Brigid

Brigid: De Verhevene Brigid, godin van vruchtbaarheid, lente en bronnen, was een Keltische godheid van het heidense Ierland. Ze was een prominent lid van de Tuatha Dé Danann, wat “het volk van de godin Danu” betekent, het pantheon van Ierse godheden.

Ze was niet alleen de godin van vruchtbaarheid, maar ook de godin van genezers, vuur, poëzie, smeedkunst, dieren, de dageraad, en werd “De Verhevene” genoemd.

In dit artikel leer je over Brigids begin en hoe ze een bepaalde rouwttraditie voor Ierse vrouwen creëerde.

Wie Is Brigid in de Keltische Mythologie?

Brigid werd geliefd door de dichters in het pre-christelijke Ierland vanwege haar vermogen om poëtische inspiratie te schenken. Ze was ook verbonden met genezing, bescherming, smeedkunst en dieren. Mensen offerden aan haar om inspiratie, genezing en bescherming te verkrijgen.

Het lijkt erop dat haar domein geen einde kende, want ze was ook de godin van bronnen en waterwegen, en haar naam komt van het Proto-Keltische woord “Briganti,” wat “De Verhevene” of “De Hoge” betekent.

Je kunt deze verbinding zien in het Engelse woord “bright,” dat uit hetzelfde stamwoord voortkwam. Haar naam is de inspiratie voor de moderne naam Bridget, en deze godin heeft veel overeenkomsten met de christelijke heilige St. Brigid van Kildare.

Dit kan komen doordat de heidense godin in het christelijke verhaal werd opgenomen toen het christendom aan populariteit won, waardoor haar verhaal voortleeft. Haar domein bestond uit vele dingen, en daarom weten we dat ze een zeer belangrijke en gerespecteerde godin was in het Ierse pantheon.

Er werden offers aan haar gebracht en ze werd vereerd om haar diverse vaardigheden, maar haar eigenschappen waren vaak tegenstrijdig. Aan de ene kant was ze de godin van vruchtbaarheid en beschermster van vrouwen en kinderen. Aan de andere kant was ze de beschermheilige van dichters en smeden. Ze was verbonden met passie en vuur en tegenstrijdig genoeg ook met sereniteit, kalmte en water.

Brigid en Haar Familie

Brigid werd genoemd in de oude geschriften over Ierland, zoals Cormacs Woordenboek uit de 9e eeuw of Lebor Gabála Érenn, een verzameling proza en poëzie over de geschiedenis van Ierland. Daarin was Brigid de dochter van de Dagda, de hoofdgod van het Ierse pantheon.

Hij was degene die de gaven van genezing en wijsheid aan haar doorgaf. Haar moeder was mogelijk Danu, de riviergodin, of Boann, de vruchtbaarheidsgodin.

Haar broers en zussen waren onder anderen:

• Aengus, god van jeugd, zomer en mogelijk poëtische inspiratie
• Midir
• Cermait, zoon die werd gedood nadat hij een affaire had met de vrouw van een andere man
• Aed, god van de onderwereld
• Bodb Derg, opvolger van de Dagda
• Brigid de Genezer
• Brigid de Smid

(Deze twee Brigids kunnen haar zussen zijn geweest, of het kan hebben betekend dat Brigid een drievoudige godin was. Het is onduidelijk in de geschriften, maar het kan ook waar zijn dat Brigid meer een titel was dan een persoonlijke naam.)

Ze trouwde met de Hoge Koning Bres en kreeg met hem een zoon genaamd Ruadán. In een ander verhaal trouwde ze met een man genaamd Tuireann, en ze kregen drie zonen: Brian, Iuchar, Irchaba. De populairste verhalen stellen dat ze de vrouw was van de Hoge Koning Bres, maar tragisch genoeg stierf haar zoon in een bloedige slag. Haar klaagzangen voor hem werden legendarisch.

Brigids Mythen: Verhalen van de Roodharige Godin

Er werd gezegd dat Brigid bij zonsopgang werd geboren en vlammen uit haar hoofd schoten. Ze werd geboren in de oude kring van goden, de Tuatha Dé Danann, die magie beoefenden. Vanwege de vlammen waarmee ze werd geboren, was Brigid automatisch verbonden met de kosmos.

Om welke reden dan ook verloor haar familie hun mystieke landen in het westen. Ze konden daar niet langer wonen, dus zochten ze een nieuw land om te leven en hun magie te beoefenen. Ze reisden naar het mistige eiland Ierland om zich te vestigen. Echter, toen ze aankwamen, barstte er een grote slag los tussen hen en de bewoners die er al woonden: de Firbolg en de Fomorianen.

