Manannán Mac Lir

Zeegod. Manannán (Manannan) werd beschouwd als de zoon van Lir, die eveneens een god van de zee was. Manannán verving zijn vader in diens rol als zeegod. In het Boek van Invasies echter was Manannán in werkelijkheid de zoon van Allod (het is onduidelijk wie Allod precies was). Allod was een zoon van Elada (Elatha), wat hem (Allod) tot een broer van Dagda en Ogma zou maken.

Manannán leek ook controle te hebben over het weer, al waren zijn krachten waarschijnlijk beperkt tot de zee. Manannán was bovendien een genezer en een machtige tovenaar.

Manannán had vermoedelijk een dochter genaamd Tailtiu (Taillte), die de pleegmoeder werd van Lugh. Meestal werd Tailtiu beschouwd als de dochter van de Koning van de Grote Vlakte en de echtgenote van de Firbolg-koning Eochaidh Mac Erc. Manannán werd ook beschouwd als de vader van Mongán, de reïncarnatie van Finn Mac Cumhaill.

Manannán huwde een schone Danann-vrouw genaamd Fand, die een affaire had met de Ulster-held Cú Chulainn.

Manannán was ook gehuwd met Aife (Aiofe), die in een kraanvogel was veranderd. Aife werd gedood en haar huid gebruikt om een magische schatkist te maken, die later toebehoorde aan Finn en de Clan Bascna in de Fenische Cyclus.

Manannán was ofwel de minnaar ofwel de echtgenoot van Áine, de zonnegodin van de liefde.

Manannán woonde in het “Land van Belofte” of “Land van de Jeugd”. Manannán bezat het schip genaamd “Golfveger”; een vaartuig dat zichzelf kon besturen door zijn gedachten en voortbewoog zonder behoefte aan riemen of wind. Manannán kon ook met zijn strijdwagen over water rijden, getrokken door twee magische paarden. Manannán voerde soms het zwaard “Beantwoorder”, het zwaard dat aan Lugh Lamfada was gegeven.

Manannán was de patroongod van de Tuatha Dé Danann. Toen de Dananns in de strijd tegen de Milesiërs werden verslagen, was het Manannán die hen leidde naar het “Land van de Jeugd” (de Andere Wereld of Sidhe). Daar leefden de magische zwijnen die Manannán bezat, en die de Tuatha Dé Danann jong hielden. Elke dag werden de zwijnen geslacht en gebraden voor de Dananns om te eten, en aan het eind van elke dag kwamen de zwijnen weer tot leven, om de volgende dag opnieuw te worden geslacht en gegeten.

Manannán werd door de Welsh Manawyddan genoemd. In de Welshe mythen was hij de zoon van Llyr (de Ierse Lir) en de broer van de god Brân.