Conan mac Morna

Conan de Kale. Conan was de broer van Goll, clanleider van de Morna.

Hij werd beschreven als dik en lelijk; Conan was nooit een goede krijger en verrichtte geen heroïsche daden. Hij stond bekend om zijn lafheid en voortdurend geklaag.

In een vermakelijk verhaal kwamen de Fian-krijgers bij een herberg aan, waar hun eten en gastvrijheid werd aangeboden. Zij ontdekten echter dat het een magische val was, opgezet door het Feeënvolk. Zij werden gered door Díarmait. Conan zat echter vast aan zijn stoel. Toen ze hem van zijn stoel trokken, werd een deel van zijn huid losgescheurd van zijn billen en rug. Om het verlies van huid te compenseren bedekten de Fian-krijgers hem met de huid van een zwart schaap. Deze schapenvacht groeide in de plaats van zijn huid.

Een ander grappig verhaal vertelde van een veldslag die plaatsvond bij de “Heuvels der Slachting”. Een vijandelijke krijger daagde de dapperste Fian uit voor een tweegevecht. De Fian-krijgers duwden Conan naar voren om de vijandelijke krijger genaamd Liagan het hoofd te bieden. Liagan beledigde en berispte Conan. Conan leidde Liagan echter af, en toen de krijger zijn hoofd omdraaide, sloeg Conan het hoofd van de vijand af met zijn zwaard. De lafaard die hij was, liet Conan zijn zwaard vallen en rende terug naar zijn eigen linie. De Fianna brulde van het lachen.