Melanippe
Heldin uit twee verloren toneelstukken van Euripides. Melanippe (Μελανίππη) was de dochter van Aeolus, koning van Thessalië, en van Hippo, dochter van de centaur Cheiron. Hyginus stelde echter ook dat de vader van Melanippe Desmontes kon zijn.
Melanippe groeide uit tot een jonge wier schoonheid de aandacht trok van de zeegod, Poseidon. Het ongelukkige meisje raakte zwanger en werd de moeder van een tweeling. In een vlaag van woede verblindde Aeolus zijn eigen dochter en sloot haar op in zijn kerker. Aeolus liet zijn kleinzoons naar het wilde woud brengen, waar zij werden blootgesteld om te sterven.
Een koeienhoeder vond de tweeling, die door een koe werd gezoogd. De koeienhoeder bracht de zuigelingen naar koningin Theano, de echtgenote van Metapontus, koning van Metapontium. Theano, die Metapontus geen kind had kunnen baren, deed alsof deze tweeling van hem was. Toen Theano uiteindelijk zelf twee zonen baarde, dacht Metapontus dat alle vier zijn zonen waren. Theano noemde de vondelingen Aeolus (de Jongere) en Boeotus.
Toen de vier jongens opgroeiden, vreesde Theano dat haar eigen zonen onterfd zouden worden, omdat haar echtgenoot de voorkeur gaf aan Aeolus en Boeotus boven zijn eigen zonen. Theano beraamde een complot om de zonen van Melanippe te doden. Tijdens een jachtpartij vielen Theano’s zonen Aeolus en Boeotus aan, maar Poseidon waakte over zijn zonen en greep in. In het daaropvolgende gevecht werden Theano’s zonen gedood.
De zeegod onthulde dat hij hun ware vader was. Poseidon deelde hen ook mee over het lot van hun moeder. Boeotus en Aeolus keerden daarop terug naar Thessalië en doodden koning Aeolus. Zij bevrijdden hun moeder en brachten haar naar Metapontus. Poseidon herstelde Melanippe’s gezichtsvermogen.
Toen Metapontus de volledige waarheid vernam over de werkelijke afkomst van Aeolus en Boeotus en het complot van zijn overleden echtgenote, huwde hij Melanippe en adopteerde hij de tweeling als zijn eigen zonen. Aeolus en Boeotus werden de eponiemen van de Aeoliërs en Boeotiërs.
En Melanippe’s langdurige lijden kwam ten einde, en zij leefde nog lang en gelukkig.