Ze behaalden de overwinning op de Firbolg in Galway. Daarna stonden ze tegenover de Fomorianen (angstaanjagende reuzen) in Sligo. De goden wonnen de slag tegen de bewoners van Ierland, maar ze betaalden de ultieme prijs.

Brigid en het Klagen

Brigid wordt gecrediteerd voor het creëren van de rouwhandeling van “keening” (klagen), en dat was vanwege deze slag. Toen ze gingen vechten tegen de bewoners van Ierland, raakte haar vader gewond en stierf later aan zijn verwondingen.

Helaas, ondanks het algehele succes van haar zoon Ruadán in de slag, viel hij neer en stierf daar op het slagveld. Brigid ging naar hem toe en weeklaagde over haar zoon terwijl ze naast zijn dode lichaam lag.

Ze huilde luidkeels van verdriet, en haar klaagzangen waren bijna als een droevig lied. Volgens de mythe was dit de eerste keer dat verdriet werd gevoeld in Ierland.

Dankzij Brigid zouden Ierse vrouwen klagen bij de graven van hun doden als onderdeel van een traditie. Dat is ook de reden waarom Brigid de beschermster van begraafplaatsen was.

Brigids Symbolen en Kunst

Ze werd vaak afgebeeld met rood of “vurig” haar vanwege haar verbinding met vlammen en natuurlijk Ierland. Ze droeg een mantel die eruitzag als een zonnestraal, en vlammen kwamen uit haar hoofd. Ze was een jeugdige vrouw, en ze werd mogelijk afgebeeld met dingen die onder haar domein vielen. Deze items zijn vlammen, kinderen en gedomesticeerde dieren.

Ze had twee ossen in haar gevolg, wat haar bescherming en patronage van dieren toonde. Hun namen waren Fe en Men. Ze hield ook gezelschap met een wild zwijn genaamd Torc Triath en een ram genaamd Cirb.

Festivals en Heilige Plaatsen van de Keltische Godin van het Vuur

Er was één festival in Ierland voor Brigid. Het is ook hetzelfde festival als dat van St. Brigid, omdat ze na de komst van het christendom onlosmakelijk verbonden raakte met de godin Brigid. Verering van de godin en de heilige vond plaats tijdens het festival Imbolc, dat plaatsvindt op 1 februari van elk jaar.

1 februari was het begin van het Ierse jaar, en het was dus een tijd om het leven, wedergeboorte, genezing, bescherming en inspiratie te vieren. Omdat haar heilige plaatsen bronnen en waterwegen waren, lieten de Ierse mensen offers achter op die plekken om te vragen om genezing, wijsheid of bescherming.

De offers voor godin Brigid konden dingen zijn als voedsel of munten die de mensen achterlieten om om zegeningen te vragen. Hoewel alle bronnen en waterwegen haar heilige plaatsen waren, hebben twee hoofdlocaties aan populariteit gewonnen in de Ierse geschiedenis. De eerste is Brigids Bron in Kildare, waar het water in de bron naar men zei elke wond of elke ziekte kon genezen. Vandaag de dag is het gewijd aan St. Brigid, maar er brandt nog steeds een eeuwige vlam voor Brigid, de godin.

De andere is Brigids Bron in County Clare, die werd gebouwd in een kerk onder een begraafplaats. Beide plaatsen zijn heilige locaties, en bezoekers komen zelfs vandaag nog om de zegen van de heilige of de godin te ontvangen. Een van Brigids andere symbolen is het Brigidkruis, en het is nog steeds populair in Ierland, vooral rond Imbolc. Het wordt gemaakt van biezen of gras en is een zeer populair symbool, en velen over de hele wereld herkennen het mogelijk als een beschermingsamulet.

Brigid en St. Bridget van Kildare

Toen het christendom naar Ierland kwam, veranderden monniken de godin Brigid in haar christelijke equivalent. Dit was St. Bridget van Kildare. Er bestaat enig debat over de vraag of deze heilige werkelijk een echt persoon was of dezelfde mythische status deelde als haar heidense tegenhanger. Hoe dan ook, St. Brigid werd, net als Patrick, een beschermheilige van Ierland.

Brigid en St. Brigid delen vergelijkbare kenmerken en macht over vergelijkbare domeinen. Ze was geboren in een heidens gezin, maar met de hulp van St. Patrick werd haar familie bekeerd tot het christendom.

Op jonge leeftijd begon ze wonderen te verrichten zoals genezing, wat haar verbond met de Keltische roodharige godin. Naarmate ze groeide in het geloof, werd haar de oprichting van een klooster en een kunstacademie toegeschreven.

