Erinyen (Furiën)
Vrouwelijke geesten die misdadigers tegen bloedverwanten bestraften. De Erinyen (Ἐρινύες) heetten Alector, Tisiphone en Megaera. Zij werden samen met de Giganten en de Meliae geboren uit de aarde waar bloed neerviel van de afgesneden geslachtsdelen van Uranus. Bij de Romeinen stonden zij beter bekend als de Furiën.
De Erinyen leken in de Onderwereld te verblijven, de Wereld der Doden. Het waren de Erinyen die veroordeelde zielen naar Tartarus brachten voor hun bestraffing, na het oordeel van Themis.
Een van hun beroemdste slachtoffers was Orestes. Toen Orestes zijn eigen moeder Clytemnestra vermoordde, achtervolgden de Erinyen hem jarenlang en brachten hem tot waanzin.
Met Orestes beval het orakel van Delphi en de god Apollo (Orestes’ beschermer) de jongeman om zijn moeder te doden. Om zijn vader te wreken, kreeg Orestes te maken met vervolging en waanzin door de Erinyen. Het nalaten om de dood van zijn vader te wreken zou eveneens tot vervolging en waanzin leiden. Orestes bevond zich in een onmogelijke situatie. Welke keuze Orestes ook maakte, hij zou door de Erinyen achtervolgd worden.
Op vergelijkbare wijze doodde Alcmeon zijn moeder en werd tot waanzin gedreven door de Erinyen. Alcmeon had de keuze om het bevel van zijn vader om zijn moeder te doden te negeren; Orestes kreeg die keuze niet.
Toen Athena en de Atheense jury Orestes vrijspraken, verzoenden de Atheners de Erinyen door aan te bieden een tempel voor hen te bouwen binnen hun stad. Hun naam werd veranderd in Eumeniden (Εἐμοδπος), wat de “Welwillenden” betekende.
