zijn geslachtsdelen verwijderde en wiens zoon hem eveneens omverwierp.
• Uranus leeft voort in de naam van de zevende planeet vanaf de zon. Deze planeet werd in 1781 ontdekt door William Herschel en oorspronkelijk “Georges Ster” genoemd.
• De naam werd later in de 19e eeuw veranderd in Uranus, wat beter paste bij de andere namen van de planeten. Uranus is echter de enige planeetnaam die Grieks is gebleven. Zijn Romeinse tegenhanger is Caelus.

Uranus was er bij het begin van de Griekse tijd samen met zijn moeder terwijl zij de rest van de vergoddelijkte wereld voortbrachten. Uit hen ontsproot al het goddelijke leven, en dankzij hen begon alle mythologie. Hij had echter een slecht begin, en hij had een slecht einde door de hand van zijn eigen kind. Het zette een dodelijke cyclus in gang, maar velen zouden zeggen dat deze machtige Titaan uiteindelijk kreeg wat hij verdiende.