Ogma

De Ierse god van het schrift, de welsprekendheid en de poëzie. Ogma werd beschouwd als de uitvinder van de Keltische schrifstelsels die de druïden gebruikten voor hun magie. Deze schriften stonden bekend als Ogham.

Er zijn geen duidelijke aanwijzingen wie de ouders van Ogma waren. In één versie werd Ogma beschouwd als de zoon van Dagda en de godin Danu, maar in andere versies waren Ogma en Dagda broers; in deze versie waren zij de zonen van Eithne. Ogma werd ook wel de zoon van Elatha (of Elada) genoemd, de koning van de Fomoriërs.

Ogma was een van de zeven kampioenen in de Eerste Slag bij Moytura (Mag Tuired), maar toen Bres de koning van de Tuatha Dé Danann werd, werd Ogma gedegradeerd tot het uitvoeren van een vernederend handwerk: het verzamelen van brandhout.

Toen Lugh naar Nuada ging om een plaats te vragen om de koning te dienen, leek Ogma de belangrijkste vechter van Nuada te zijn. Tijdens de tweede slag bij Moytura doodde Ogma een van de Fomoriaanse leiders genaamd Indech, de zoon van Domnu.

Ogma trouwde met Etain, de dochter van Dian Cécht. Ogma had een zoon genaamd Caipre. Sommigen zeggen dat hij de vader was van MacCuill, MacCecht en MacGrené (MacGrene), de drie Danann-koningen die over Ierland heersten tijdens de Milesiaanse invasie, hoewel anderen zeggen dat Neit hun vader was.

Bij de Keltische Galliërs werd hij Ogmios genoemd. Volgens zowel Gallische als Ierse mythen was Ogma een krijgergod, afgebeeld als een gerimpelde oude man die een mantel van leeuwenhuid droeg en een boog en knots bij zich had. De Romeinen beschouwden Ogmios als het Keltische equivalent van Hercules (Griekse Heracles). Ze beeldden Ogmios ook af terwijl hij mensen aan hun oren aan zijn tong geketend hield, om aan te geven dat hij de god van de welsprekendheid en de poëzie was.