De droom van Maxen

Maxen was de keizer van Rome, mogelijk gerelateerd aan de historische Maxentius die regeerde van 306-312 n.Chr.

Maxen besloot op jacht te gaan tot het middaguur, toen hij moe werd en besloot te gaan slapen. In zijn droom reisde hij op een boot, over rivieren en de zee, totdat hij aankwam in Brittannië. Daar zag hij een kasteel, dat hij binnenging, en hij zag twee jonge mannen een bordspel spelen terwijl een witharige man gouden schaakstukken sneed voor het bordspel genaamd gwyddbwyll. Maxen zag ook de mooiste jonkvrouw die hij ooit had gezien, gezeten op een gouden troon.

Maxen werd neerslachtig zodra hij wakker werd. Hij was verliefd geworden op het meisje dat hij in zijn droom had gezien. Na verloop van tijd maakte zijn kamerheer zich zorgen over het welzijn van zijn keizer en ontdekte dat Maxen leed aan een diep verlangen naar het meisje uit zijn droom. De kamerheer en zijn adviseurs stelden voor om te proberen het meisje voor hun keizer te vinden.

Een jaar lang probeerden ze het meisje te vinden zonder succes, dus vroegen ze de keizer waar de droom begon. De keizer nam zijn volgelingen mee naar een rivieroever waar de droom was begonnen. Zijn volgelingen volgden de rivier totdat ze bij een schip kwamen. Omdat ze zagen dat de droom van Maxen waar was, gingen ze aan boord en zeilden over de rivier en vervolgens de zee op. Ze kwamen aan in Brittannië, waar ze het kasteel uit de droom van Maxen ontdekten. Ze vonden de man die gwyddbwyll-stukken sneed en de vrouw naar wie ze op zoek waren geweest.

De volgelingen van Maxen groetten de jonkvrouw door haar te begroeten als de keizerin van Rome. Het meisje dacht dat ze haar bespotten totdat ze haar vertelden over de droom van hun keizer. Ze stemde er alleen mee in om met Maxen te trouwen als hij naar haar toe zou komen.

Maxen arriveerde en vond het meisje uit zijn droom. De jonkvrouw heette Elen, dochter van Eudav. Haar broers waren Kynan en Avaon, die gwyddbwyll speelden. Elen stemde in met het huwelijk als Maxen haar vader over de Britse eilanden zou laten heersen. Ze wilde ook drie vestingen in Brittannië – Arvon, Caer Llion (Caerleon on Usk) en Caer Vryddin (Carmarthen).

Maxen woonde zeven jaar in Brittannië, toen een pretendent Rome innam en zichzelf uitriep tot keizer van Rome. Maxen besloot zijn troon in Rome op te eisen en vertrok met een klein Brits leger. Maxen sloeg het beleg voor Rome, maar ondervond moeilijkheden bij het innemen van de Romeinse hoofdstad.

De broers van Elen bedachten een plan om Rome te veroveren. Ze bouwden een stormladder om de muur te beklimmen, terwijl de nieuwe keizer zijn middagmaal nuttigde. Kynan en Avaon doodden de nieuwe keizer, en Rome gaf zich na drie dagen van zware gevechten in de stad over aan Maxen.

Maxen beloonde de broers van Elen met het bevel over het leger. Ze veroverden Bretagne en doodden alle mannen, terwijl ze de tongen van alle vrouwen afsneden om besmetting van de Britse taal te voorkomen. De bevolking van Bretagne werd bekend als de Bryttanyeid.