Haar leven was gewijd aan geloof en vriendelijkheid, het dienen van de armen en het bieden van genezing. Zij en Brigid de godin deelden vele verhalen en eigenschappen, en zelfs nu delen ze dezelfde feestdag en heilige plaatsen.

Van zowel godin als heilige ging het gerucht dat ze vele malen werden benaderd door mensen voor zegeningen, genezing en bescherming. Echter, Brigid de godin stelde deze mensen vaak op de proef of gaf hen lessen als prijs voor alles wat ze hen gaf om hen te helpen leren en groeien.

Brigids Nalatenschap

Brigid als godin is te zien als een van het pantheon in het spel Dungeons & Dragons. Ze was ook onderwerp van liederen en poëzie, en natuurlijk kennen we haar als St. Brigid van Kildare. Ze zijn nu bijna precies dezelfde in de ogen van het Ierse volk. Brigids naam leeft voort in de Ierse cultuur, want velen worden Brigid of Bridget genoemd.

Conclusie

Brigid was een machtige godin in de Ierse folklore, en hier zijn de hoofdpunten van haar geschiedenis:

• Brigid was geboren uit de Dagda en Danu of Boann
• Ze was een van de Tuatha Dé Danann, wat “het volk van de godin Danu” betekent, het Ierse pantheon van goden
• Ze werd geboren bij zonsopgang, en vlammen schoten uit haar hoofd
• Ze was de godin van genezing, bescherming, inspiratie, begraafplaatsen, vuur, poëzie, vruchtbaarheid, smeedkunst, bronnen, waterwegen, en de lijst gaat door
• Haar naam betekent ook “De Verhevene”
• Ze was mogelijk een drievoudige godin, wat logisch zou zijn gezien het aantal eigenschappen en vaardigheden dat ze had
• Brigid was getrouwd met Hoge Koning Bres, en ze hadden een zoon genaamd Ruadán. Ze was mogelijk ook getrouwd met Tuireann en had drie zonen genaamd Brian, Iuchar en Irchaba
• De Tuatha Dé Danann woonden in de mystieke landen van het westen en beoefenden magie, maar ze verloren hun landen en moesten zich elders vestigen. Ze kozen Ierland
• Toen ze aankwamen, moesten ze vechten tegen degenen die er al gevestigd waren: de Firbolg en de Fomorianen
• Ze versloegen hen beiden, maar de Dagda, de hoofdgod, en Brigids zoon Ruadán stierven beiden
• Brigid treurde zo om haar zoon, en ze huilde het uit van verdriet, waarmee ze de traditie van klagen bij iemands graf creëerde
• Ierse vrouwen beoefenen deze plechtige traditie nog steeds
• Brigid wordt in kunst en verhalen afgebeeld met rood, vurig haar en een mantel als een zonnestraal
• Ze wordt mogelijk afgebeeld met vlammen, gedomesticeerde dieren of zelfs kinderen aangezien ze de godin van vruchtbaarheid en beschermster van dieren was
• Haar symbolen waren de twee ossen Fe en Men, het wilde zwijn Torc Triath, de ram Cirb en Brigids kruis, gemaakt van biezen en gras
• Brigids Kruis is een beschermingssymbool en is wereldwijd te vinden
• Zij en de christelijke heilige St. Brigid zijn nauw verbonden, en geleerden geloven dat deze heilige simpelweg werd overgenomen uit de heidense Ierse folklore
• Het is onduidelijk of St. Brigid van Kildare werkelijk bestond, maar zij is een beschermheilige van Ierland
• Zij en de godin Brigid delen dezelfde feestdag, Imbolc, op 1 februari, evenals dezelfde heilige plaatsen
• Brigids Bron van Kildare en Brigids Bron in Clare zijn beide heilige plaatsen voor deze vrouwen, en mensen kwamen daar offers brengen van voedsel of munten, evenals bij alle bronnen of waterwegen
• Brigid leeft voort in St. Brigid van Kildare, evenals in de naam Bridget

Het is verfrissend om een vrouw zo’n hoge achting te zien krijgen in het mythologische pantheon van een cultuur.

Echter, anders dan in andere mythologie, lijkt ze alleen positieve eigenschappen te hebben gekregen: genezing, inspiratie en bescherming. Op die manier leek ze bijna menselijk, en misschien is dat waarom het logisch is dat veel mensen denken dat ze de inspiratie is voor St. Bridget van Kildare.

Ze was ook zo bedroefd door het verlies van haar zoon, en haar reactie was zo indrukwekkend dat het de tradities van het latere volk van Ierland beïnvloedde. Dat is pas echte kracht.